Hoe de kwaliteit van een uitgever beoordelen?

De rating
We kunnen de kwaliteit van een uitgever beoordelen aan de hand van verschillende criteria. Het bekendste is ongetwijfeld de notering of ‘rating’. Deze noteringen worden toegekend door ratingagentschappen zoals Standard & Poor’s en Moody’s.

De ratings die deze specialisten toekennen, zijn een waardevol hulpmiddel voor de belegger. Hun rol is duidelijk: de financiële draagkracht van een uitgever beoordelen en hem een rating toekennen die aan de markten wordt meegedeeld. Let wel: de ratingbureaus baseren zich op de beschikbare (vaak historische) gegevens over de uitgever en de markt waarin hij actief is. Ze kunnen dus geen onverwachte scenario’s voorspellen.

Ratings kunnen in twee hoofdcategorieën opgedeeld worden: ‘Investment Grade’ en ‘Non-Investment Grade’. In de categorie ‘Investment Grade’ (ratings AAA tot BBB) wordt de financiële soliditeit van de uitgever goed bevonden: men gaat ervan uit dat dat hij zijn financiële verbintenissen probleemloos kan nakomen. Hoe hoger de rating, des te groter is de kans dat de belegger op de eindvervaldag wordt terugbetaald.

De obligaties die Deutsche Bank aanbiedt, zijn uitsluitend ‘Investment Grade’ obligaties.

In de categorie ‘Non-Investment Grade’ is de soliditeit van de uitgever lager en heeft ze een speculatieve connotatie. De kans op terugbetaling op de vervaldag is onzeker en wordt des te onzekerder naarmate de rating van de uitgever lager is. De kans dat de lening niet wordt terugbetaald, is groot wanneer de rating lager is dan B-. Vanaf rating CCC staat de uitgever dicht bij een staking van de betalingen, als dat al niet het geval is...

U vindt de ratingtabellen en de gedetailleerde toelichting hier www.deutschebank.be/rating

De risicopremie
De risicopremie is de premie die de uitgever bovenop het tarief voor een risicoloze lening betaalt, als compensatie voor het risico dat de belegger heeft genomen. Een verhoging van de risicopremie heeft een daling van de prijs van de obligatie tot gevolg en omgekeerd.

Het is interessant om te weten dat deze risicopremie (ook ‘spread’ genoemd) na verloop van tijd kan stijgen of dalen. Waarom? Omdat ook de financiële soliditeit van het bedrijf kan wijzigen in de tijd. In een periode van hoogconjunctuur, wanneer bedrijven veel liquiditeiten vrijmaken en hun winst zien toenemen, is het gevaar voor financiële problemen over het algemeen beperkt. Bedrijven die obligaties willen uitgeven, kunnen zich ertoe beperken om een coupon aan te bieden die iets hoger is dan die van een staatslening. Omgekeerd, wanneer de conjunctuur verslechtert, zoals vandaag het geval is, is het gevaar voor financiële problemen van een bedrijf natuurlijk groter. In die omstandigheden moet er een grotere risicopremie worden aangeboden.

U vindt het niveau van de risicopremies voor verschillende uitgevers en verschillende looptijden op de markt van de kredietderivaten. Vooral de premies voor de credit default swaps (CDS) benaderen zeer dicht de premie die de markt eist om in de obligatie van een uitgever te investeren.