SparSpaar schreef: ↑28 december 2020, 18:57 Hulpmiddelen genoeg dus ! Geen alibi meer om hierin verkeert te zijn.

dreaZ schreef: ↑28 december 2020, 20:18 't Kofschip is een goed hulpmiddel, maar niet altijd: bv. bij "wezen" (cf. "wees niet bang!"). Het voltooid deelwoord is "geweest", niet "geweesd". Just saying ;-)

dreaZ schreef: ↑28 december 2020, 22:05Nee, de stam van een werkwoord vind je door van het hele werkwoord -en af te halen.

Bij sommige werkwoorden lijkt dit mis te gaan: de stam van beloven (belov) ziet er raar uit. Toch is belov echt de stam van beloven. Als je er werkwoordsvormen mee vormt, moet je deze stam wel wat aanpassen. Om bijvoorbeeld de juiste ik-vorm ik beloof te krijgen, moet je de o verdubbelen (ik belof is niet juist). Ook moet de v een f worden. Ooit is namelijk de afspraak gemaakt dat de v nooit aan het einde van een lettergreep in een Nederlands woord kan voorkomen. Daarom is het ik beloof en ik beloofde (f aan het eind van een lettergreep), naast zij beloven (de lettergreepgrens ligt nu na de o: be-lo-ven). Nog een voorbeeld: de stam van reizen is reiz; de ik-vorm wordt ik reis (ook de z kan niet aan het einde van een lettergreep in een Nederlands woord voorkomen). Het is ook zij reisden (s aan het einde van een lettergreep), naast zij reizen met een z (lettergreepgrens na de ei: rei-zen).

Geweest is een uitzondering. Vergelijkbare voltooide deelwoorden (zoals verweesd, gesjeesd en gevreesd) krijgen inderdaad allemaal een d, omdat het hele werkwoord eindigt op -zen (verwezen, sjezen, vrezen), en niet op -sen. Om een bekend ezelsbruggetje van stal te halen: de z zit niet in 't kofschip, en daarom is de verledentijdsuitgang -de(n) en niet -te(n). De verledentijds-d komt terug in het voltooid deelwoord: vreesde - gevreesd, sjeesde - gesjeesd, verweesde - verweesd.