Het is bij Keytrade mogelijk om (tegen betaling) loketverrichtingen (papieren overschrijvingen, cheques, ...) te doen.
Dit kan alleen in de hoofdzetel te Brussel.
In die zin is Keytrade dus geen "zuivere" internetbank.

De RVP eist dat er op een overschrijving een controle gebeurt dat men nog leeft.
Bij keytrade kan er ook een overschrijving gebeuren via een rekening van iemand die al dood is. Mag wel niet maar het kan.

@ Paul; wat is dat voor een absurde logica van de pensioenen? Als je klant bent bij een grootbank en je regelt alles zonder ooit aan het loket te gaan, hoe gaat je dan controleren of iemand leeft?

@ Luc B: mijn ouders zijn een stuk jonger maar ik begrijp je houding. 1 heb echter een bedenking: als je ouders 50.000 euro bij een grootbank hebben op een spaarboekje moet je dat als kind automatisch toleren? Het verschil tussen een grootbank en een internetbank is dan al direct 500 euro. Ik snap je redenatie maar dit noem ik toch ook schuldig verzuim. Als kind heb je toch indirect de taak om de financiële belangen van je ouders te verdedigen?

Ik kan het best begrijpen dat men zijn/haar ouders met alle mogelijke middelen tracht te overtuigen om naar een "hoge" intrestbank over te stappen (-=lees internetbank ).
Maar ik heb het er wat moeilijker mee, om zomaar het beheer van het geld van een internetbank van de ouders proberen af te pakken. Want dit zijn helaas wel zaken die wel gebeuren.

De ouders zouden al aan de kinderen moeten smeken en vragen wat ze met hun eigenspaarcentjes mogen doen.( ingeval de ouders de ballen van internetbankieren afkennen )

optibear schreef:@ Paul; wat is dat voor een absurde logica van de pensioenen? Als je klant bent bij een grootbank en je regelt alles zonder ooit aan het loket te gaan, hoe gaat je dan controleren of iemand leeft?

Omdat elke bank in z'n reglementen zet dat je je gegevens strikt persoonlijk zijn en niet mag doorgeven aan derden...

optibear schreef:@ Luc B: mijn ouders zijn een stuk jonger maar ik begrijp je houding. 1 heb echter een bedenking: als je ouders 50.000 euro bij een grootbank hebben op een spaarboekje moet je dat als kind automatisch toleren? Het verschil tussen een grootbank en een internetbank is dan al direct 500 euro. Ik snap je redenatie maar dit noem ik toch ook schuldig verzuim. Als kind heb je toch indirect de taak om de financiële belangen van je ouders te verdedigen?

Neen... tenzij ze zelf niet meer in staat zijn om het zelf te beheren. Het wil niet zeggen als de kinderen het niet eens zijn met de beleggingen van de ouders dat ze die taak moeten overnemen. Ik lag als tiener ook niet altijd op dezelfde lijn van m'n ouders.

De grootbanken nodigen je om de x jaar uit om je identiteitskaart te laten inscannen, wanneer je een nieuwe gekregen hebt.
Bij internetbanken (rabo alleszins niet) is dit niet het geval. Daar is er enkel een controle bij het openen.
Ik neem aan dat ze dit bij de RVP bedoelen?

internetbanken vragen dat ook. Uitzonderingen kunnen dat natuurlijk vergeten

optibear schreef:@ Paul; wat is dat voor een absurde logica van de pensioenen? Als je klant bent bij een grootbank en je regelt alles zonder ooit aan het loket te gaan, hoe gaat je dan controleren of iemand leeft?

@ Luc B: mijn ouders zijn een stuk jonger maar ik begrijp je houding. 1 heb echter een bedenking: als je ouders 50.000 euro bij een grootbank hebben op een spaarboekje moet je dat als kind automatisch toleren? Het verschil tussen een grootbank en een internetbank is dan al direct 500 euro. Ik snap je redenatie maar dit noem ik toch ook schuldig verzuim. Als kind heb je toch indirect de taak om de financiële belangen van je ouders te verdedigen?

Dat dateert nog ten tijde van Boudewijn I (KB 17-10-1991 houdenende de betaling per overschrijving van voordelen uitgekeerd door de RVP ) Ik weet zelf niet wat er instaat.

Komt er wel op neer dat de belgische staat ten alle tijde de ten onrechte uitgekeerde uitkeringen na oa het overlijden moet kunnen recuperen.

@ anonymous: mijn identiteitskaart is vorig jaar vervallen geweest en ik heb nu een nieuwe. Nog niet gehoord van Fortis, dus in de praktijk klopt dit niet.

Ik weet dat de RVA soms steekproeven uitvoert om de controleren of werklozen nog in België zijn en dan moet je aan het gemeentebestuur melden. Waarom doen ze dat niet voor senioren?

In de praktijk ben ik momenteel de laatste om het geld van mijn ouders te beheren. Een uitputbare bron van problemen maar ik vind het pijnlijk dat senioren zo worden gepluimd omdat ze niet openstaan voor internetbanken. Wat baat kaars en bril, indien men niet lezen wil?

@optibear: Aan de andere kant zag ik bij mijn (intussen overleden) schoonouders wel kasbons van 12 tot 14% verschijnen.
Zij waren zeker geen rijke mensen, een arbeidersgezin. Laat ons dan maar eens bij de middenklasse en hoge klasse kijken...

Wat kan hen dat percentje op een spaarrekening schelen....

Ik ga niet optreden over dat percentje voor hun spaarrekening, doch in de periode dat de banken "brol" verkochten aan senioren ipv een gewone kasbon, dan ben ik wel opgetreden. De bankdirecteur in kwestie wordt nog steeds rood als hij mij ziet....

Schuldig verzuim grenst hier dicht bij bemoeien met....

Luc,

Je moet wel appels met appels vergelijken. Jij spreekt over 30 jaar geleden toen de inflatie ook hyperhoog stond. En wat ben je met je kasbon van 12 % als Martens de Belgische frank met meer dan 8 % laat devalueren (1982)?

Ik heb dit "probleem" met mijn "oude" moeder ook gehad. Het brave mens kent niets anders dan een spaarboekje, wel bij verschillende banken, jullie snappen wel waarom.

Op een doordeweekse dag toont ze me heel haar boekjes, de rente is om te wenen, de dieven !

Ik heb gevraagd of ik haar vier spaarboekjes één dag mocht meenemen, tot mijn verbazing kon dat !

Ik ben bij de vier (groot)banken langsgeweest, en heb hen, in een niet vriendelijk, en eerder vijandig gesprek, het mes op de keel gezet, de internet spaarrente zonder internet of weg. Twee hadden dan nog de pretentie vlakaf in mijn gezicht te zeggen dat ik toch niets aan mijn moeders spaarboekjes te zeggen had !

Twee weigerden, twee gingen, na lang aarzelen en tegenstrippelen door de knieén. Bij de twee weigeraars is mijn moeder weggegaan.

Ik ben dan op zoek gegaan naar twee "nieuwe" banken, weer zonder internet voor haar, wel de internetrente, en dat lukte zelfs bij een ander filiaal van de bank die eerst weigerde.

Besluit: Lukt het niet bij het filiaal van je bank waar je altijd gaat, probeer bij dezelfde bank maar een ander filiaal, veel succes .

Mijn ouders moest je niet vertellen waar met hun geld te gaan...ze keken altijd uit naar de beste rentes en ze hadden ook al meerdere spaarrekeningen. Maar internet en pc's...dat was nu net een stap te ver! Mijn vader zei altijd, moest ik nu 10 jaar jonger zijn, dan schafte ik me zo'n computer aan...

Om maar te zeggen, dat ook senioren niet moeten onderschat worden, maar je moet ook realistisch zijn, computertechnologie gaat aan de meeste senioren voorbij. Daarom dat dit me ook zo kwaad maakt. Dat men die onschuldige naïviteit van deze trouwe klanten, die senioren nu net zijn, misbruikt!

Patrick1...ik kan je alleen maar feliciteren met je succes toen je die banken eens een veeg uit de pan gegeven hebt, met resultaat! Maar toch erg dat je het zó moest afdwingen...

Naar het schijnt is een iPad voor senioren niet zo een hindernis als een computer. En Rabobank heeft speciaal voor de iPad een app ontwikkeld. Dus ...

@ mouche

Even een klein verhaal, over senioren en hun spaargeld.

Met een filiaaldirecteur van een grootbank schaak ik regelmatig in de schaakclub, daarna drinken we nog één of meerdere Trappisten, en kletsen wat na, ook over spaargeld, zijn beroep, mijn hobby !

Ouderen zijn volgens de filiaaldirecteur de gouden klanten, velen zitten er meer dan "warmpjes in", verder dan een spaarboekje en een kasbon gaat hun horizon niet, ze zijn meestal maar bij één bank klant, zijn weinig kritisch, en er zijn voor hen drie notabelen,
de onderwijzer, de Pastoor, en de bankdirecteur.

Hun woord is wet.

Kijk zegt de filiaaldirecteur, begrijp je het nu, Patrick, ouderen zijn gouden klanten, ze dragen me op handen !

In stilte kon ik hem alleen maar gelijk geven !