Beste spaargidsers,

Al enkele jaren heb ik D'Ieteren in portefeuille, samen met de strips ervan. Zoals dat gaat met strips, zit daar nooit veel beweging in en is het handelen daarin dan ook niet interessant. Strips moet je gebruiken voor wat ze dienen: verminderde RV.

Tot ik onlangs vast stelde dat die strips plotseling enorm in waarde gestegen zijn. Terwijl ik ze destijds voor een habbekrats kocht (pakweg een paar tientallen eurocenten), zijn ze nu plots, 2,69 EUR per strip waard.

Kijkt u zelf even naar deze koersexplosie: http://www.tijd.be/beurzen/D_Ieteren_St ... R.60124587" onclick="window.open(this.href);return false;

Hoe valt dit te verklaren? Want je zou eerder verwacht hebben dat de koers van strips zou gaan zakken, omdat ze nu maar korting geven tot 21% rv ipv de vroegere 15%. Of heb ik gemist dat Di Rupo onlangs heeft aangekondigd dat alle aandelen met strips vrijgesteld zijn van rv?

anonimiteit: dividenden met strips worden niet gemeld aan de staat als je bereid bent de extra 4 procent te betalen.
alle andere dividenden wel.

Beste Stabilo86,

Strips geven een fiscaal voordeel van 4%: je kan er de RV mee verlagen van 25% tot 21%.

Aangezien D'Ieteren een dividend uitkeert van 0.80 EUR bruto per aandeel, bedraagt de theoretische waarde van de D'Ieteren strip 0.032 EUR. Dat is het fiscaal voordeel dat je - op basis van het dividend dat dit jaar wordt uitgekeerd - per aandeel geniet dankzij de strips.

Nu zijn er een aantal redenen waarop een strip toch boven - of onder - die theoretische waarde kan noteren:

- Ten eerste de "zeldzaamheid" ervan: als iets "schaars" is kan de prijs ervan opgedreven worden bij grote vraag en weinig aanbod. Strips kunnen maar in bepaalde omstandigheden worden uitgegeven, zoals bij een kapitaalverhoging. Bedrijven die dus al lang geen kapitaalverhoging meer hebben doorgevoerd kunnen dus maar een beperkt aantal strips hebben.

Bedrijven die de afgelopen jaren een kapitaalverhoging hebben doorgevoerd, zoals bvb GBL of AB Inbev, hebben die nieuwe aandelen aangeboden aan de beleggers samen met VVPR strips. Zo'n grote bedrijven hebben typisch ook heel wat grote beleggers onder hun aandeelhouders, zoals fondsen, andere bedrijven/holdings,... Die institutionelen hebben niets aan strips, verkregen er wel door in te tekenen op de kapitaalverhoging, maar dumpen hun strips op de markt, aangezien ze voor hen van geen nut zijn. Een groter aanbod aan strips doet de beurswaarde van die strips bijgevolg kelderen. Dat kan je zien aan de koers van die strips: ze noteren zowat aan de laagste mogelijke koers: 0.001 EUR voor de ABI-strip, 0.004 EUR voor de GBL-strip.

Een voorbeeld langs de andere zijde van het spectrum is de Ackermans & vH-strip: die strip is wél zeldzaam, en noteert aan 0.845 EUR, terwijl de theoretische waarde ervan 0.0656 EUR per aandeel bedraagt. De Ackermans-strips is dus duur: het duurt 7.7 dividenduitkeringen (uitgaande van een gelijkblijvend dividend) vooraleer je de kostprijs van de strip hebt terugverdiend. Een reden daarvoor is omdat de Ackermans-strip een schaar goed is: er zijn er 6.7 miljoen van in omloop, terwijl er 33.5 miljoen aandelen Ackermans zijn: er is dus voor amper 20% van de aandelen een strip beschikbaar.

Ter vergelijking: bij AB Inbev zijn 1.07 miljard strips in omloop, terwijl er 1.61 miljard aandelen in omloop zijn: voor 67% van de aandelen zijn strips beschikbaar. Belgische particuliere beleggers vinden hier dus ruimschoots voldoende aanbod (niet-inwoners en institutionelen hebben sowieso niets aan een strip) en zijn dus niet bereid er meer dan het minimum voor te betalen: 0.001 EUR.

- Een tweede reden waarom je toch meer voor de strip zou betalen dan de theoretische waarde ervan: dividendkwaliteit. De theoretische waarde wordt immers berekend op basis van het dividend van 1 jaar - dit jaar. Maar goede bedrijven keren uiteraard jaar na jaar dividend uit, vaak zelfs telkens een wat hoger dividend. De kostprijs voor de strip kan dus over meerdere jaren worden teruggewonnen.

Toch is het eerste aspect (de schaarsheid van het goed) belangrijker dan het tweede (jaarlijks terugkerende stijgende dividenden). Je moet reden 2 (dividendkwaliteit) steeds in combinatie met reden 1 (schaarheid) bekijken: Ackermans & vH, GBL en AB Inbev zijn alle drie bedrijven die een jarenlange traditie hebben van dividenduitkeringen. Hun dividenden worden vaak jaar na jaar verhoogd. Ze komen alle drie dus in aanmerking voor de recuperatie van de kostprijs van de strips over meerdere jaren. Toch zijn de strips bij het ene bedrijf erg duur (AvH, waar het meer dan 7 jaar duurt vooraleer je de kostprijs terugverdient), en bij het andere erg goedkoop (ABI & GBL, waar je de kostprijs al na 1 jaar ruimschoots hebt terugverdiend). Schaarsheid speelt dus duidelijk de belangrijkste rol in de waardering van een strip, in combinatie uiteraard met de dividendevolutie en -verwachting.

Mijn redenering over strips is altijd geweest: het is een fiscaal instrument, en alles wat de fiscus aanbelangt is onzeker, want aan mogelijke verandering onderhevig. En inderdaad: vanaf 2012 kan je met strips je RV niet meer verlagen tot 15%, maar slechts tot 21%. Mijn standpunt tov strips is dus ook altijd geweest: koop alleen een strip als je de kostprijs over 1 à 2 jaar kan terugverdienen. Indien het langer dan 2 jaar duurt loop je te veel risico op fiscale wijzigingen. En verdien je de prijs die je voor de strip hebt betaald mogelijk niet meer terug.

- Zoals Zeverare terecht opmerkt is er sinds dit jaar nog een reden bijgekomen waarom een strip interessant kan zijn om aan te schaffen: anonimiteit. Indien je strips in portefeuille hebt en je verzaakt aan het fiscaal voordeel ervan (met andere woorden: je vraagt aan je bank om je - wat roerende inkomsten belast aan 21% betreft - te belasten met een bijkomende 4% RV), dan behoud je je anonimiteit. Wat is dat voor iemand waard ? Dat hangt van de situatie van iedere specifieke belegger af, en is dus moeilijk te waarderen. Er kan ook een stuk emotie bij komen kijken: het absoluut niet willen dat de fiscus inzage heeft in het roerende vermogen kan voor iemand veel waard zijn. Zoveel, dat hij bereid is wat neer te leggen om die anonimiteit te kunnen bewaren.

- Nu, het is duidelijk dat de D'Ieteren strip aan 2.69 EUR zwaar overgewaardeerd staat. Op basis van het fiscaal voordeel van dit jaar (0.032 EUR) zou het - bij gelijkblijvend dividend - 84 dividenduitkeringen duren vooraleer de kostprijs is terugverdiend. 84 jaar, da's pas beleggen op lange termijn!

Nu is de D'ieteren-strip dan wel een schaars goed (11.5 miljoen strips beschikbaar voor 55.3 miljoen aandelen, dus 20.9%, even schaars als de Ackermans-strip dus), én is de kwaliteit van D'Ieteren als dividendbetaler hoog (lange traditie van jaarlijkse dividenden, regelmatig dividendverhogingen, payout-ratio (deel van de courante winst dat D'Ieteren uitkeert) is relatief laag,...), dan nog werd de strip peperduur aangekocht. De fiscus kan net zo goed de strips binnen een aantal jaren afschaffen.

- Het kan dus geen aankoop zijn omwille van fundamentele redenen (schaarheid, dividendkwaliteit), dus moet of ongetwijfeld een aankoop geweest zijn met het oog op anonimiteit, en mocht die anonimiteit iets kosten...

...ofwel is het een onhandige belegger geweest! Merk op dat er tussen 6 maart (0.07 EUR) en 10 april (2.93 EUR) geen handel is geweest in de D'Ieteren-strip. Daar waar er voor 6 maart regelmatig handel was, minstens 1x per week, vaak zelfs meerdere keren per week. Die handel voor 6 maart vond steeds plaats rond de 6 à 7 eurocent, terwijl het fiscaal voordeel 0.032 EUR bedraagt: door de schaarheid en dividendkwaliteit van D'ieteren waren beleggers dus bereid het dubbele te betalen van de theoretische waarde van de strip: het zou 2 dividenduitkeringen duren vooraleer de kostprijs is terugverdiend. Maar er zit een "giant leap" tussen 2 jaar en 84 jaar!

Mogelijk is een belegger zo onvoorzichtig geweest om een aankooporder aan marktprijs te plaatsen voor de D'ieteren strip, en heeft het een maand geduurd vooraleer handel aan de nieuwe evenwichtskoers mogelijk was. Bij een evenwichtskoers buiten de koersmarges moet Euronext immers de marges aanpassen, vooraleer handel opnieuw mogelijk is. En bij een instrument op de fixing-markt kan het dan wel een tijdje duren vooraleer handel opnieuw mogelijk is.

Een goed voorbeeld van het gevaar van een marktorder bij een illiquide instrument, of een hoge prijs voor anonimiteit... Wie zal het zeggen?

De vraag is: waar blijft je anomiteit aks je effecten in je portefeulle staan ?

Bedankt voor de zéér goede uitleg, Afrodiziak!!

Afrodiziak schreef: Mogelijk is een belegger zo onvoorzichtig geweest om een aankooporder aan marktprijs te plaatsen voor de D'ieteren strip, en heeft het een maand geduurd vooraleer handel aan de nieuwe evenwichtskoers mogelijk was. Bij een evenwichtskoers buiten de koersmarges moet Euronext immers de marges aanpassen, vooraleer handel opnieuw mogelijk is. En bij een instrument op de fixing-markt kan het dan wel een tijdje duren vooraleer handel opnieuw mogelijk is.

Een goed voorbeeld van het gevaar van een marktorder bij een illiquide instrument, of een hoge prijs voor anonimiteit... Wie zal het zeggen?

Haha, dat zou nog eens goed kunnen ook! Ik kan me al een vloekende belegger achter zijn pc inbeelden