optibear schreef:Misschien het woord goedgelovig beter vervangen door lui?

Het kan natuurlijk ook dat sommige mensen private banking graag gebruiken als uitgangsbord om hun rijkdom te etaleren? Ver van mijn bed show, daar niet van dus wilde suggestie als het ware?

Het ging om een kapitaaltje opgebouwd door een koppel geboren in het eerste decennium van de 20e eeuw, twee wereldoorlogen en de crisis van de jaren 1930 meegemaakt. Die luierikken noemen is op eigen risico, ze zijn in staat terug te komen (in skeletale of gelakende vorm) om u van repliek te dienen . Maar goed, ik kan enkel voor dit ene geval spreken.

patrick1 schreef:Vergelijk het met een fonds, je hangt af van de beheerder.

Eigenlijk is het nog erger. Als je zelf fondsen koopt ben je vrij over verschillende beheerders te spreiden en als een fonds niet goed presteert stap je eruit.
In het geval waarover ik spreek zat meer dan 80% van het vermogen in KBC-producten, door KBC aangeboden fondsen en KBC/KBCA-aandelen. Het probleem is dat de private banking-tak hierbij rechter en partij is. Van een stop-loss hadden ze blijkbaar nog nooit gehoord. In eigen vel snijden is natuurlijk niet gemakkelijk.

patrick1 schreef:Kennis is macht, en durven onderhandelen, beleefd, maar beslist

Beleefd en kordaat onderhandelen: de brave vlaming, die durft dat niet. Zo is hij niet opgevoed, hé. Dit gekoppeld aan het kennis-is-macht principe is het basisrecept voor winst bij onze grootbanken.

Het is aan ons spaargidsers om hiertegen in te gaan. Zo ook in dit geval: als pretkabouter met z'n vraag naar een bank trekt zie ik de bankbediende z'n lijkbiddersgezicht al opzetten om dan zijn/haar "zo werkt het niet"-verhaal op te rakelen. En vervolgens in verkoopmodus te schieten om één of ander wazig product met veel kosten en weinig rendement aan te proberen smeren.

oudere jongere

Een bankier zei me onlangs, als iedereen het onderste uit de kan onderhandelde zoals jij al jaren doet, ik zou zuchten. Je slaat me om de oren met grafieken van concurrenten, die correct zijn, wil ik je niet kwijt als klant, moet ik wel volgen.

Ja, zeg ik, ik onderhandel het onderste uit de kan, ik gun bankiers niets extra op mijn kosten, dat heb ik van de banken zelf geleerd, ze rekenen voor alles kosten, ik wil zo veel mogelijk 'gratis' en bijna voor niets.

Ik geef toe, niet iedereen heeft er zin voor, maar, het levert wel een ferme duit op die anders in de bankier zijn diepe zakken verdwijnt.

We winkelen toch ook in de goedkoopste supermarkt, kopen bij internetwinkels, waarom dit zelfde principe niet toepassen bij de bank.

pretkabouter schreef:Het uitgangspunt is dat een bank een team specialisten in huis heeft die de beschikbare middelen van de bank belegt, al of niet risicovol, en hiermee, in percentage, een leuke winst mee realiseert.

Zou het dan als klant mogelijk zijn, om bijv. een bepaalde som (min. 5 nullen) aan de bank ter beschikking te stellen,
niet opvraagbaar, zij me dat kapitaal garanderen, maar uiteindelijk ermee doen wat ze willen.
Voor 1 jaar wens ik dan een te onderhandelen percentage. Bijv. 4%.

Halen zij met mijn beschikbaar gesteld kapitaal veel meer, dan is dat verschil voor hen. Pure winst dus.

Is dit een realistische onderhandelingssituatie ?
Of zijn er reeds bestaande mogelijkheden in die zin ?

Thx

Riskeert juridisch een ongeldige overeenkomst te zijn als, gelet op de marktomstandigheden, dit niet anders kan zijn dan dat de winst volledig voor jou is. Niet aan beginnen in elk geval, want het kan zijn dat, i.g.v. ongeldigheid het verlies toch voor jou is.

patrick1 schreef: We winkelen toch ook in de goedkoopste supermarkt, kopen bij internetwinkels, waarom dit zelfde principe niet toepassen bij de bank.

Er is wel een verschil: in supermarkten en internetwinkels gaat iedereen voor het onderste uit de kan.
Bij banken niet.
Je loopt het risico dat ze jou niet meer willen zien, of erger nog, zich tegen jou keren als je kansen keren.
Ik heb het vaak genoeg gezien, payback time.

Enkele weken terug heb ik voor een bedrag van 5 cijfers bij Belfius ingeschreven op een OLO. Ik was aangenaam verrast door de professionaliteit van mijn lokale bankdirecteur. Ik heb slechts 0.10% transactietaks betaalt en voor de rest zijn de totale kosten bij Belfius mij 12€ per jaar. Dat zijn voorwaarden die private banking het nakijken geven.

OLO's lijken simpele producten maar er komt toch heel wat bij te kijken bij de berekening van het actuarieel rendement door de berekening van de roerende voorheffing op de opgelopen interest.

Op snelheid gepakt terwijl ik aan 't overwegen ben de BGC's te verkopen of niet...

Eens met Michael en Stier. Wie het onderste uit de kan wil krijgt het deksel op de neus. Vorige week nog ondervonden toen bij het overschakelen van verzekeringscontract de oude maatschappij er maar een soep van bleef maken. Ik stond al klaar om aangetekende brieven te gaan versturen maar m'n agent heeft dat voor mij geregeld. Mijn tijd is ook geld.

Misschien is het omdat ik professioneel ook in verkoopssituaties zit maar ik probeer altijd deals te sluiten waar beide partijen zich goed voelen. Het gaat wel om contracten met een grote waarde die na het sluiten ook uitgevoerd moeten worden. Prijs is belangrijk, een lange termijnrelatie is echter ook. Hetzelfde geldt ook voor mijn bankzaken en - het klinkt misschien raar - ook voor mijn aankopen van verse producten.

Dat neemt echter niet weg dat patrick1 z'n punt - durf eens te onderhandelen en neem de tegenpartij z'n startbod niet als te nemen of te laten - niet genoeg herhaald kan worden.

Stier schreef:Enkele weken terug heb ik voor een bedrag van 5 cijfers bij Belfius ingeschreven op een OLO. Ik was aangenaam verrast door de professionaliteit van mijn lokale bankdirecteur. Ik heb slechts 0.10% transactietaks betaalt en voor de rest zijn de totale kosten bij Belfius mij 12€ per jaar. Dat zijn voorwaarden die private banking het nakijken geven.

OLO's lijken simpele producten maar er komt toch heel wat bij te kijken bij de berekening van het actuarieel rendement door de berekening van de roerende voorheffing op de opgelopen interest.

Wat is professionaliteit?

Alles is geinformatiseerd. Gewoon wat tokkelen en in uw hoofd tellen wat er in zit voor de bank.
Professioneel? Dat bestaat alleen bij aannemers. Stielmannen en foefelaars heb je daar.
Om in een bank te werken is 6e BSO kantoor genoeg.
Voor de stiel van bankier heb ik geen respect.

Lukske schreef:
Alles is geinformatiseerd. Gewoon wat tokkelen en in uw hoofd tellen wat er in zit voor de bank.
Professioneel? Dat bestaat alleen bij aannemers. Stielmannen en foefelaars heb je daar.
Om in een bank te werken is 6e BSO kantoor genoeg.
Voor de stiel van bankier heb ik geen respect.

Dat klopt wat je zegt maar dat is niet zo met OLO's. De reden is dat daar verschillende marktzalen voor zijn en dus minder transparantie in de markt. Er is ook minder volume. Aan OLO's verdient Belfius niets, behalve bij inschrijving.

Ik dacht dat ik zowat alles kende van OLO's wat er van te weten valt. Ik had er echter nog nooit eentje 'gekocht'. Met nu effectief een OLO op mijn effectenrekening te hebben, heb ik er veel over bijgeleerd.

stier

De koersen en waarde van OLO vind je eenvoudig terug, via je computer. De koersen schommelen wel minuut per minuut. Het kan interessanter zijn een OLO te kopen dan een nieuwe (staats)obligatie. Maar, dat zoek ik allemaal zelf op, volg 'wekelijks' de koersen op. Ach, ik ondervind dikwijls dat ik er meer van weet dan de 'adviseur sparen en beleggen'. Die 'moet' het 'product van de maand' aan de klanten verpatsen, zijn targets halen, of hij kan op het 'matje komen'.
Bij intekenen op een OLO zijn er banken die tot een half procent commissieloon opstrijken, bij andere amper 0.10 %, op een getal van 5 cijfers een groot verschil in de pocket.

patrick1 schreef:stier

De koersen en waarde van OLO vind je eenvoudig terug, via je computer. De koersen schommelen wel minuut per minuut. Het kan interessanter zijn een OLO te kopen dan een nieuwe (staats)obligatie. Maar, dat zoek ik allemaal zelf op, volg 'wekelijks' de koersen op. Ach, ik ondervind dikwijls dat ik er meer van weet dan de 'adviseur sparen en beleggen'. Die 'moet' het 'product van de maand' aan de klanten verpatsen, zijn targets halen, of hij kan op het 'matje komen'.
Bij intekenen op een OLO zijn er banken die tot een half procent commissieloon opstrijken, bij andere amper 0.10 %, op een getal van 5 cijfers een groot verschil in de pocket.

Het is niet omdat de koersen schommelen van minuut tot minuut dat er volume is. Hoeveel praktische ervaring heb jij met OLO's ?

Lukske schreef:

Stier schreef:Enkele weken terug heb ik voor een bedrag van 5 cijfers bij Belfius ingeschreven op een OLO. Ik was aangenaam verrast door de professionaliteit van mijn lokale bankdirecteur. Ik heb slechts 0.10% transactietaks betaalt en voor de rest zijn de totale kosten bij Belfius mij 12€ per jaar. Dat zijn voorwaarden die private banking het nakijken geven.

OLO's lijken simpele producten maar er komt toch heel wat bij te kijken bij de berekening van het actuarieel rendement door de berekening van de roerende voorheffing op de opgelopen interest.

Wat is professionaliteit?

Alles is geinformatiseerd. Gewoon wat tokkelen en in uw hoofd tellen wat er in zit voor de bank.
Professioneel? Dat bestaat alleen bij aannemers. Stielmannen en foefelaars heb je daar.
Om in een bank te werken is 6e BSO kantoor genoeg.
Voor de stiel van bankier heb ik geen respect.

Dit is geen ernstige opmerking.
Ik stel voor dat je naar Turkmenistan vliegt, en bij het ministerie van economische zaken, de centrale bank, en andere instanties gaat peilen naar de investeringsnoden in het land.
Vervolgens maak je een analyse van het politieke risico - terugbetalingsrisico van Turkmenistan.
Daarna ga je op zoek naar bedrijven - in Belgie, Europa - die kunnen bieden op die projecten.
Vervolgens zoek je ook uit vanuit welk land je het best de financiering kan structureren, al dan niet in verschillende combinaties.
Uiteraard ga je ook garanties onderhandelen in Tuirkmenistan, en heb je besprekingen met diverse kredietverzekeraars (doorgaans overheid) in de landen van waaruit de benodigde uitrusting wordt betrokken.
Uiteraard moet zo'n bedrijf in staat zijn een uitvoeringsgarantie op tafel te leggen, en analyseer jij dus alle kredietrisico's die ermee gepaard gaan;
Dat alles aan concurrentiele prijzen, want je weet dat Chinezen met hetzelfde bezig zijn, Turkmenistan heeft namelijk veel gas. En ook de Duitsers en Amerikanen dienen zich aan. Misschien moet je wel in Parijs je voorwaarden gaan uitleggen aan een OESO-panel als de Amerikanen vinden dat jouw voorwaarden de markt kapot maken.
Uiteraard ben je in staat ontzettend snel te werken tegen deadlines, zeker als je in Turkmenistan onderhandelt over financieringsaspecten. Je zorgt ervoor dat de financieringsvoorwaarden (opnameperiodes, LC documentatie etc) een makkelijke uitvoering van het contract door de onderneming bevordert.
Enzovoort.

Als u dat kan automatiseren ben je welkom, en hoef je niet een rechts/TEW diploma en eventueel relevante ervaring in diverse internationale activiteiten voor te leggen, en evenmin vlot 4 talen te spreken, hard kunnen onderhandelen, 10u minimum per dag
werken, een teamleider te zijn, sterk in geschriften (er zal verwacht worden dat je internationale kredietconventies zelf schrijft, doorgaans Engels) en sterk in woord (als je achteraf de deal moet syndiceren met andere banken moet je uiteraard presentaties geven) te zijn.
De rest laat ik maar weg.