Spaargids.be forum

Graag had ik jullie mening gehoord over deze situatie:

Ik ben 30 en heb 3jaar geleden een starterswoning gekocht. Voor de lening betaal ik 488€/maand. Huis zou afbetaald zijn in 2030.

Kort na de aankoop van mijn huis heb ik mijn vriend leren kennen, en we zouden nu graag samen een woning kopen.

Wat doe ik best met mijn huidige woning? Verkopen en kapitaal vrij maken, of verhuren en gebruiken als opbrengstwoning.
Ik kan er zeker een huurprijs voor vragen die hoger ligt als de lening, waardoor het eigenlijk zichzelf gaat afbetalen.

We willen graag een comfortabele gezinswoning waaraan we geen kosten meer willen doen. Prijzen in onze regio liggen daarvoor tussen de 300.000€ - 350.000€.
Bij de bank bekeken we al eens het "uitserste" scenario. Een lening aangaan van 350.000€ zou ons 1350€/maand kosten. 25j lang. Rente zou ons op het einde van de rit een kleine 90.000€ kosten.
De notariskosten/hypotheekkosten/etc. kunnen we betalen met eigen inbreng.
We verdienen samen iets meer dan 3600€/maand.

De bank vertelde ons dat dit zeker een haalbaar scenario is. Maar dat is natuurlijk gesproken vanuit het standpunt van de banken.

Het liefst zou ik mijn huis behouden, maar we willen ook nog comfortabel blijven leven, en jaarlijks een reis kunnen maken. We zullen ook geen 5j meer wachten met gezinsuitbreiding.
Ik moet er natuurlijk ook rekening mee houden dat mijn huis bepaalde maanden niet zal verhuurd worden, en dat er aan dat huis hier en daar kosten kunnen opduiken.
Huis kan afbetaald worden met huur, maar dit zal ook fiscale gevolgen voor mij hebben. Terwijl mijn vriend dan weer fiscaal voordeel krijgt, omdat het zijn eerste woning is.

Aan de andere kant wordt er altijd gezegd: investeer in vastgoed, want op de spaarboek brengt het toch niets op.

Graag jullie mening, want zelf kom ik er niet uit...

Laat je best eens financieel doorlichten bij een fiscalist ofzo.
Je huidige woning behouden en andere kopen zal ook betekenen hypotheek in duurdere tweede rang misschien - de woonbonus enz. is niet zo eenvoudig. Mijn gevoel zegt huidige woning behouden en verhuren. Maar het financieel plaatje kan een andere uitkomst geven.
Je hebt ook wel deel teruggave registratie rechten van je eerste woning als je die verkoopt en daarna een andere woning aankoopt.

Huis kan je meestal niet rendabel verhuren, verkopen is meestal de beste optie.

Galactic schreef:Huis kan je meestal niet rendabel verhuren, verkopen is meestal de beste optie.

Goedemiddag,
Hoe bedoelt u niet rendabel? Fiscaal etc?
Ik betaal af tegen 488€/maand, zou zeker moeten lukken om minimaal tegen 550€/600€ te verhuren.

Als er op middellange termijn geen structureel zware kosten te verwachten zijn zou ik de woning altijd behouden en verhuren.
Aangezien je maar 488 euro/maand afbetaalt aan je huidige woning, is de keuze voor het behouden van die woning nog evidenter.
Je zegt dat deze 3 jaar terug werd aangekocht. Als je in de tussentijd nog geen herziening hebt gedaan, lijkt het me ook meer dan waarschijnlijk dat het zeer interessant zou zijn om bij onderhandeling van de hypotheek van jullie gezamenlijke woning ook een herfinanciering van je huidige woonkrediet te bekomen. Zo omzeil je meteen ook de psychologische narigheid (bij de bank) van een hypotheek in tweede rang.

Het blijft altijd een persoonlijke keuze, maar indien de woning in goede staat verkeerd zou ik in dit geval altijd kiezen om ze te behouden.

Ik zou altijd proberen om het huis te houden, als investering. Er zijn daar geen kosten te verwachten de komende jaren?
Misschien is er een mogelijkheid om, gezien de lage intresten nu, de lening te herzien op 25jaar? Dan moet je nog minder betalen per maand en hou je nog meer over na aftrek huur. Maar dan heb je op je 55e, 12 jaar voor je pensioen wel een half extra maandloon / pensioen.

Wat vind je vriend? Heeft hij eigen middelen die hij wil inbrengen? Ik bekijk het natuurlijk als buitenstaander en zwart/wit, maar als je vriend geen - of niet meer dan u nu - eigen middelen heeft, dan zie ik niet in waarom jij je huis zou moeten verkopen.
Als hij dat wel heeft zou ik alles eens goed met hem doorpraten. Je kan misschien ook niet verwachten dat hij 100.000 euro kapitaal inbrengt en jij (bijna) niets. Zou ook een scheeftrekking zijn.

Persoonlijk zou ik mij van woonbonussen en belastingen allemaal niet teveel aantrekken. Maar dat is natuurlijk persoonlijk. Over 10 jaar hebben we misschien 5 andere regeringen gehad en waar zitten we dan?

Het is je vriend en ik wens je het beste ... maar als zijnde niet getrouwd zou ik mijn starterswoning toch achter de hand houden.
Verhuren is nu ook wel geen rozegeur en maneschijn, maar als er iets zou mislopen in de relatie heb je dat toch achter de hand. Ik dacht ook dat bij verkoop de al betaalde registratierechten maar tegen een beperkt aantal jaren na aankoop kunnen overgedragen worden, deze informatie kan je kosteloos bij je notaris bekomen.

Zou je ermee kunnen omgaan mocht je slechte huurders hebben? Ik weet van mezelf dat ik het hier enorm lastig zou meehebben dus ik begin er niet aan.

Slechte huurders Jintao, wat zijn dat?

Je moet natuurlijk goed screenen en niet zomaar de 1e de beste nemen. Adhv werksituatie en loonbkan je al veel opmaken.
Of ze je kot gaan onderhouden en voorzichtig zijn met alles, dat heb je natuurlijk niet id hand..

En zelfs de loonsituatie is geen vast gegeven/variabel ... de professionele opzegtermijnen zijn ook niet zo lang en hoeveel interimcontracten zijn er niet. Ik heb al een aantal keer op het eerste zicht deftige koppeltjes gehad, beiden werkend ... maar het bleek verre van een garantie, vooral als er (een gangbare) relationele breuk komt. Mooie verhalen om in het pand te geraken, maar eens erin zie je pas de echte ethiek en moraal van de huurders ... hun voorkomen is helaas geen enkele garantie meer. Een goed idee zou m.i. zijn dat het gangbaar wordt dat andere personen (buiten de huurders om) ook borg gaan staan voor de goede uitvoering van het huurcontract. In vele Zuiderse landen is dat een gangbare praktijk en dan heb je toch alweer een stok meer achter de deur.

3.600€ Netto per maand is op zich een mooi bedrag, maar het maakt een groot verschil of dit het gezinsinkomen is van 2 statutaire ambtenaren of van 2 jobs in de privé sector.

Kan je niet met jouw vriend in jouw huis gaan wonen en eventueel binnen een paar jaar de sprong wagen?

VTEC schreef:3.600€ Netto per maand is op zich een mooi bedrag, maar het maakt een groot verschil of dit het gezinsinkomen is van 2 statutaire ambtenaren of van 2 jobs in de privé sector.

Kan je niet met jouw vriend in jouw huis gaan wonen en eventueel binnen een paar jaar de sprong wagen?

Hallo,

We werken allebei in de privé sector.
Mijn vriend is intussen bij mij ingetrokken. Maar ik begrijp hem ook wel dat hij niet het gevoel heeft dat 'mijn' huis 'zijn' huis is. We willen bovendien verruimen, voor als er kinderen komen.

We kunnen inderdaad nog een paar jaar wachten, maar de rente kan dan al weer flink gestegen zijn. Hetzelfde misschien met de vastgoedprijzen etc..

Evelyne1986 schreef: We kunnen inderdaad nog een paar jaar wachten, maar de rente kan dan al weer flink gestegen zijn. Hetzelfde misschien met de vastgoedprijzen etc..

Financieel gesproken houdt wachten het minst risico in.

Rente en vastgoedprijzen zijn communicerende vaten. Stijgen de rentevoeten, dan dalen de huizenprijzen en viceversa. Daar hoef je je dus geen zorgen over te maken.

Tegen deflatie of dalende lonen dek je je in door een kleine buffer met liquiditeiten aan te leggen.

Zelfs over hoge inflatie hoef je je niet al te veel zorgen te maken, want je bezit al een huis. Hoge inflatie betekent dan sterk verminderde terugbetalingskosten voor je lening.

Als jullie het zien zitten, dan zou ik even wachten...

Misschien helpt het als hij meer invulling kan geven aan de binnenkant van het huis? Zo hebben vrienden het gedaan in een soortgelijke situatie.

Qua gezinsuitbreiding zeker ook eens met iemand met kennis of ervaring architectuur/verbouwing spreken.

Je zegt dat geld niet opbrengt op een spaarboek en je daarom je woning zou willen behouden als investering. Maar dat geld dat je van je woning zou hebben, als je het verkocht, ga je dan toch kunnen gebruiken om in je nieuwe woning te investeren en zo minder te moeten lenen?

Bovendien kan je zoals eerder vermeld inderdaad de registratiekosten van je eerste woning meenemen naar je volgende woning (maar je moet er wel zeker 3 jaar gewoond hebben/domicilie staan hebben), anders zien ze dit als 'koop en verkoop woning'.

En je zegt ook, dat je lening lager is dan de mogelijke verhuurprijs, heb je dan niets van eigen inbreng in die woonst gedaan? Anders gaat het vergelijk niet op. Los daarvan is verhuren een groot risico, je weet wat je hebt, je weet niet wat je terugkrijgt. Je rechten als verhuurder zijn miniem. Niettemin, je hebt wel je eigen woning als het mis gaat met je grote liefde, maar denk maar niet dat je dan je huurders meteen kan buitenzetten, die krijgen nog zeker 6 maanden de tijd om iets anders te zoeken.

Bovendien wil je een woning aankopen die toch in een hogere prijsklasse ligt, waarom zou je dan niet liever investeren in die woning (met eigen inbreng) en zo je zorgen van een grote maandelijkse afbetaling niet verminderen?

Allemaal dingen om over na te denken, niemand kan je zeggen wat het beste is. Ik zou het verkopen, dat lijkt me wel duidelijk in mijn uitleg. Ik zou het niet verkopen, moest het afbetaald zijn, dan is de situatie compleet anders, maar dat is het dus verre van...

Veel succes!

Ik snap je vriend 100%.
Bovendien zie ik niet in waarom je zoals iemand hier voorstelt nog een paar jaar zou wachten als je het nu wil doen.
Wat je huidige woonst verkopen betreft om een een duurder huis of een lagere afbetaling te hebben : dat zijn beslissingen die jij alleen kan nemen.
Waarom zoek je niet een huis waar jullie allebei verliefd op worden en waar je je kinderen groot ziet worden ?
Bekijk dan of het betaalbaar is terwijl jij jouw woning aanhoudt.
Neen -- > verkoop je jouw huis om het andere aan te kunnen.
Ja -- > hou het jouwe en verhuur het. Heb je in de toekomst miserie met de huurders of ben je het beu om verhuurder te zijn dan kan je het op dat moment altijd nog verkopen.

Wat dat salaris betreft en opzegtermijnen etc : dat is nu eens iets waar ik me nog nooit in mijn leven zorgen over gemaakt heb, noch toen ik loontrekkende was noch nadat ik zelfstandige werd. Niet iedereen hoeft te bibberen en beven uit schrik om een inkomen te verliezen vind ik, anders zou het mooi worden...

Los van alles heb ik vroeger de goede les geleerd van iemand dat je beter een te grote stap kan nemen die je nadien kan bijsturen dan een te kleine die je niet meer in de omgekeerde richting kan bijsturen. Want dat je altijd wel een manier vindt om je door die eerste moeilijke tijd te spartelen en het mettertijd makkelijker wordt.
Dat ging toen bij die kennis over een groot huis met extra bouwgronden erbij om hun uitzicht te vrijwaren. Zij moesten zich daar in het begin 'pijn' voor doen maar dachten altijd :als het écht niet meer lukt dan kunnen we ze altijd nog verkopen maar als we ze nu laten gaan zullen we ze nooit meer kunnen bijkopen.

Love conquers all. Succes.


Edit : die te grote stap moet geen zotte stap zijn natuurlijk maar een berekend risico :-)