Persoonsvolgend budget door onderfinanciering niet flexibel
Geplaatst: 24 september 2020, 18:38
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/09/08 ... het-leven/
In dit artikel wordt pijnlijk duidelijk gemaakt wat de budgettaire problematiek is van de persoonsvolgende financiering.
Die onderfinanciering leidt ertoe dat mensen jarenlang moeten wachten op het persoonsvolgend budget waar ze recht op hebben. De wachttijden lopen nu al op tot 20 jaar en zullen de komende jaren alleen maar langer worden. Door die wachtlijsten moeten mantelzorgers (meestal ouders, broers en zussen) gratis voor hun naaste met een beperking blijven zorgen, ook al kunnen ze die zorg niet meer aan.
en
Door de wachtlijsten moeten voorzieningen ook steeds meer gratis zorg leveren. Stel dat een persoon met een beperking een budget heeft voor 5 dagen op 7. In het weekend is hij thuis bij zijn ouders. Maar de ouders krijgen zelf gezondheidsproblemen en kunnen de weekendzorg niet meer aan. Ze dienen een aanvraag in voor een groter budget en komen op de wachtlijst terecht. De voorziening wil de mensen niet in de steek laten en geeft de persoon met een handicap toch 7 dagen op 7 zorg, zonder dat ze daar budget voor krijgt. Voorzieningen leveren zo heel veel gratis zorg. Hetzelfde personeel moet voor meer mensen zorgen. Daardoor daalt de zorgkwaliteit voor alle bewoners.
In dit artikel wordt pijnlijk duidelijk gemaakt wat de budgettaire problematiek is van de persoonsvolgende financiering.
Die onderfinanciering leidt ertoe dat mensen jarenlang moeten wachten op het persoonsvolgend budget waar ze recht op hebben. De wachttijden lopen nu al op tot 20 jaar en zullen de komende jaren alleen maar langer worden. Door die wachtlijsten moeten mantelzorgers (meestal ouders, broers en zussen) gratis voor hun naaste met een beperking blijven zorgen, ook al kunnen ze die zorg niet meer aan.
en
Door de wachtlijsten moeten voorzieningen ook steeds meer gratis zorg leveren. Stel dat een persoon met een beperking een budget heeft voor 5 dagen op 7. In het weekend is hij thuis bij zijn ouders. Maar de ouders krijgen zelf gezondheidsproblemen en kunnen de weekendzorg niet meer aan. Ze dienen een aanvraag in voor een groter budget en komen op de wachtlijst terecht. De voorziening wil de mensen niet in de steek laten en geeft de persoon met een handicap toch 7 dagen op 7 zorg, zonder dat ze daar budget voor krijgt. Voorzieningen leveren zo heel veel gratis zorg. Hetzelfde personeel moet voor meer mensen zorgen. Daardoor daalt de zorgkwaliteit voor alle bewoners.