Didymus schreef: ↑4 juli 2018, 10:28

Poldermol schreef: ↑30 juni 2018, 20:15 Maar de 'kostprijs' heeft toch niets te maken met de betalingsbereidheid van de gasten? Er schijnt hier een denkcliché te zijn dat een feest kostenneutraal moet zijn waarbij de binnenkomende cash flow van de gasten de investering dekt. Quod non.

Volmondig mee eens. Trouwers die erop rekenen om de kosten te recupereren via de cadeau's verdienen het gewoon om met hun kop tegen de muur te lopen. Zet de tering naar de nering en geef het feest dat je kan betalen, niet datgene wat je hoopt dat de genodigden zullen betalen.

@Kevva: Ik vind het wel frappant dat uitgerekend jij hier komt vertellen wat gasten minimaal moeten bijdragen op een trouwfeest. Iedereen heeft je hier gek verklaard omdat je absoluut een "praalhuwelijk" moest organiseren om de schoonouders tevreden te houden en blijkbaar heb je effectief een feest gegeven van 18.000 EUR dat je eigenlijk niet kon betalen. Dat is vloeken in de Spaargidskerk hé...

Ouders verwachtten een iets groter feest dan hetgeen wij in gedachten hadden. Ze hebben 3000 euro mee betaald in het geheel.

Allee .. dat waren er dan toch al 2 waar ge winst op gemaakt hebt.
Aan de andere kant : ten opzichte van mijn trouwfeest heb je 15000 meer uitgegeven.
Ieder zijn meug.

Ik vind vriendschap iets redelijk uitzonderlijk. Ik zie de meesten van mijn bekenden als kennissen en niet als vrienden.
Een vriend is iemand op wie je kan rekenen als je hem nodig heeft en op zo'n moment het beste met jou in gedachten heeft.
Geen egocentrisch of narcistisch wezen.
Als ik met vrienden een feestzaal zou moeten vullen.. Dan kom ik aan één tafel, maximum en met moeite.
Ik ben eerder een 'einselganger'. Dat helpt niet echt (of net wel).
Verder : kleine familie. Neven en nichten zie ik vaak 10 jaar of langer niet. Die ga ik niet uitnodigen.
Dat laatste is ook een argument om geen feest te geven. En vooral het feit dat het heel duur is.

Ik ben niet zeker of het terecht is maar ik heb met u te doen Kevva, leven in dit milieu is niet makkelijk (al zegt dat niet dat u er moeite mee heeft natuurlijk).

Maar ouders verwachten zoveel. Dat je tandarts of notaris word, je net en eerzaam met je mede mens omgaat. Geen gras afrijd op een zondag morgen of dat je ze elke week bezoekt voor een gezellig diner.

En wie is/doet dat allemaal? Beste is ze flink teleur te stellen, dan verwachten ze na een tijdje niet teveel meer

Kevva zijn ouders zullen geen spaargidsers zijn he.
Dan zouden ze hun zoon aanzetten tot matig consumeren.
Het klinkt zoals bij de staat als ge een feest van 18k geeft die wij graag willen (/uw ramen of uw dak renoveert), subsidieren wij dat voor 3k.
Ik ben nooit zo'n goede zoon geweest dat ik daar zou op ingaan en ben het eens met Henkie.

Wat ik ook gezien heb in mijn leven is dat, als je eens begint in te gaan op de betrachtingen van de familie, dat het dan nooit meer ophoudt.
- Kort na je feest moet je een huis kopen en liefst niet te klein, vrijstaand, ... ook al moet je je daar misschien iets te dicht voor bij de financiële afgrond laten brengen,
- daarna moet je een auto kopen waar de familie, vrienden, buren, kennissen niet op neer hoeven te kijken (een Mercedes E misschien ?)
- Je moet de betrachting hebben om baas te worden op je werk, want 'het moet toch iets zijn'.. en de rekeningen moeten betaald worden, ... dan maar in het 'hol van de leeuw' kruipen om vooruit te geraken.. (hoe lomper den boer , hoe schoner de patatten dus iedereen maakt kans)
- daarna moet je zeker kinderen hebben want de mensen zouden eens moeten denken dat je het je niet kan permitteren,
- als de eerste geboren is moet je meedoen aan de zogenoemde 'koningswens' en er nog één of een paar produceren,
- Die moeten dan stuk voor stuk gekneed worden om naar de universiteit te gaan, talent of geen talent..
- Op je oude dag moet je zeker verkondigen dat je 'niet kan stilzitten' en dat je tot je hondertste wil werken omdat het leuker is dan bij je vrouw te zitten (de leningen lopen nog)..

Nooit aan meegedaan, aan die wedloop.
Leven voor je plezier is veel plezanter en goedkoper.
Soms wekt dat wat jaloezie en daaruit volgende afkeer op, maar naar het ideaal van de domsten van de maatschappij moet je niet leven. Al die hun betrachtingen kan je ook niet invullen. Het eeuwige gevecht voor een plaats op de maatschappelijke ladder laat zich het meest genieten als je er afstand van neemt en toekijkt van de overkant.

Wij hebben er ook een klein feest van gemaakt, enkel ouders, broers, zussen en getuigen (toevallig ook wel allemaal mensen waar we goed mee overeenkomen). Maar toch ook met al 32 man aanwezig. We hadden wel het geluk dat we geen zaal dienden te huren maar in het huis van mijn ouders konden organiseren. Traiteur laten komen voor een luxe-winterbarbecue, en twee vriendinnen van mijn ouders die er op stonden om te komen helpen bedienen en we voelden ons in de beste trouwzaal die je je kunt inbeelden. Was uiteindelijk een super feest dat tot rond een uur of vijf duurde, en dat heeft ons een goeie 1.500 euro gekost. (als ik dan de kosten voor de kledij, notaris, uitnodigingen en dergelijke er bij tel komen we nog niet aan 2.500 euro. En mijn ‘trouwkostuum’ is dan nog een kostuum dat ik op andere gelegenheden ook kan dragen. Ik heb wel geen 3.000 euro steun gekregen van mijn schoonouders

Kevva schreef: ↑5 juli 2018, 09:35Ouders verwachtten een iets groter feest dan hetgeen wij in gedachten hadden. Ze hebben 3000 euro mee betaald in het geheel.

Een gekregen paard kijk je niet in de bek zegt men, maar in dit geval zou ik toch feestelijk bedankt hebben (pun intended). 3000 EUR is uiteindelijk maar een fractie van wat je extra hebt moeten besteden om aan hun wensen te kunnen voldoen.

Heb je uiteindelijk moeten bijlenen om dit te kunnen betalen of zijn de gasten vrijgevig en de leveranciers coulant met betaaltermijnen geweest?

haelewyn schreef: ↑5 juli 2018, 10:46 Kevva zijn ouders zullen geen spaargidsers zijn he.

Wat ik ook gezien heb in mijn leven is dat, als je eens begint in te gaan op de betrachtingen van de familie, dat het dan nooit meer ophoudt.
- Kort na je feest moet je een huis kopen en liefst niet te klein, vrijstaand, ... ook al moet je je daar misschien iets te dicht voor bij de financiële afgrond laten brengen,

Check. Ik herinner me nog dat Kevva 'slecht werd' bij de aankoop van zijn huis Maar allez, alles lijkt goed te zijn afgelopen daar.

Ik moet binnenkort uit noodzaak mijn huis gaan verbouwen.. Ik word er verdomd ook slecht van als ik zie wat dat allemaal kost. Ik wou dat ik nog bij mijn ouders woonde en nog 20 jaar was

Hoe kan je een huis bezitten en niet beseffen, dat je ooit kosten zult hebben..
Dat is zoals m'n stiefma die omver viel omdat haar banden niet eeuwig meegaan.

'uit noodzaak'. Misschien komt Haelewyn wel in een karretje terecht! Of heeftem zo'n traplift nodig naar boven

Cydox schreef: ↑5 juli 2018, 16:59 Hoe kan je een huis bezitten en niet beseffen, dat je ooit kosten zult hebben..
Dat is zoals m'n stiefma die omver viel omdat haar banden niet eeuwig meegaan.

Jup... nooit aan gedacht. Daarom kom ik hier : om intelligentie te stelen of lenen.

Zoals elders gezegd : vloer is aan het verzakken. Er heeft hier vlakbij ooit een pomp maanden water uit de grond gepompt. Voila. Kosten zijn voor den deze want het huis is al oud.

haelewyn schreef: ↑5 juli 2018, 16:54Ik wou dat ik nog bij mijn ouders woonde en nog 20 jaar was

Wie niet? (en niet om het verbouwingsprobleem)

haelewyn schreef: ↑5 juli 2018, 16:54Ik wou dat ik nog bij mijn ouders woonde en nog 20 jaar was

Ik in elk geval niet.
Ik dop liever mijn eigen boontjes en de ervaringen die ik na mijn twintigste heb opgedaan zou ik niet meer kunnen missen.

Alhoewel ik om puur financiële redenen wel terug bij mijn ouders zou willen wonen zijn er andere redenen waarom ik dat eveneens niet zou willen :
- Ik heb geen zin om elke dag naar 'Familie' of 'De Kotmadam' te moeten kijken
- Ik eet graag pikant en niet flets / flauw
- Mijn boodschappen doe ik ook graag zelf
- Ik heb mijn huis graag eerder leeg dan stampvol
- Vrijheid is inderdaad onbetaalbaar. Eerst wil een mens bij zijn ouders het huis uit en daarna moet je plooien naar de wensen van je wederhelft. Volmaakt geluk bestaat niet.
etc etc

Ik zou me wel opnieuw even fit willen voelen als op mijn twintigste. Maar aangezien ik toen een pak dommer was dan vandaag... zal ik het ook maar houden bij wat ik heb.

De vraag stelt zich niet .. dus ik blijf gewoon een dag ouder dan gisteren. Wat ik vanavond ga eten weet ik zelf nog niet maar ik weet wel dat ik zelf mag kiezen. Ik weet dat ik vanavond op mijn zetel hang bij het bekijken van één of andere docu.

Centen : het leven is nu duurder, maar .. alles op zijn tijd is best ok.
Het glas is vandaag half vol (net een fles wijn gekregen van iemand... dik in orde), gisteren was het half leeg.

haelewyn schreef: ↑6 juli 2018, 17:05 Eerst wil een mens bij zijn ouders het huis uit en daarna moet je plooien naar de wensen van je wederhelft. Volmaakt geluk bestaat niet.

Die begrijp ik ook niet want het is telkens een vrije eigen keuze.
Het eerste heb ik gedaan op mijn 19de en het tweede heb ik zelfs nooit overwogen.
Volmaakt ben ik er niet door geworden maar wel redelijk tevreden.
Vrijheid is gewoon een keuze die je zelf mag maken.
Willen leven naar de opgelegde standaarden van de omgeving een andere.

haelewyn schreef: ↑6 juli 2018, 17:05 Ik zou me wel opnieuw even fit willen voelen als op mijn twintigste.

Die zag ik komen maar zelfs dat wens ik mezelf niet toe. Mijn fysieke top lag nl. tussen mijn 27ste en 45ste.
Mijn fysieke uithoudingsvermogen is nu trouwens niet veel afgenomen sinds mijn twintigste en op bepaalde vlakken zelfs op zijn top (in vergelijking met het verleden).

haelewyn schreef: ↑6 juli 2018, 17:05 Centen : het leven is nu duurder

Daar kunnen we moeilijk een discussie over voeren omdat het nogal een individueel gegeven is. Maar ook dat is mijn ervaring niet. Ik vind het leven nu veel goedkoper dan op mijn twintigste (als je het saldo van de inkomsten/uitgaven bekijkt).
Zelfs zo goedkoop dat ik, na wikken en wegen, het eigen nut van verder te werken niet meer zag (buiten het plezier in de job maar er zijn daarbuiten nog genoeg leuke dingen te beleven) en eind dit jaar (officieel) ga rentenieren.
(Mijn enigste "probleem" nu is waar ik mijn hoofdverblijfplaats zou vestigen, Portugal staat, om meerdere redenen, op de shortlist).
De totale vrijheid wenkt om de hoek.

Overigens dwalen we weer af. Maar dat komt nogal eens voor op vervelende trouwfeesten.