Welke beleggingen vallen onder "complexe beleggingsproducten"?

Zie http://www.findoc.be/nieuws/algemeen/fs ... leggingen/" onclick="window.open(this.href);return false; :

"De financiële toezichthouder FSMA vraagt de Belgische financiële instellingen om vanaf 1 augustus geen 'nodeloos ingewikkelde' gestructureerde beleggingsproducten meer te verkopen. Dit initiatief kan helpen om het vertrouwen van de particuliere belegger in de financiële instellingen te herstellen.

Een beleggingsproduct is gestructureerd als het een derivatencomponent omvat. Een voorbeeld is een beleggingsfonds of tak23-product waarvan de opbrengst afhangt van een aandelenindex.

De toezichthouder spreekt van een nodeloos ingewikkeld product als aan één van de volgende vier voorwaarden is voldaan. De onderliggende waarde is ontoegankelijk, de beleggingsstrategie is ingewikkeld, het rendement wordt bepaald door meer dan drie criteria en er bestaat onvoldoende transparantie over de kosten, het kredietrisico en de marktwaarde."

Alle producten buiten kasbons, termijnrekeningen en spaarboekjes.
Hoewel deze laatste ook al tamelijk complex kunnen zijn.

Complexe producten zijn volgens mij onstaan om een bepaalde groep mensen (zo ca 90% van de bevolking) om de tuin te leiden door het gebruik van nietsbetekende vakjargon om ze alzo in het zak te kunnen zetten.

Tegenwoordig is een spaarboekje al een complex product geworden met dat gedoe rond de getrouwheidspemie.

Dat woordje complex maakt het misschien ogenschijnlijk complex of ingewikkeld maar eigenlijk is het dat niet.
In feite is een complex product gewoon een product dat uit twee verschillende elementen bestaat en dat hoeven echt geen derivaten te zijn. Er zijn complexe producten die erg simpel zijn.
De FSMA sprak over nodeloos ingewikkelde complexe producten: daarmee bedoelen zij natuurlijk wel die speciale constructies waarvan velen de werking niet begrijpen.
Complex heeft ook niets met risico te maken: er zijn complexe producten die veel minder risicovol zijn dan sommige andere producten die sommigen met de ogen dicht kopen: sommige Corporates bijvoorbeeld of aandelen.
In tegenstelling tot wat hier beweerd wordt, zijn Tak23 of fondsen helemaal geen complexe producten.

AF, als ik het goed begrijp vallen fondsen ook onder de noemer "complexe beleggingsproducten"

Neen juist niet, iemand slaat daar de bal totaal verkeerd.

AF , je zegt dat een complex product een product is dat bestaan uit verschillende elementen. De vraag is natuurlijk wat je verstaat onder "elementen"... M.i. bestaat een fonds ook uit "verschillende elementen", nl. verschillende aandelen of obligaties.
Misschien ben ik totaal verkeerd

Als je de puntjes op de i gaat zetten, dan krijg je het probleem dat de FSMA heeft bij het maken van een ( sluitende ) definitie van een gestructureerd product: zij slagen daar niet in en wij dus zeker ook niet.
Het moeten twee ( of meerdere ) producten zijn die op mekaar inspelen ( mekaar afzwakken of juist versterken ). Twee ( of meerdere ) obligaties bij mekaar of twee of meerdere aandelen of zelfs aandelen en obligaties bij mekaar vormen nog geen complex product.
Een andere manier om een gestructureerd product te omschrijven is te spreken van twee producten waarvan een gewone belegger er minstens één onvoldoende kan inschatten omdat hij er onvoldoende info kan over vinden. Producten zoals swaps, CDO, CDS en noem maar op.
Een aandeel bijvoorbeeld is geen complex product omdat ( als men zoekt of gaat navragen ) men voldoende info kan vinden ( info in de media, balansen, gegevens op de website enz ) om er een oordeel over te vellen. Idem voor obligaties.
De allereerste gestructureerde producten bestonden uit bijv een zerobond en een mandje aandelen: iedereen met een beetje financiele kennis kan nog volgen en deze combinatie heeft weinig risico omdat de zerobond voor kapitaalsgarantie gaat zorgen op eindvervaldag.
Later is men die zerobond gaan vervangen door bijv een CDS en dan zullen er al een heel pak minder zijn, die nog weten wat ze kopen.

AF, bedankt. Ik durfde eerst die vraag niet stellen omdat ik dacht dat de doorsnee spaargidser het antwoord wel wist.
Ik voel mij iets minder "dom" .

Ooit waren er alleen maar spaarrekeningen, kasbons en staatsleningen! Transparantie alom ! De mensen kenden hun rendement !
Toen kwam er een tsunami aan fondsen, de banken roken veel winst! De klanten vertrouwden toen nog hun huisbankier en tekenden argeloos massaal in. Wat een miserie voor sommige beleggers achteraf !

En nu om volledig te zijn probeer ik volledig te zijn:
a) complexe producten: een term ingevoerd door de MIFID-regel maar zoals dikwijls wordt er, gemakshalve, door de wetgever niet bepaald welke producten er complex zijn en welke niet. Voor complexe producten moet de bank u een beleggingsprofiel opmaken. De bank gebruikt die zaak eerder om zichzelf te beschermen dan om de spaarder/belegger te beschermen en gaat dus snel snel wat producten complex noemen om u een profiel te doen opmaken en zich zo in te dekken. Kies je toch voor zo'n product dan moet je een doument tekenen dat je weet wat je koopt en dat jij verantwoordelijk bent. Je kan dan niet meer zeggen dat je het niet wist want men gaat die handtekening onder je neus duwen.
De banken kiezen zelf zodat je bij de ene bank producten kan vinden die "complex" zijn die bij een andere bank niet complex zijn.
Bovendien is er vorig jaar iemand gedoktoreerd aan een Belgische universiteit met een thesis die bewees dat beleggingsprofielen totaal waardeloos zijn.
Nu gaat die Mifid-regel niet over verzekeringsproducten ( Tak 21, 23 ... ) want die vallen onder de Wet Cauwenberghs die voorziet in een vragenlijst met infofiche. Om je geen twee vragenlijsten te laten opmaken, hebben verschillende banken die producten dan ook maar bij de complexe producten geklasseerd. Het is niet helemaal wat het moet zijn, maar ze hebben toch hun best gedaan en er valt weinig tegen in te brengen als je zou willen gaan procederen.
b)Een sluitende definitie voor Gestructureerde producten (G.P. ) bestaat ook niet maar er zijn drie belangrijke elementen nodig om van een gestructureerd product te spreken:
1° de meeste G.P. hebben meestal een beperkte looptijd ( 4 tot 8 jaar ) maar er zijn er ook van 30 jaar. Neem dat ze een eindvervaldag moeten hebben.
2. u belegt meestal indirect in een onderliggende waarde: dat kan een swap zijn, een CDO, een CDS enz...
3. de oorspronkelijke verhouding tussen risico en rendement wordt gewijzigd: niet zo één twee drie uit te leggen. Maar misschien een voorbeeld: er is een bank die producten verkocht of misschien nog verkoopt waarbij u kan beleggen in Carmignac Patrimoine met kapitaalswaarborg. Het kan best zijn dat het fonds CP stijgt terwijl dat GP daalt. Ik heb hier hier niet over C.P. dat onder Tak23-vorm wordt aangeboden: da's nog een ander verhaal ( voor een andere keer).
Hopelijk hebt u het nu begrepen of helemaal niet meer.

Waarom geef ik nu die uitleg over twee producten ?
De vraag werd gesteld wat complexe producten zijn.
De eerste die antwoord begint daar over gestructureerde producten. Da's zoals je merkt iets totaal anders.
Wel ik heb me daar ook laten aan vangen en ben ook gaan reageren over gestructureerde producten.
Om te vermijden dat men zegt "wat is dat nu allemaal" heb ik jullie de uitleg over de beide producten gegeven.

over gestructureerde producten kun je een goeie uitleg HOREN op de link hieronder.

https://www.keytradebank.com/nl/invest/ ... structured

Ik stelde de vraag omdat ik bij Binckbank een rekening wil openen en ik krijg van hen een vragenlijst "beleggingskennis en -ervaring" waarin gevraagd wordt "Wenst u te beleggen in complexe financiële instrumenten?".
Ik heb dus "nee" geantwoord.