Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 13:35 Je anonimiteit opgeven

Moneyking schreef: ↑20 december 2025, 10:08 De tekst van het wetsontwerp is gepubliceerd!
Een gedrocht van 272 pagina's.

https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.c ... ierID=1244

De cryptoactiva

De cryptoactiva vallen onder de definitie van finan-
ciële activa. De in de wettekst opgenomen definitie is
deze van de verordening 2023/1114 van het Europees
Parlement en de Raad van 31 mei 2023 betreffende
cryptoactivamarkten en tot wijziging van Verordeningen
(EU) nr. 1093/2010 en (EU) nr. 1095/2010 en Richtlijnen
2013/36/EU en (EU) 2019/1937, meer in het bijzonder
artikel 3, 1., 5).
Het begrip cryptoactivum wordt gedefinieerd als
een digitale weergave van een waarde of een recht die
elektronisch kan worden overgedragen en opgeslagen,
met gebruikmaking van distributed-ledger-technologie
of vergelijkbare technologie. De invulling van de notie
“distributed-ledger-technologie of gelijkaardige tech-
nologie” dient te gebeuren op basis van de definitie
voorzien in artikel 3, § 1, 1) t.e.m. 3), van Verordening
2023/1114: een technologie die de werking en het ge-
bruik van distributed ledgers mogelijk maakt, namelijk
informatieopslagplaatsen waar afschriften van transacties
worden geregistreerd en die wordt gedeeld over en
gesynchroniseerd tussen een reeks distributed-ledger-
technologienetwerkknooppunten door middel van een
consensusmechanisme. Onder “consensusmachine”
wordt verstaan de regels en procedures waarmee tussen
distributed-ledger-technologienetwerkknooppunten wordt
overeengekomen dat een transactie wordt gevalideerd,
waarbij deze distributed-ledger-technologienetwerk-
knooppunten worden gedefinieerd als een apparaat
of proces dat deel uitmaakt van een netwerk en een
volledige of gedeeltelijke kopie bevat van de gegevens
van alle transacties in een distributed ledger.
Het begrip cryptoactiva in de zin van Verordening
2023/1114 bevat vier categorieën cryptoactiva. Ten
eerste omvat de definitie de zogenaamde “elektro-
nischgeldtokens” (“e-money tokens”). Het betreft een
“type cryptoactivum dat een stabiele waarde tracht te
behouden door te verwijzen naar de waarde van een
officiële valuta” (bijv. de Euro of Dollar, cf. verordening
2023/1114, art. 3, par. 1, 7). Ten tweede omvat de definitie
de “activagerelateerde tokens”, een “type cryptoactivum
dat geen elektronischgeldtoken is en dat een stabiele
waarde tracht te behouden door te verwijzen naar een
andere waarde of een ander recht of een combinatie
daarvan, met inbegrip van een of meer officiële valuta”
(verordening 2023/1114, art. 3, par. 1, 6). Ten derde omvat
de definitie de zogenaamde “gebruikstokens” (“utility
tokens”), een “type cryptoactivum dat alleen bedoeld is
om toegang te verlenen tot een goed dat of een dienst die
door de uitgever ervan wordt aangeboden” (verordening
2023/1114, art. 3, par. 1, 9). Een vierde categorie betreft
een restcategorie, dewelke cryptoactiva omvat die niet
als elektronischgeldtokens of activagerelateerde tokens
beschouwd worden (Verordening 2023/1114, titel II).
Tokens die kwalificeren als financiële instrumenten in de
zin van de MiFID-reglementering, vallen buiten het toepas-
singsgebied van de Verordening 2023/1114 (art. 2, par. 4,
a) en dus buiten de definitie van het begrip “cryptoactiva”.
Dit betekent evenwel niet dat zij buiten het toepassings-
gebied van de meerwaardebelasting vallen. Bij wijze van
voorbeeld kan verwezen worden naar de zogenaamde
“effectentokens” (“security tokens”), die niet onder het
toepassingsgebied van Verordening 2023/1114 vallen.
Zij worden evenwel als effecten beschouwd in de zin van
de wet van 2 augustus 2002 betreffende het toezicht op
de financiële sector en de financiële diensten indien zij
aan hun houders rechten verlenen die gelijkwaardig zijn
aan die van aandelen, obligaties, andere vormen van
effecten zonder aandelenkarakter of andere effecten
(cf. art. 2, 1°, a, en 31°, c, van de wet van 2 augustus
2002). Vanuit die optiek vallen zij eveneens onder het
toepassingsgebied van de meerwaardebelasting. Bij de
vaststelling of een cryptoactivum een financieel instru-
ment is, moet de inhoud voorrang krijgen op de vorm.
Een cryptoactivum zal daarom als een effect beschouwd
worden indien het op cumulatieve wijze aan de volgende
drie criteria voldoet: i) het is geen betaalmiddel; ii) het
betreft “categorieën waardepapieren”; en iii) het is op
de kapitaalmarkt verhandelbaar (art. 2, 31°, inleidende
zin, van de wet van 2 augustus 2002).
Het begrip cryptoactiva omvat ook niet-inwisselbare
tokens (NFT’s) (die bijvoorbeeld rechten vertegen-
woordigen op verzamelobjecten, spellen, kunstwerken,
fysieke eigendommen of financiële documenten) in de
mate waarin zij voor betalings- of beleggingsdoeleinden
gebruikt kunnen worden. Dergelijke interpretatie van het
begrip “cryptoactiva” sluit aan bij het op het Europese
niveau uitgewerkte fiscaal rapporteringsraamwerk, zoals
aangenomen door Richtlijn 2023/2226 van de Raad van
17 oktober 2023 tot wijziging van Richtlijn 2011/16/EU
betreffende de administratieve samenwerking op het
gebied van de belastingen (“DAC8”) en is ingegeven om
enkel dergelijke cryptoactiva die vanuit hun betalings-
en investeringsfunctie als “financieel actief” fungeren
te omvatten.
Omdat de MiCA-verordening geen toepassing vindt
op “niet-inwisselbare tokens”, werd in artikel 92, § 1 WIB
92 een expliciete referentie opgenomen aan NFT’s
teneinde te garanderen dat zij onder het toepassings-
gebied van de meerwaardebelasting vallen. Een NFT
zal evenwel niet altijd als een financieel actief in de zin
van het ontwerp beschouwd worden. Hiervoor is ver-
eist dat de NFT gebruikt kan worden voor betalings- of
investeringsdoeleinden. Hiermee wordt aangesloten
bij de afbakening die Richtlijn (EU) 2023/2226 voorop-
stelt met betrekking tot de uitwisseling van informatie
omtrent cryptoactiva die voor fiscale doeleinden als
relevant beschouwd worden. Het criterium “gebruik
voor betalings- of investeringsdoeleinden” staat hierbij
centraal. Dit is voorts het standpunt van de OESO bij de
uitwerking van het Crypto-Asset Reporting Framework
(CARF) voor fiscale doeleinden.
Derhalve kunnen NFT’s in bepaalde omstandigheden
beschouwd worden als financiële activa en in andere
omstandigheden niet, verbonden aan het criterium dat
binnen de meerwaardebelasting relevant is: het gebruik
van de activa voor betalings- of investeringsdoeleinden.
Digitale kunstvoorwerpen die niet aan dit criterium vol-
doen, zijn uitgesloten van de meerwaardebelasting. NFT’s
die wel aan dit criterium voldoen, worden gecapteerd
door de meerwaardebelasting.
Bij de beoordeling van de mogelijkheid van een NFT
om voor betalings- of investeringsdoeleinden gebruikt te
worden primeren de aard van de NFT en haar functie in
de praktijk op de terminologie of marketingtermen. Een
NFT die op een marktplaats verhandeld kan worden, kan
gebruikt worden voor betalings- of beleggingsdoeleinden.
Er wordt benadrukt dat speculatie op cryptoactiva
die niet onder deze definitie vallen (e.g. unieke cryp-
toactiva die niet fungibel zijn met andere cryptoactiva,
met inbegrip van digitale kunstwerken en digitale verza-
melobjecten, cryptoactiva die diensten of fysieke activa
vertegenwoordigen die uniek en niet fungibel zijn, zoals
productgaranties of onroerend goed, enz., die niet voor
betalings- of investeringsdoeleinden aangewend kun -
nen worden) nog steeds onder het toepassingsgebied
van artikel 90, eerste lid, 1°, WIB 92 valt wanneer dit
niet als de uitoefening van een beroepswerkzaamheid
wordt beschouwd. De beoordeling hiervan is en blijft
een feitenkwestie.
Hierbij wordt bevestigd dat elke vervreemding van
cryptoactiva (dit wil zeggen bij elke omzetting in een
andere cryptoactiva of in fiduciaire valuta) wordt be-
schouwd als een overdracht onder bezwarende titel en
niet alleen bij een omzetting van cryptoactiva in fiduciaire
valuta (Schriftelijke vraag 1338, Maxime Prévot, Bull
V&A 55/105, blz. 180). Dit is bovendien in lijn met de
invulling van het begrip “wisseltransactie” in de zin van
Richtlijn (EU) 2023/2226 van de Raad van 17 oktober
2023 tot wijziging van Richtlijn 2011/16/EU betreffende
de administratieve samenwerking op het gebied van de
belastingen dat zowel het wisselen tussen cryptoactiva
en fiduciaire valuta als het wisselen tussen een of meer
vormen van cryptovaluta omvat.
Daarnaast vormt ook het aanwenden van cryptoactiva
voor de aankoop van goederen of diensten (bijv. een
pizza) een realisatie van de desbetreffende financiële
activa.
Wanneer cryptoactiva tussen verschillende cryptoac-
tivaportefeuilles van dezelfde belastingplichtige worden
overgedragen, zal er geen sprake zijn van een realisatie.

Moneyking schreef: ↑20 december 2025, 10:08 De tekst van het wetsontwerp is gepubliceerd!
Een gedrocht van 272 pagina's.

https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.c ... ierID=1244

De bepaling van het belastbare karakter van een
realisatie van een meerwaarde op financiële activa on-
der artikel 90, eerste lid, 1°, WIB 92, betreft steeds een
feitenkwestie. Het abnormale of speculatieve karakter
van de verrichting wordt beoordeeld rekening houdende
het beheer zoals dit door een normaal omzichtig per-
soon in de omstandigheden van de belastingplichtige
verricht zou worden.
Zo kan, in het kader van de realisatie van een meer-
waarde op cryptoactiva buiten de uitoefening van een
beroepswerkzaamheid, met name verwezen worden
naar het percentage van het roerende vermogen dat de
belastingplichtige in cryptoactiva investeert, de beslissing
van de belastingplichtige om al dan niet een beroep te
doen op financiering voor de aankoop van cryptoactiva,
de vaststelling dat de belastingplichtige een beroep
doet op een geautomatiseerd proces of een software
om cryptoactiva aan te kopen en het aantal transacties
dat de belastingplichtige verricht heeft, als criteria die
in overweging genomen worden bij de beoordeling van
het abnormale karakter van de verrichting.

Moneyking schreef: ↑20 december 2025, 10:08 De tekst van het wetsontwerp is gepubliceerd!
Een gedrocht van 272 pagina's.

https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.c ... ierID=1244

Een tweede en derde vrijstelling hebben betrekking
op het algemene regime van de meerwaardebelasting,
opgenomen in artikel 90, eerste lid, 9°, c), WIB 92, en
betreft de eerste schijf van 10.000 euro (geïndexeerd
bedrag voor aanslagjaar 2027) aan meerwaarden op
financiële activa.
In de situatie waarin de belastingplichtige gedurende
een bepaalde belastbare periode geen meerwaarde
realiseerde, of de eerste 1000 euro van de vrijstelling
van 10.000 euro niet (volledig) kon gebruiken, kan het
ongebruikte deel van de vrijstelling naar het volgende
belastbare tijdperk overgedragen worden. Op dit alge-
mene principe van overdraagbaarheid geldt een dubbele
beperking. Ten eerste kan per belastbare periode maxi-
maal 1.000 euro (geïndexeerd bedrag voor aanslagjaar
2027) overgedragen worden. Ten tweede kan het totale
bedrag van de vrijstelling nooit meer bedragen dan de
som van de basisvrijstelling en vijf maal 1000 euro ofwel
5000 euro).
Dit betekent dat een belegger die gedurende vijf jaar
geen enkele verkoop heeft gedaan en dus ook geen
meerwaarden realiseerde in het zesde jaar recht zal
hebben op een vrijstelling van 15.000 euro. Wanneer
twee echtgenoten vanuit het gemeenschappelijke vermo-
gen belegd hebben, betekent dit dat iedere echtgenoot
een beroep kan doen op een maximale vrijstelling van
15.000 euro, waardoor de totale vrijstelling 30.000 euro
zal bedragen.
Er wordt tevens voorzien in een aanrekeningsregel
waarbij het overgedragen gedeelte van de voetvrijstel-
ling bij voorrang in aanmerking wordt genomen en dit
op de oudste eerst.
De gevolgen van de beperkte overdraagbaarheid van
de voetvrijstelling kunnen aan de hand van de volgende
voorbeelden geïllustreerd worden (aan de hand van
geïndexeerde bedragen voor het aanslagjaar 2027).
Voorbeeld A—Een belastingplichtige bezit financiële
activa. Conform de algemene regel kan hij in 2026 een
beroep doen op de basisvrijstelling van 10.000 euro.
Omdat de belastingplichtige in 2026 geen realisatiemo-
ment heeft, kan hij het volledige overdraagbare bedrag
van 1000 euro overdragen. De belastingplichtige heeft
op dat moment dus een vrijstelling van 11.000 euro be-
schikbaar. Wanneer de belastingplichtige in 2027 een
meerwaarde van 1000 euro realiseert, zal in de eerste
plaats de stijging van 1000 euro weggewerkt worden.
Omdat de eerste 1000 euro van de basisvrijstelling niet
aangetast worden, kan de belastingplichtige een bedrag
van 1000 euro overdragen naar het volgende jaar. De
belastingplichtige heeft in 2028 recht op een voetvrijstel-
ling van 11.000 euro (i.e., 10.000 euro basisvrijstelling
en 1.000 euro).
Voorbeeld B—Een belastingplichtige bezit financiële
activa. Conform de algemene regel kan hij in 2026 een
beroep doen op de basisvrijstelling van 10.000 euro.
Omdat de belastingplichtige in 2026 geen realisatiemo-
ment heeft, kan hij het volledige overdraagbare bedrag
van 1000 euro overdragen. De belastingplichtige heeft
op dat moment dus een vrijstelling van 11.000 euro be-
schikbaar. Wanneer de belastingplichtige in 2027 een
meerwaarde van 1500 euro realiseert, zal in de eerste
plaats de stijging van de basisvrijstelling worden gebruikt.
Vervolgens zal nog 500 euro aangerekend worden op
de basisvrijstelling. Omdat slechts 500 euro van de eer-
ste 1000 euro van de basisvrijstelling wordt aangetast,
kan de belastingplichtige nog 500 euro overdragen.
Dit betekent dat de belastingplichtige in 2028 recht zal
hebben op een voetvrijstelling van 10.000 euro en een
verhoging van 500 euro.
Voorbeeld C—Een belastingplichtige bezit financiële
activa. Conform de algemene regel kan hij in 2026 een
beroep doen op de basisvrijstelling van 10.000 euro.
Omdat de belastingplichtige in 2026 geen realisatiemo-
ment heeft, kan hij het volledige overdraagbare bedrag
van 1.000 euro overdragen. De belastingplichtige heeft
op dat moment dus een vrijstelling van 11.000 euro be-
schikbaar. In 2027 realiseert de belastingplichtige een
meerwaarde van 2500 euro. In de eerste plaats zal de
stijging van de basisvrijstelling van 1000 euro weggewerkt
worden. Vervolgens zal nog 1500 euro aangerekend
worden op de basisvrijstelling van 10.000 euro. Omdat
de eerste 1000 euro van de basisvrijstelling volledig
werd aangetast als gevolg van het bedrag van de meer-
waarde, is er geen overdracht van de vrijstelling naar het
volgende jaar. Dit betekent dat de belastingplichtige in
2028 recht heeft op een voetvrijstelling van 10.000 euro.
Het spreekt voor zich dat het de vrije keuze is van de
belastingplichtige om zijn meerwaarden en minderwaar-
den te realiseren wanneer hij wil. Dat hij hierbij optimaal
gebruik maakt van de beschikbare voetvrijstellingen, kan
bezwaarlijk als misbruik worden beschouwd.

Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 14:07 Ik heb niks te verbergen. Maar je moet geen gegevens doorgeven als je niet moet, kan alleen in je nadeel spelen. Het eindresultaat blijft hetzelfde. 2 jaar 1000 euro uitlenen kost je 50 euro.

paul schreef: ↑20 december 2025, 14:11 Moest die informatie NIET doorgegeven worden bij een OPT-OUT dan koos uiteraard iedereen voor een OPT-OUT, men kan niet van alle voordelen genieten. Ofwel zijn het de centen, ofwel is het doorspelen van de informatie.

Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 09:42 Stel je hebt meer dan 1 bank en bij 1 ervan heb je al 10.000 meerwaarde. Enkel deze hoef je kenbaar te maken als je 1000 terugvordert. De andere vernoem je niet.

Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 09:42 Enige nadeel is dat je een renteloze lening van 2 jaar geeft. Denken jullie er ook zo over of toch opt- out liefhebbers? Dan kan je iets vergeten invullen.

JOKER247 schreef: ↑21 december 2025, 13:31 Voor de privacy hoef je het ook niet te laten, want die bestaat in Europe al lang niet meer.

JOKER247 schreef: ↑21 december 2025, 13:31 Waarom zou je de staat 2 jaar lang gratis financieren?

JOKER247 schreef: ↑21 december 2025, 13:31 Ik denk dat je eerder verdacht bent als je voor Opt-in gaat.

“De TOB en een voorgestelde ‘bruto’-meerwaardebelasting tarten fundamentele fiscale beginselen zoals nettobelasting, evenredigheid en fiscale neutraliteit. Het ontbreken van verliesverrekening of carry-over leidt tot een structurele overbelasting van risicodragend kapitaal. De ongelijke behandeling tussen particuliere beleggers en houders van aanmerkelijke belangen creëert bovendien een discriminerend fiscaal kader dat economisch inefficiënt is en juridisch moeilijk te verantwoorden.”

“De TOB en een voorgestelde ‘bruto’-meerwaardebelasting tarten fundamentele fiscale beginselen zoals nettobelasting, evenredigheid en fiscale neutraliteit. Het ontbreken van verliesverrekening of carry-over leidt tot een structurele overbelasting van risicodragend kapitaal. De ongelijke behandeling tussen particuliere beleggers en houders van aanmerkelijke belangen creëert bovendien een discriminerend fiscaal kader dat economisch inefficiënt is en juridisch moeilijk te verantwoorden.”

“De TOB en een ‘bruto’-meerwaardebelasting zonder verliesverrekening of carry-over schenden de grondwettelijke beginselen van gelijkheid en niet-discriminatie (artikelen 10 en 11 van de Grondwet). Door particuliere beleggers structureel zwaarder te belasten dan houders van aanmerkelijke belangen ontstaat een ongerechtvaardigd onderscheid dat niet proportioneel is aan het nagestreefde doel. Bovendien miskent een belasting op brutoresultaten het beginsel van draagkracht, wat leidt tot een fiscale behandeling die zowel economisch inefficiënt als juridisch problematisch is.”

Schending van de artikelen 10 en 11 van de Grondwet – Gelijkheids- en niet-discriminatiebeginsel

1. Ongerechtvaardigd onderscheid

De belasting op beursverrichtingen (TOB), in samenhang met een belasting op bruto-meerwaarden zonder mogelijkheid tot verliesverrekening of carry-over, creëert een structureel en nadelig onderscheid tussen particuliere beleggers enerzijds en houders van aanmerkelijke belangen of vennootschapsstructuren anderzijds. Dit onderscheid is niet gebaseerd op een objectief en relevant criterium en ontbeert een redelijke verantwoording, zoals vereist door de artikelen 10 en 11 van de Grondwet.

Het Grondwettelijk Hof heeft herhaaldelijk geoordeeld dat een verschil in fiscale behandeling slechts verenigbaar is met het gelijkheidsbeginsel indien het steunt op een objectief criterium en proportioneel is ten opzichte van het nagestreefde doel. In casu wordt deze toets niet doorstaan.

2. Miskenning van het beginsel van fiscale draagkracht

Door belastingen te heffen op bruto-resultaten, zonder rekening te houden met effectief geleden verliezen, wordt het fundamentele beginsel van fiscale draagkracht miskend. Het Hof heeft in zijn rechtspraak benadrukt dat belastingen in beginsel moeten aansluiten bij de reële economische capaciteit van de belastingplichtige.

Een belastingregeling die winsten belast maar verliezen volledig negeert, leidt ertoe dat belastingplichtigen effectief belast worden op niet-bestaande of zelfs negatieve nettowinsten. Dit resulteert in een structurele overbelasting van risicodragend kapitaal, hetgeen strijdig is met het evenredigheidsbeginsel.

3. Disproportionaliteit en gebrek aan subsidiariteit

Zelfs indien het nagestreefde doel — bijvoorbeeld budgettaire opbrengst of fiscale vereenvoudiging — als legitiem zou worden beschouwd, is de gekozen maatregel niet proportioneel. Minder ingrijpende alternatieven bestaan, zoals:

verliesverrekening in de tijd (carry-forward),

saldering van meer- en minderwaarden,

of een nettobelasting met drempels.

Het volledig uitsluiten van deze mechanismen gaat verder dan noodzakelijk en schendt aldus het proportionaliteitsbeginsel zoals gehanteerd door het Grondwettelijk Hof.

4. Economische irrationaliteit en juridische inconsistentie

De regeling ontmoedigt rechtstreeks langetermijnsparen en risicokapitaal bij particuliere beleggers, terwijl identieke economische activiteiten via vennootschappen of aanmerkelijke belangen fiscaal gunstiger worden behandeld. Dit ondermijnt de fiscale neutraliteit en leidt tot gedragsverstoringen die haaks staan op rationeel economisch beleid.

Het Hof heeft reeds geoordeeld dat fiscale maatregelen die arbitraire gedragssturing veroorzaken, zonder coherente beleidsdoelstelling, problematisch zijn vanuit constitutioneel oogpunt.

EU-rechtelijke versterking

5. Schending van het gelijkheidsbeginsel (artikelen 20 en 21 Handvest van de grondrechten van de EU)

De ongelijke fiscale behandeling van vergelijkbare economische situaties kan tevens strijdig zijn met het algemene gelijkheidsbeginsel zoals vervat in het EU-Handvest. Nationale fiscale maatregelen blijven onderworpen aan deze beginselen wanneer zij binnen de werkingssfeer van het Unierecht vallen.

6. Belemmering van het vrije verkeer van kapitaal (artikel 63 VWEU)

Een cumulatie van TOB en een bruto-meerwaardebelasting zonder verliesverrekening kan grensoverschrijdende beleggingen disproportioneel ontmoedigen en aldus een indirecte belemmering vormen van het vrije verkeer van kapitaal. Dergelijke belemmeringen zijn slechts toelaatbaar indien zij noodzakelijk en proportioneel zijn, wat hier niet het geval is.

Conclusie

De TOB en een belasting op bruto-meerwaarden zonder verliesverrekening of carry-over vormen samen een discriminerend, disproportioneel en economisch incoherent fiscaal kader dat strijdig is met de artikelen 10 en 11 van de Grondwet, het beginsel van fiscale draagkracht, en de fundamentele gelijkheids- en proportionaliteitsbeginselen zoals erkend in de rechtspraak van het Grondwettelijk Hof en het Unierecht.

EarthNvstr1 schreef: ↑21 december 2025, 15:54

Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 09:42 Stel je hebt meer dan 1 bank en bij 1 ervan heb je al 10.000 meerwaarde. Enkel deze hoef je kenbaar te maken als je 1000 terugvordert. De andere vernoem je niet.

Volgens mij moet je zelfs niet alles van die 1 bank "kenbaar te maken" ...
Wellicht moet je enkel de info over de transacties waarvan je de ingehouden RV wil terugvorderen "kenbaar te maken".
Vgl. met terugvordering van ingehouden RV op dividenden, daarvoor moet je ook enkel maar de relevante borderellen "kenbaar te maken", je moet niet al je dividenduitkeringen "kenbaar te maken".

Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 09:42 Enige nadeel is dat je een renteloze lening van 2 jaar geeft. Denken jullie er ook zo over of toch opt- out liefhebbers? Dan kan je iets vergeten invullen.

Vooralsnog neig ik persoonlijk toch nog steeds naar opt-in.
Van administratie of dingen vergeten lig ik niet wakker. In dat opzicht vind ik beide opties redelijk gelijk.
Het vermijden van een "renteloze lening" staat bij mij op een ondergeschikte plaats. Pas van tel "if all else equal" zeg maar.

JOKER247 schreef: ↑21 december 2025, 13:40

Sint1 schreef: ↑21 december 2025, 13:35 Je anonimiteit opgeven

Ik hoef niet anoniem te zijn en ga er dus zeker niet voor betalen.
Trouwens anonimiteit bestaat sowieso niet meer voor de staat c.q. belasting.
Maar als je iets te verbergen hebt, in ieder geval veel succes met je poging.