Spruitekop schreef:Vind de discussie tussen TNTim en Sintorama wel interessant.
Een andere hypothese...
Vrouw is CEO (10-15.000€/mnd of meer) man is bediende (3.000€/mnd), zij loopt chique gekleed (kan perfect in dit plaatje) en moet wel vaak (netwerkend) naar chique etentjes. Hij loopt casual gekleed maar moet vaak mee met z'n vrouw naar die feestjes. Wat doe je dan met de Armani-pakjes die hij van mevrouw moet kopen? (om niet af te steken tegen de vrouwen van de andere (mannelijke) CEO's)

oplossing : Vrouwelijke CEO gaat een affaire aan met een mannelijke CEO met ongeveer hetzelfde inkomen en dropt de bediende van 3000 euro per maand

@ TNT: proficiat!

1 opmerking evenwel: vanaf je aan kinderen begint, is het al veel minder inzake sparen. Trust me.

Deze forumdraad heeft me aan het denken gezet. Ik verdien een goed gemiddeld loon in België (~2000€ net/maand, twee dagen on site in België, een dag thuiswerk en de rest vrij). Mijn vriendin woont in het buitenland en verdient daar ongeveer 500€ per maand als ambtenaar. Kosten zijn daar wel lager, maar nu ook niet zoveel lager. Met 500€ per maand spaar je ook daar niets, dus het is elke maand krabben om rond te komen. De huur voor haar kamer in een gedeeld appartement bedraagt al 150€, met in de winter nog eens zoveel aan verwarming. Ze kiest ervoor daar te blijven wonen en werken in een job die ze heel graag doet, iets dat ik respecteer.

Echt goeie financiële afspraken hebben we op dit moment niet, vooral omdat ik geen duidelijk billijk financieel scenario zie voor ons samen. Ad hoc heb ik tot nu toe eigenlijk bijna alle kosten van wat we samen doen betaald. Van tijd tot tijd betaalt zij eens een supermarktrekening of een treinticket. Als we eens uit gaan eten neem ik meestal de rekening voor mijn rekening, en zij de fooi. Ik betaal behoorlijk wat geld aan vliegtuigtickets, vooral voor mezelf, maar een paar keer per jaar ook voor haar.

Hoe zouden jullie dat financieel gezien billijk aanpakken?

Domme vraag maar kan zij niet naar hier komen? En over welk land spreken we? Rusland?

optibear schreef:Domme vraag maar kan zij niet naar hier komen?

Dat zou een billijke regeling (veel) gemakkelijker maken, maar zij ziet dat niet zitten. Ze is trouwens ook naast haar full time job verder aan het studeren daar, om bovenop haar bachelor een master te halen. Ze is perfect drietalig moedertaal, Engels, Russich. Aanbiedingen goedbetaald afstandswerk voor klanten in West-Europa heeft ze genoeg. Daar zou ze haar inkomen serieus mee opkrikken, maar ze wil voltijds daar én in de sociale sector blijven werken...

En over welk land spreken we? Rusland?

Eén van de drie Baltische EU-lidstaten.

@optibear
Thanks!
En ik vrees daar ook voor...

@fropskottel
Hoe lang ben je al samen?

Als ge maar twee dagen per week on-site dient te zijn kunt ge toch pendelen? 5 dagen ginder, 2 dagen naar belgie en bij familie logeren?

Poldermol schreef:Als ge maar twee dagen per week on-site dient te zijn kunt ge toch pendelen? 5 dagen ginder, 2 dagen naar belgie en bij familie logeren?

Inderdaad. Zo doe ik het nu ook deels.

In het Balticum wonen bevalt mij wel. Ik heb wel een huis af te betalen in België dat ik niet wil (en voorlopig ook niet kan) verkopen. Aan mijn huis een wespenest van regels vast rond bewoning, hypotheek, verhuur en verkoop. Voeg daar een vriendin aan toe die graag in het noorden wil blijven. De combinatie verplicht mij haast de komende vijf jaar "creatief" met de regels om te gaan, volledig tegen mijn principes. Voor wie denkt in te gaan op een woonaanbod van overheid of gesubsidieerde entiteiten: bezint eer ge begint!

Een huis afbetalen en 40 vluchten h/t per jaar, het kost ook allemaal geld. Gelukkig vangen mijn mini-bedrijfjes de vluchtkosten grotendeels op.

Maar Poldermol, de vraag was eigenlijk eerder hoe je de financiële lasten billijk verdeelt in een situatie als de onze. Heb je daar gedachten over te delen?

[qupte TNTim]@fropskottel
Hoe lang ben je al samen?[/quote]
Bijna twee jaar. Waarom wou je dat graag weten?

Ik zou het niet als mijn taak beschouwen om de uitgaven/studies van een nieuwe vriendin te bekostigen als ik er nog maar net mee samen ben. Bijna twee jaar begint idd al te tellen. Spreek er met haar eens over? Een open gesprek werkt soms verhelderend...

fropskottel schreef:Deze forumdraad heeft me aan het denken gezet. Ik verdien een goed gemiddeld loon in België (~2000€ net/maand, twee dagen on site in België, een dag thuiswerk en de rest vrij). Mijn vriendin woont in het buitenland en verdient daar ongeveer 500€ per maand als ambtenaar. Kosten zijn daar wel lager, maar nu ook niet zoveel lager. Met 500€ per maand spaar je ook daar niets, dus het is elke maand krabben om rond te komen. De huur voor haar kamer in een gedeeld appartement bedraagt al 150€, met in de winter nog eens zoveel aan verwarming. Ze kiest ervoor daar te blijven wonen en werken in een job die ze heel graag doet, iets dat ik respecteer.

Echt goeie financiële afspraken hebben we op dit moment niet, vooral omdat ik geen duidelijk billijk financieel scenario zie voor ons samen. Ad hoc heb ik tot nu toe eigenlijk bijna alle kosten van wat we samen doen betaald. Van tijd tot tijd betaalt zij eens een supermarktrekening of een treinticket. Als we eens uit gaan eten neem ik meestal de rekening voor mijn rekening, en zij de fooi. Ik betaal behoorlijk wat geld aan vliegtuigtickets, vooral voor mezelf, maar een paar keer per jaar ook voor haar.

Hoe zouden jullie dat financieel gezien billijk aanpakken?

Nogal een moeilijke situatie, zij wil daar niet weg, en jij kan hier niet weg..
En ginder samen iets huren of kopen is wss ook geen optie dan? Als je echt met haar verder wil zullen imo vroeg of laat toch eens een paar serieuze beslissingen moeten genomen worden. Zo blijven verder pendelen is toch ook geen jaren meer vol te houden denk ik dan.

Bij ons was het alvast redelijk simpel. De dag dat we ons huis kochten hebben we een gemeenschappelijke rekening geopend, elk hetzelfde bedrag erop gestort als startbudget en onze lonen vanaf toen er laten op toekomen. Zo is er geen gezeik wie wat wel of niet moet betalen.
Onze eigen spaarrekeningen houden we voorlopig onaangeroerd langs de kant, just in case.

Inderdaad complexe situatie en ik heb ook niet direct advies in mijn handen. Het enige wat ik kan verzinnen is dat tijd veel dingen oplost. Dan heb ik uit ervaring al geleerd.

fropskottel schreef:
Maar Poldermol, de vraag was eigenlijk eerder hoe je de financiële lasten billijk verdeelt in een situatie als de onze. Heb je daar gedachten over te delen?

U hebt zichzelf opgeofferd door hoofdzakelijk daar te gaan wonen, dus die vraag stelt zich eigenlijk al niet meer. Voordat je begon samen te wonen wist je dit reeds op voorhand en heb je de huidige situatie aanvaard (wat zeer nobel is!). Maar als u daar niet wenst te blijven wonen, en zij wenst (nog??) niet te verhuizen, hoe ziet u de relatie dan op langere termijn evolueren? Dat is iets waar ik me meer zorgen over zou maken dan over het verdelen van lasten (temeer omdat Baltica's door de bank gesproken heel dankbaar zijn voor dergelijke goodwill van uwentwege. En vooraleer de bedorven Thailand-spaargidsers hier aanstoot aan nemen: ik bedoel oprechte dankbaarheid).

Wat u wél kunt doen is uw situatie fiscaal optimaliseren als u overtuigd bent dat de relatie nog zeer lang zal duren; een vennootschap opstarten in de Baltische staat waarvan sprake is, en proberen met uw werkgever overeen te komen om op consulting-basis uw job uit te oefenen. Als u 2.000 netto verdient zal dat uw werkgever wellicht 4.500+ kosten, dus misschien kunt u overwegen om op zelfstandige basis 4.000 per maand te factureren, in uw Baltische vennootschap te steken en daar de veel lagere vennootschapsbelasting (15-20% afhankelijk van welk land) en inkomstenbelasting te betalen.

Bedankt allemaal. Het is onwaarschijnlijk hoe verhelderend dat kan werken, uitschrijven en wildvreemden vanuit heel verschillende invalshoeken de situatie laten bekijken.

Dat is inderdaad zowat de essentie van dit forum

Veel succes in jullie leven samen!