Een mailtje sturen naar de pensioensdienst van de roverheid moet een correct antwoord opleveren.
Misschien dat de mensen die de pensioenleeftijd benaderen dit even kunnen doen.

Uit een artikel van Netto door Peter Van Maldegem:
Als je (gevoelig) meer stort dan het jaar voordien, dreig je in een ander belastingregime terecht te komen. Het wordt dan beschouwd als een nieuw contract. Dan worden alle volgende stortingen niet belast op je 60ste, maar 10 jaar na het moment van de eerste verhoging.

Er zijn uitzonderingen want indexverhogingen tellen niet mee, en ook de verhoging van het maximumtarief naar 1230€ in 2018 niet.
De pensioenspaarder die in 2018 het maximum van 960€ stortte in systeem 1, mocht in 2019 het maximum van 1260€ storten in systeem 2.
De pensioenspaarder (55+) die in 2018 maar 900€ stortte, mocht geen 1260€ storten in 2019 of het wordt beschouwd als een nieuw contract.
Nu is het wel zo dat de belastingen die controles pas starten vanaf je 55ste. (Die controles waren voor de invoering van het duaal pensioensparen in 2018 al van toepassing, zei mijn stadsgenoot Francis Adyns)
Mijn vorig voorbeeld van die 54 jarige zal dus niet betrapt worden als nieuwe contractant.

maar voor de 55 plussers ( en toekomstige 55 plussers) kan het wel zwaar gevolgen hebben.

Ze zouden de politiekers eens mogen confronteren met dergelijke smeerlapperij, is pure oplichting

Voor langetermijnsparen was het inderdaad wel zo al lang

dat artikel zou iedere pensioenspaarder boven zijn bed moeten hangen

paul schreef: ↑12 januari 2020, 22:23

criticus schreef: ↑13 januari 2020, 21:17

Indien ik het nieuw systeem goed begrijp, kiest men voor de verhoging dan wordt dit als een nieuw contract beschouwd en wordt al het bedrag van dat nieuw contract gewoonweg later belast. Niet 1 keer op 60 en 2de keer later dus. Het bedrag reeds gespaard volgens het oud systeem wordt dus belast zoals normaal.

Het nadeel zou zijn dat de belasting pas later wordt toegepast. Terwijl normaal zou de taks in werking komen op de leeftijd van 60 j (vermoedelijk lager bedrag dan op 64 of 65 j) en dus zouden we nog 4/5 jaar ons bedrag kunnen doen aangroeien zonder belast te worden. In geval van pensioenspaarfondsen wordt er dan uitgegaan van extra jaartjes fictieve rendement ter berekening van de te betalen taks.

Klopt mijn redenering of maak ik ergens fouten?

Nog beter, volgens de post van criticus hierboven zou de verhoging van 960 naar 1230 in 2018 zelfs niet als een nieuw contract gezien worden.

Ik heb wel nog geen berekening gezien waar de verhoging naar het maximum bedrag, maar met maar 25% belastingteruggave, winst oplevert voor de belegger.

Het lijkt dat je beter het extra bedrag buiten pensioensparen belegt.

B7H4long schreef: ↑15 januari 2020, 12:25 Nog beter, volgens de post van criticus hierboven zou de verhoging van 960 naar 1230 in 2018 zelfs niet als een nieuw contract gezien worden.

Ik heb wel nog geen berekening gezien waar de verhoging naar het maximum bedrag, maar met maar 25% belastingteruggave, winst oplevert voor de belegger.

Het lijkt dat je beter het extra bedrag buiten pensioensparen belegt.

Heb je voorbeelden / een berekening indien er geen verhoging van het maximumbedrag wordt toegepast?
En waar het dus wel winst oplevert voor de belegger.

Pensioensparen is vooral interessant door de teruggave die je na 1a2 jaar krijgt.

Voor een hogere inleg van 280 Euro die je vele jaren vastlegt, krijg je na 2 jaren 21 Euro terug.
Op het einde betaal je 8% belastingen op een bedrag met fictieve opbrengst van 4,75%.
Op 10 jaar tijd is dit bvb een 35 Euro, op 20 jaar een 55 Euro.

Het lijkt dat je die 280 Euro zelf beter kunt beleggen voor een beter resultaat over de verschillende jaren heen.

Veronderstel een persoon die aarzelt tussen de 2 maximale bedragen.

Indien hij voor de lagere bedrag zal kiezen zal hij op geen andere manier gaan sparen behalve eventueel kleine renovaties van het huis (die strikt gezien niet als sparen worden gezien). Een even waarschijnlijke scenario is simpelweg consumptie van het resterend verschil tussen de hogere en lagere maximum.

Indien hij voor de hogere bedrag kiest zal hij vermoedelijk, ondanks een even groot fiscaal voordeel, een groter som accumuleren op het einde van de rit.

Is het dan nog steeds beter om voor de lagere schijf te gaan?

Nieuwe vraag: zouden er nadelen verbonden zijn aan het ene jaar het "lager fiscaal maximum" te storen en het volgende het "hoger fiscaal maximum"? Afhankelijk van wat de beurzen doen telkens de keuze maken en mogelijk regelmatig afwisselen tussen beide maxima.

Ik stort steeds het lagere fiscale maximum in januari. Aangezien de beurzen nu een duik gemaakt hebben is het dit jaar mss interessant om het hogere fiscaal maximum te storten. Of is dit nefast op het einde van de rit (bij de eindbelasting)?
bedankt

Neen als je steeds het lagere maximum stortte, zie post van criticus. Je hebt steeds de vrije keuze tussen die bedragen. Bij alternering zal je iets meer eindbelasting betalen omdat het verschil wordt opgerent aan 4,75% bij pensioenfondsen of werkelijk % bij pensioenverzekeringen.