Voor het eerst in de geschiedenis is de rente op Duits 10-jarig staatspapier onder nul gezakt.

Dat begrijp ik niet goed.
Ik dacht dat staatspapier dat eerder aangekocht werd, een vaste rente had tot aan de vervaldag, of vergis ik mij?
En indien het alleen over nieuwe uitgaven van staatspapier gaat: wie zou er nu belang kunnen bij hebben om iets te kopen met een negatieve rente?

Op je eerste vraag, het klopt dat de rente voor de ganse looptijd vast ligt, het is wel zo dat de waarde van een obligatie op zich variabel is, bij aan of verkoop op de secundaire markt heb je soms een korting of een premie op de nominale waarde. Op je tweede vraag, iemand die geld tegen een kost (negatieve rente) veilig wil beleggen bv, of iemand die speculeert op nog lagere rentes waardoor zijn obligatie in waarde stijgt.

Wanneer je belegt kijk je niet enkel naar de opbrengst maar ook naar de veiligheid: ben je zeker dat je je kapitaal terug zult krijgen? Duits staatspapier wordt als superveilig aanzien en beleggers zijn bereid om een vergoeding te betalen om hun geld door de Duitse overheid te laten bewaren.

Vind jij dat echt normaal?
Geld geven om, vooraf wetende, er minder voor terug te krijgen?
Gewoon omdat het "veilig" is.
Dan kun je beter een kluis huren in de bank, kost uiteindelijk minder en kun je er altijd aan.

Mensen geloven niet meer in God maar wel naar de banken. Nog dwazer lijkt me dat.

Ik denk niet dat er particulieren zijn die zo'n obligatie kopen. Grote spelers, zoals bv. pensioenfondsen, hebben soms geen keuze; ze moeten grote sommen geld beleggen in veilige producten.

Dank voor de antwoorden op mijn vragen.
Ik begrijp nu de bedoeling ervan, en moest ik euro-miljonair zijn dan zou ik dit waarschijnlijk ook overwegen.
Echter voor de omvang van mijn spaargeld bestaan er voorlopig nog genoeg veilige beleggingen die tenminste nog iets opbrengen. (Voor zolang het nog kan duren, tenminste.)

Didymus schreef:Grote spelers, zoals bv. pensioenfondsen, hebben soms geen keuze; ze moeten grote sommen geld beleggen in veilige producten.

Het gevolg is dat voor - laat ons zeggen - 1000€ pensioen verplichtingen binnen 10 jaar zo een fonds nu meer dan 1000€ moet opzijzetten.

Complete waanzin...

Bij de minste inflatie is dit een koopkracht verlies (of anders bekeken een vermogensbelasting) die kan tellen.

Nefertari schreef:Dat begrijp ik niet goed.
Ik dacht dat staatspapier dat eerder aangekocht werd, een vaste rente had tot aan de vervaldag, of vergis ik mij?
En indien het alleen over nieuwe uitgaven van staatspapier gaat: wie zou er nu belang kunnen bij hebben om iets te kopen met een negatieve rente?

U kunt ook zeggen, moest de rente nog zakken, dan kan er zelfs winst genomen worden op die staatspapieren.
Obligaties en staatspapier zijn continu verhandelbaar. Als de rente nog daalt kan er boven pari verkocht worden.

Nefertari schreef:Dat begrijp ik niet goed.
Ik dacht dat staatspapier dat eerder aangekocht werd, een vaste rente had tot aan de vervaldag, of vergis ik mij?
En indien het alleen over nieuwe uitgaven van staatspapier gaat: wie zou er nu belang kunnen bij hebben om iets te kopen met een negatieve rente?

In de huidige markt is voor sommige beleggers een return OF capital belangrijker dan return ON capital.

OK, maar dan sluit je nog het zgn tegenpartijrisico niet uit Poldermol

En nee, ik ben geen ... Kever of ... Hoedje

Het spaarboekje is populairder dan ooit, titelt De Tijd. Ondanks dat veel banken nog maar de minimumrente geven komt er geld op van termijnrekeningen, kasbons en obligaties die vervallen. De rente op die producten is immers ook niet aantrekkelijk meer. Het spaarboekje wordt gebruikt om er kapitaal te parkeren in afwachting van belegging op de beurs.

ik denk eerder omdat veel mensen sowieso niet durven beleggen in fondsen, aandelen,...nu niet en volgend jaar niet en binnen 5 jaar niet;
en nu hun termijnrekening vervalt, komt hun geld automatisch terug op hun spaarrekeningen

Al zal niks anders opzitten dan dat men NIRP toepast op de spaarboekjes, hierdoor kan het vastgoed (met lenen aan ZIRP) en de beurs nog een laatste ruk omhoog, om vervolgens terug naar beneden te kelderen. Sparen moet en zal ontmoedigd worden.

De gewone man moet en zal geld verliezen op de beurs.