Ik zou toch in eerste instantie ook een gesprek aangaan met je ouders en op de man af vragen wat er met het geld dat je moet afgeven gebeurt. Voor hetzelfde geld zetten ze het op een spaarrekening die dan zal dienen om je op weg te helpen wanneer je het huis verlaat. Het kan natuurlijk ook zijn dat ze het zelf verbrassen. Indien het het laatste is dan snap ik dat echt niet en lijkt het me tijd dat je met je vuist op tafel slaat en zegt dat je daar niet mee akkoord bent.
Je studeert en je kost geld aan je ouders, volledig akkoord, maar dat weten mensen die kinderen kopen op voorhand.
Ik heb zelf een dochter van 21 die studeert. Ze heeft nog nooit een euro moeten afgeven van het geld dat ze zelf verdiend heeft. Ze krijgt daar bovenop ook nog eens een maandelijks budget van mij waar ze mee rond moet komen. Dit budget werd in overleg met haar vastgesteld en wordt geïndexeerd.
Een belastingsbrief invullen als student is 2 keer niets. Als je niet boven een bepaald bedrag komt met studentenwerk betaal je geen belastingen. Mijn dochter krijgt elk jaar een voorgedrukte belastingsbrief waar haar inkomsten als student al op staan vermeld (ze werkt dus uiteraard niet in het zwart). Het enige dat je dan moet doen is ..... niets, ofwel als er fouten instaan terug sturen met de verbetering. Na een paar maand krijg je dan een afrekening met een 0 saldo.

WorkingHobbit schreef: ↑3 oktober 2017, 20:16 mijn vader vooral vindt het gewoon niet nodig om als student geld te verdienen.

Je kan moeilijk kwaad zijn op zijn visie ook al voelt het niet fair aan. Je moet al lang genoeg werken int leven. Ik zou zijn mening respecteren en iets financieel terug doen voor uw ouders. Uw cv wordt er beter van zoals je zelf aanhaalt. Je zal een uitzondering zijn maar toch zijn er een pak mensen die niet voor eigen zak gaan werken. Uw ouders bv zullen vooral voor de staat en de 8 kinderen gewerkt hebben.

Het gaan werken voor staat en kinderen, is dat geen keuze van de ouders? Topicstarter heeft de keuze niet om te kiezen voor wat hij werkt.

TS wordt dan ook niet verplicht om te gaan werken voor een ander. Hij heeft de keuze geen vakantiejob te doen.

Amai den euro valt bij sommigen toch wel laat deze keer.
In Thailand doe je gewoon wat je ouders willen. Desnoods een job in de prostitutie of uitgehuwelijkt aan een westerling.
En het verdiende geld geef je af of stuur je op naar de familie. Keuzevrijheid is er niet.
Einde discussie.
Groedjes en alvasd bedankd!

https://financien.belgium.be/nl/particu ... e/kinderen
https://www.mysocialsecurity.be/student ... ouden.html
http://www.aclvb.be/nl/studentenarbeid# ... jobstudent

Je ouders hebben een behoorlijk inkomen. Ik gok dat je één van de oudste kinderen bent. Dan hebben ze nog 8? kinderen ten laste en recht op een belastingvrije som van 42790€ (35660€+7130€). Ga je meer dan 3140€ netto bestaansmiddelen hebben? Dan daalt hun belastingvrije som naar 37390€. Ze betalen dan ongeveer 2900€ (53.5%) extra belastingen. Dat is een smak geld.

Dankzij het grote aantal kinderen ten laste maken ze allicht ook aanspraak op een studiebeurs voor één of meerdere van de kinderen. Het is heel goed mogelijk dat die dan komt te vervallen. In ieder geval verkleinen ze. Die bedragen heb ik niet berekend.

Allicht zijn er ook nog andere sociale voordelen die komen te vervallen.

Kort samengevat: er zijn scenario's waarin het je ouders (veel) meer kost dan een vakantiejob jou opbrengt. Je ouders begrijpen dat principe goed. Ze hebben allicht geen zin om daar al te diep op in te gaan.

Waar je absoluut niet aan mag toegeven is dat jij en niemand anders je eigen belastingaangifte invult. Laat ze meekijken, maar laat dat duidelijk zijn.

Verder kan je enkele zaken proberen:
* vrijwilligerswerk met forfaitaire onkostenvergoeding zoeken (tot ~1200€ per jaar volledig vrij van alle rompslomp)
* in het zwart werken is niet iets dat ik je kan aanraden (mét of zonder medeweten van je ouders).
* mogelijk is er voor sommigen ook een weg via de kleine vergoeding als kunstenaar

Heb je trouwens al aan erasmus-uitwisseling gedacht? Daar ga je vanzelf veel zelfstandiger van worden. Zoek naar een uitwisseling met Malta, Cyprus, of Estland. Wie weet leer je de juiste mensen kennen en zet daar je eigen bedrijfje op :-)

annetje schreef: ↑3 oktober 2017, 20:50 Het geld van mijn vakantiejobs moest ik ook volledig afstaan. En die vakantiejobs moest ik bovendien ook nog verplicht doen !
En toen ik nog thuis woonde, en al werkte, moest ik de helft van mijn loon afstaan. Ongeacht wat ik nodig had voor een auto (want bedrijfswagens waren toen nog niet voor iedereen) of andere kosten.
Uiteindelijk ben ik er ook gekomen.

Elke situatie is uiteraard anders.
Mijn moeder is in halve armoede opgegroeid en zij moest 10.000 frank van haar 11.000 frank inkomen afgeven.
Mijn grootouders hadden niets te over. Ze moesten dit doen om zelf iets of wat rond te komen, dus dan begrijp ik dat.

Toen ik begon met werken moest ik thuis ook afgeven. Mijn ouders hadden meer dan genoeg. Ik was geen verkwister. Ik was braaf eigenlijk, dus ik heb dat nooit gesnapt waarom ik moest afgeven bij hun. Al was het zeker en vast geen 10/11e van mijn inkomen. Ze waren daar zeer gefocust op. Dat ik vaak boodschappen deed en hiervoor niets in de plaats vroeg maakte blijkbaar allemaal niet uit.

Resultaat ik ben op mijn 22e alleen gaan wonen.


Elke situatie is anders, ik ben er wel van overtuigd dat elke ouder in het belang van het gezin redeneert en handelt.

voodoo schreef: ↑4 oktober 2017, 13:00 Elke situatie is anders, ik ben er wel van overtuigd dat elke ouder in het belang van het gezin redeneert en handelt.

Voor de komma akkoord, na de komma ben ik wel zeker van niet.

Cronos schreef: ↑4 oktober 2017, 13:29

voodoo schreef: ↑4 oktober 2017, 13:00 Elke situatie is anders, ik ben er wel van overtuigd dat elke ouder in het belang van het gezin redeneert en handelt.

Voor de komma akkoord, na de komma ben ik wel zeker van niet.

Dat van na de komma gelooft hier toch niemand, hoop ik. Anders ben je hopeloos naïef of ziende blind.

Toch minstens 1.

voodoo schreef: ↑4 oktober 2017, 13:00 Elke situatie is anders, ik ben er wel van overtuigd dat elke ouder in het belang van het gezin redeneert en handelt.

Wat een romantische overtuiging, maar ook wel vrij naïef. Ik kan uit eerste ervaring meedelen dat het tweede deel zeker niet klopt.

De ouders maken ook deel uit van het gezin hé...

Ik neem aan dat je met "het gezin" iedereen van het gezin bedoelt, niet een beperkt deel van het gezin (vb. enkel de ouders, het jongste kind, ...)

Dat is altijd moeilijk hé. Goed doen voor iedereen van het gezin.
Ik ken een oud profvoetballer die belachelijk veel tekengeld kreeg toen hij tekende bij zijn nieuwe club.
Vader is er nu nog steeds apetrots op dat hij alles opgeëist heeft (zoon was toen 19, nog geen 21 en niet volwassen in die tijd) om aan de dochter des huizes te geven. Zoon zou toch genoeg gaan verdienen in zijn carrière en dochter verdiende ook alle kansen.
Zoon heeft in zijn carrière ook veel te veel geld geschept, maar nu weer op het goede spoor.

Ik wil maar zeggen, soms moet je misschien eens oneerlijk zijn tov individuen?