Ik weet niet of dit de juiste topic is maar ik heb recent een appartement gekocht van 105m2 met 2 slaapkamers + garage in een drukke buurt.

Ik twijfel of ik zou gaan alleen wonen of nog bij mijn ouders zou blijven en mijn app verhuren.

Ik ben 25 jaar oud en verdien 2000-2100 netto per maand. Ik werk in de IT dus mijn projectie is wel dat ik meer en meer ga verdienen in deze sector.

Mijn lening is 800eu per maand + 75 euro kosten lift, syndicus etc.
Mijn auto is afbetaald dus er blijven nog gewoon de vaste kosten
- 60 p/m verzekering (700-750 per jaar)
- 40 p/m taksen (500 per jaar)
- 100-250 tankkosten p/m
- eten 100-200 p/m (?)

Ik wou eerst alleen gaan wonen want ik voel mij beetje te verwend bij mijn ouders op vlak van geen verantwoordelijkheden, eten staat klaar, was is gedaan, rekeningen zijn betaald dus ik moet maar gewoon werken en thuis komen en kan ik genieten.

Nu twijfel ik of het wel haalbaar is of dat ik te veel in problemen ga komen financieel maar ook op vlak van organisatie (Ik heb ADHD).

Is het dan verstandiger om mijn app te verhuren en mijn garage apart zodanig dat de huurder mijn lening deels afbetaald en zo eventueel 50-100 netto overhou per maand extra of toch ga wagen om alleen te wonen en eruit te leren?

Je kunt in de week thuis wonen en in het weekend in je appartement kruipen. Dan kun je zien of het alleen zijn en wonen je bevalt. Koop een minimum aan huisraad zodat je niet met te veel spullen zit als je toch besluit om je appartement niet zelf te bewonen.

Persoonlijk zou ik bij hotel ouders blijven en verhuren. Financieel kun je geen betere zaak doen en is je eerste zorg al weg en kun je nog een stevige buffer opbouwen voor de toekomst.
Wat de verantwoordelijkheden betreft. Wat belet je om thuis afspraken te maken ivm wassen, strijken, koken, ... zodat je het tenminste al weet hoe te doen. En geloof me als je ooit alleen gaat wonen dan ga je versteld staan van wat je allemaal kan als je moet.
Succes alvast.

Eén van de eerste met dergelijke vraag die durft toegeven dat hij verwend thuis is én zelf meer verantwoordelijkheid wenst op te nemen.

Ik volg beide reacties hierboven beschreven. Financieel ben je steeds beter af. Verhuren zou ik niet doen. Laat het een plaats zijn waar je steeds naar toe kunt. Laat het een leerschool zijn voor uzelf.

Piste thuisblijven kan een mooie spaarreserve creëeren...
En 25 is best jong (alles is relatief), stel dat je het nu 3 jaar verhuurd, van je eigen loon nog een mooi stuk spaart...
Dan spreek je over 36 x 600 (netto huur) en 36 x 500 (sparen loon) wat neerkomt op 40.000 euro...

Als je ouders wat oké zijn, en je sociaal leven is in de buurt...
Zou ik je gwn zo doen!

(Ik deed dat ook, van m'n 25e tot 29e)

Klein beschrijf.. + extra korting van 5600 euro enige woning.

De koper dient zich binnen de 3 jaar in de aangekochte woning te domiciliëren en dient er gedurende een onafgebroken periode van 3 jaar zijn domicilie te behouden.

Wat indien u onterecht de vermindering heeft genoten?
Bovenstaande voorwaarden worden bijna allemaal getoetst op het moment van aankoop. Enkel aan de voorwaarde van domiciliëring moet ook na de aankoop worden voldaan. En hier loert het gevaar om de hoek: wat zijn namelijk de gevolgen indien u niét binnen de 3 jaar in de aangekochte woning was gedomicilieerd of wanneer u er niét gedurende een onafgebroken periode van 3 jaar uw domicilie heeft behouden?

Wel, wanneer iemand onterecht de vermindering van 5% voor een bescheiden woning (klein beschrijf) heeft gekregen moet hij:

De aanvullende rechten, zijnde 5%, betalen.
Een belastingverhoging (boete) van 20% van de aanvullende rechten
De boete is sowieso verschuldigd, zelfs al heeft u spontaan gemeld dat u niet langer aan de voorwaarden voldoet.

Ik heb jou situatie gelezen en concludeer dat je best NIET verhuurt. De kans is groot dat je zorgeloos leven stopt eenmaal je verhuurder bent. Je kan natuurlijk je ouders of een makelaar je verhuurproblemen laten oplossen maar daar word je ook niet beter/slimmer/wijzer van.
Zet de stap om er zelf in te trekken. Lukt het niet dan ben je die ervaring al rijker en heb je weinig verloren. Je kan allicht terug naar je ouders en het appartement zonder (groot) verlies terug verkopen.
Laat ons weten waar je voor gaat en waarom.
Succes!

Het leuke aan zo jong zijn, vandaag A willen en morgen toch liever B
25 jaar is zo net de leeftijd waarbij mensen rondom jou alleen beginnen wonen. Ik stel mij de vraag of je er nog steeds hetzelfde over zal denken over pakweg 1 of 2 jaar. Ga je dan nog steeds aan ma en pa vragen of je wat vrienden op bezoek mag laten komen? Zal het dan niet wat "knagen" dat je beste vrienden alleen wonen en jij met een huurder zit opgeschept?

Wat zal het resultaat dan zijn? Het risico lopen van hoge beschrijf? Het risico van een slechte huurder hebben? De initiële kost hebben van een huurder zoeken (immokantoor, tijd van zoektocht)? Het risico dat je er sneller dan verwacht zelf in zou willen wonen? ... Dat allemaal voor 1 of 2 jaar huurinkomsten?

Ik zou eerder opteren van er alsnog zelf in te wonen en een paar keer per week bij Hotel mama passeren voor het lekkere eten en advies. Je zal immers ooit moeten springen, misschien beter om dit nu te doen nu je ouder je nog niet beu zijn
De schrik van financieel rond te komen? Als je ouders er niets op tegen zouden hebben dat jij nog thuis zou blijven en terwijl een appartement zou verhuren, dan zullen ze er heus niets op tegen hebben om je bij te staan als je toch alleen zou wonen en het onbedenkelijk is gebeurt en je zou terug willen komen op die beslissing.

Wel financieel advies voor als je pas alleen gaat wonen: bekijk toch eens goed wat je wel en niet moet hebben van abonnementen enz. Neem niet de eerste en beste energieleverancier, duurste abonnement van Telenet,... maar kijk eens goed rond.
Een voorbeeld (wat je bent IT-er en zal waarschijnlijk neigen naar onbeperkt downloaden), EDPnet XS van €26 is onbeperkt en ideaal als alleenstaande (de snelheid die klinkt traag, maar is prima tenzij je gigantische hoeveelheden upload of veel simultaan zit te downloaden). Ik heb het nu al 4 jaar en geen moment spijt van gehad (voor die 1 of 2 keer per jaar dat die snelheid echt een probleem is, betaal ik wel ruim de helft minder dan die dure gele sectorgenoot).

Het belangrijkste bij het alléén wonen is je financien onder controle te houden.
Je hebt een aantal vaste terugkerende betalingen te doen.
Je hypotheek betaling - Gas - Electriciteit - Telenet - Kadastraal inkomen - Ziekenkas - Zorgkas- Provincietaks - Water - Gsm - Brand en familiale verzekering -
Beste is een tweede rekening ( betaalrekening) te opnenen, er elke maand een vast bedrag op te storten (875 + 500 euro ) en vanuit die rekening al je vaste kosten via dommiciliering te laten verlopen.
Op einde van het jaar te evalueren, en mogelijks de vaste kost van 500 euro op te trekken.
Op die manier zijn altijd je betalingen altijd in orde.
De rest van je loon welke op een andere rekening komt kan je dan spenderen aan eten, - social leven - kledy,, enz. enz.
Met een inkomen van 2000 euro is het perfect doenbaar om alleen te wonen op voorwaarde dat je je uitgaven onder controle hebt. 2000 - 1375 = 625 euro over voor eten enz.

dave1976 schreef: ↑18 april 2022, 08:20 Persoonlijk zou ik bij hotel ouders blijven en verhuren. Financieel kun je geen betere zaak doen en is je eerste zorg al weg en kun je nog een stevige buffer opbouwen voor de toekomst.
Wat de verantwoordelijkheden betreft. Wat belet je om thuis afspraken te maken ivm wassen, strijken, koken, ... zodat je het tenminste al weet hoe te doen. En geloof me als je ooit alleen gaat wonen dan ga je versteld staan van wat je allemaal kan als je moet.
Succes alvast.

Financieel is "hotel mama" ongetwijfeld de beste keuze. Maar het gaat hier niet zozeer om het financiële maar meer over zelfstandig (leren) leven en dan is het eigen appartement de beste leerschool.

Thuis afspraken maken ivm wassen, strijken, koken ... Klinkt mooi maar is in de praktijk niet de beste leerschool. Waarom zou je 's avonds zelf koken als je vader of moeder al kookt? Idem voor wassen en strijken.
Meestal zijn het trouwens de ouders die de zelfstandigheid onbewust afremmen zolang je thuisblijft ("ik ben toch bezig en zal gauw je hemd meestrijken" enz ...).

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Ik weet niet of dit de juiste topic is maar ik heb recent een appartement gekocht van 105m2 met 2 slaapkamers + garage in een drukke buurt.

Proficiat.
Wat is "recent" ?

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Ik twijfel of ik zou gaan alleen wonen of nog bij mijn ouders zou blijven en mijn app verhuren.

Heb je daar dan niet over nagedacht en een beslissing genomen voordat je dat appartement kocht ?
Wat was toen je plan en wat doet je nu eventueel twijfelen over je origineel plan ?

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Ik ben 25 jaar oud en verdien 2000-2100 netto per maand. Ik werk in de IT dus mijn projectie is wel dat ik meer en meer ga verdienen in deze sector.

Mijn lening is 800eu per maand + 75 euro kosten lift, syndicus etc.

Banken hanteren meestal 1/3 netto maandloon als maximum afbetalingslast voor "starters".
Jij bent er in geslaagd om een lening te krijgen met een afbetaling die hoger is dan 1/3 van je netto maandloon.
Leuk en perfect haalbaar, als je alleenstaande zonder kinderen bent, dan kan je zeer "flexibel" zijn qua financiën.

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Mijn auto is afbetaald dus er blijven nog gewoon de vaste kosten
- 60 p/m verzekering (700-750 per jaar)
- 40 p/m taksen (500 per jaar)
- 100-250 tankkosten p/m
- eten 100-200 p/m (?)

Leuk dat je auto is afbetaald, maar bedenk dat je afbetaalde auto niet eeuwig zal meegaan.
Spaar dus ook om in de toekomst een nieuwe auto te kunnen kopen wanneer het zich aandient.
In jouw geval is een bedrijfswagen mogelijks in het vooruitzicht, maar zie dat dan als een meevaller, reken er niet op.
Eten 100-200 per maand lijkt mij nogal weinig, maar ja ... zoals ik reeds zei: als alleenstaande zonder kinderen kan je zeer flexibel zijn. Als je de helft van je maaltijden gratis bij je ouders nuttigt, dan komt je wellicht wel aan 100-200 EUR per maand.

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Ik wou eerst alleen gaan wonen want ik voel mij beetje te verwend bij mijn ouders op vlak van geen verantwoordelijkheden, eten staat klaar, was is gedaan, rekeningen zijn betaald dus ik moet maar gewoon werken en thuis komen en kan ik genieten.

Dat is allemaal zeer persoonlijk lijkt mij.
Bovendien:
Bepaalde ouders zullen hun 25-jarig kind nog altijd strikt huisregels laten naleven, andere ouders geven alle vrijheid. En alle schakeringen ertussen.
Bepaalde ouders zullen een financiële vergoeding vragen van hun 25-jarig inwonend werkend kind, andere ouders doen dat niet. Wederom met alle schakeringen, sommige ouders vragen mogelijks zelfs een te hoge financiële vergoeding.

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Nu twijfel ik of het wel haalbaar is of dat ik te veel in problemen ga komen financieel maar ook op vlak van organisatie (Ik heb ADHD).

Mij lijkt het dat je een gemiddeld inkomen hebt (edit: als 25-jarige bovengemiddeld). Dat is dus in elk geval (zelfs makkelijk) haalbaar als je het wil.
Uw ADHD en/of eventueel andere populaire aandoeningen, daar spreek ik mij niet over uit

RS7 schreef: ↑17 april 2022, 21:27 Is het dan verstandiger om mijn app te verhuren en mijn garage apart zodanig dat de huurder mijn lening deels afbetaald en zo eventueel 50-100 netto overhou per maand extra of toch ga wagen om alleen te wonen en eruit te leren?

Dat is geen kwestie van "verstandiger", maar van je eigen wensen/ambities/etc.