Graag zou ik een discussie op gang brengen m.b.t. volgende stelling:

" Diversificatie is overbodig wanneer je belegt voor de lange termijn "
(lees: minimaal 10+ jaar, liefst nog veel langer)

Met de regelmaat van de klok lees ik her en der 'tips voor de startende belegger' waarin wordt verteld dat spreiding binnen je portefeuille van zeer groot belang.
Echter, wanneer een actieve stockpicker een correcte analyse heeft gemaakt waaruit blijkt dat 2 aandelen uit dezelfde sector de markt significant zullen outperformen, waarom zou ik dan slechts één hiervan selecteren om mijn overige middelen te investeren in bedrijven/sectoren met een lager verwacht rendement?

Waardeschommelingen in mijn portefeuille laten me immers koud, in beide richtingen.
Mijn enige focus is het einddoel: een mooi rendement realiseren met outperformance van de indexen tegen mijn pensioengerechtigde leeftijd.
(of bovenstaande wens al dan niet realistisch is, is niet het voorwerp van deze discussie)

Basisassumpties vereist voor deze argumentatie:
- ik beleg niet met geleend geld
- ik beleg enkel met geld dat ik niet nodig zal hebben in de komende decennia

Ik ontken uiteraard niet dat diversificatie (of zelfs een defensievere portefeuille) geboden is wanneer men het einde van zijn/haar beleggingshorizon nadert.
Toch vraag ik me af waarom quasi elke 'expert' steevast een zeer doorgedreven vorm van diversificatie aanbeveelt aan beginnende beleggers en niet bovenstaande nuancering meegeeft.
Wordt dit advies verstrekt in de veronderstelling dat beginnende beleggers emotioneel/psychologisch niet overweg kunnen met een volatiele portefeuille & vervolgens wellicht contraproductief zullen handelen?

Graag jullie mening. Dank.

Als je op voorhand kan bepalen welke aandelen de markt zullen outperformen is het uiteraard beter om in die aandelen te beleggen. De meeste mensen bezitten die gave echter niet. De meeste professionele stock pickers die er dag in dag uit mee bezig zijn, kunnen dit zelfs niet.

Diversificatie is overbodig wanneer je weet wat je doet en overweg kunt met de veel hogere volatiliteit van zo'n gefocuste portefeuille.

De grote indexkudde op dit forum zal hier wellicht anders over denken.

Je zal anno 2007 maar belegd hebben in Dexia en Fortis als je twee aandelen voor de financiele sector. Twee aandelen die als goede huisvader belegging werden aanzien. Niemand zou je dat destijds hebben afgeraden want de financiele sector werd toen nog gezien als de meest veilige en deze bankaandelen werden dan ook aangeraden aan de man in de straat.

Je stelling gaat er van uit dat op lang termijn alles wel goed komt en dat verliezen altijd worden goed gemaakt. Ervaren beleggers weten echter dat dit absoluut niet waar is. Beleggingswaarde kan helemaal vernietigd worden zonder kans op recuperatie.

Dat je met zo’n stelling komt, doet me vermoeden dat je nog nooit een beurscrash hebt meegemaakt? Het feit dat de Euro Stoxx 50 na al die jaren de vorige crash nog altijd niet heeft goed gemaakt is voor een groot deel te wijten aan de definitieve vernietiging van beleggerswaarde. Zelfs die index is onvoldoende gediversifieerd.

Heb jij dan de indruk dat de meesten weten wat ze doen Jens? Laat staan beginnende beleggers.

Lucid schreef: ↑29 februari 2020, 09:19 [...]
" Diversificatie is overbodig wanneer je belegt voor de lange termijn "


Met de regelmaat van de klok lees ik her en der 'tips voor de startende belegger' waarin wordt verteld dat spreiding binnen je portefeuille van zeer groot belang.
Echter, wanneer een actieve stockpicker een correcte analyse heeft gemaakt waaruit blijkt dat 2 aandelen uit dezelfde sector de markt significant zullen outperformen, waarom zou ik dan slechts één hiervan selecteren om mijn overige middelen te investeren in bedrijven/sectoren met een lager verwacht rendement?

Waardeschommelingen in mijn portefeuille laten me immers koud, in beide richtingen.
Mijn enige focus is het einddoel: een mooi rendement realiseren met outperformance van de indexen tegen mijn pensioengerechtigde leeftijd.
(of bovenstaande wens al dan niet realistisch is, is niet het voorwerp van deze discussie)

Basisassumpties vereist voor deze argumentatie:
- ik beleg niet met geleend geld
- ik beleg enkel met geld dat ik niet nodig zal hebben in de komende decennia

Ik ontken uiteraard niet dat diversificatie (of zelfs een defensievere portefeuille) geboden is wanneer men het einde van zijn/haar beleggingshorizon nadert.
Toch vraag ik me af waarom quasi elke 'expert' steevast een zeer doorgedreven vorm van diversificatie aanbeveelt aan beginnende beleggers en niet bovenstaande nuancering meegeeft.
Wordt dit advies verstrekt in de veronderstelling dat beginnende beleggers emotioneel/psychologisch niet overweg kunnen met een volatiele portefeuille & vervolgens wellicht contraproductief zullen handelen?

Graag jullie mening. Dank.

Ik pas brede diversificatie toe in mijn portefeuille. Hierbij volg ik het Bogleheads principe.

Als je naar aandelen kijkt zijn het inderdaad enkele aandelen die voor de winst van de markt zorgen (die beduidend beter presteren dan de markt) dan zijn er een hele hoop aandelen die gemiddeld zijn (ongeveer zelfde rendement als de markt) en dan zijn er een reeks die het veel slechter dan de markt doen.

Voorspellen is moeilijk, vooral over toekomst, als je als belegger geen glazen bol, teletijdmachine of een De Lorean hebt. Als het makkelijk zou zijn om de outperformers te selecteren zou iedereen het doen en zouden de individuele beleggers en de aktieve fondsen het beter doen dan de markt. Dit is niet het geval.


Als je een paar aandelen kiest dan heb je het risico dat je de slechte presteerders kiest. Door het diversifieren van je portefeuille verminder je gevoelig de impact van een slecht aandeel in je portefeuille. Afhankelijk van de studie zou je dit risico kunnen vermijden door te diversifieren over 20 tot 100 aandelen.

Als je een paar aandelen kiest heb je het risico dat je de outperformers mist. Met de minimale gediversifieerde portefeuille van hierboven heb je nog een groot risico dat je de winnaars niet hebt. Door breder te diversifieren heb je meer kans om de winnaars ook te hebben, en heb je dus een kans om beter te doen dan het gemiddelde.


Ook te beschouwen:
- verschil tussen buy-hold-rebalance en markt-timing waar je springt van het ene aandeel dan het andere.
- diversifieren over verschillende asset klassen; niet enkel aandeel maar ook obligaties, cash, .....

ignition schreef: ↑29 februari 2020, 10:42 Heb jij dan de indruk dat de meesten weten wat ze doen Jens? Laat staan beginnende beleggers.

Nee, en ik heb al vaak genoeg gezegd dat 95% van de mensen beter af is met een tracker. Maar bon, daar vroeg de TS niet naar. De stelling klopt volgens mij ook niet; daarom heb ik ze verbeterd. En ik blijf denken dat trackers gevaarlijk zijn voor de markten omdat ze enkel de illusie geven van liquiditeit. Ze versterken dalingen én stijgingen.

Ik heb een fonds port, etf port en een aandelen port, ik weet welke port het meest stijgt in goede tijden.
Het ziet er naar uit dat ik dat snel ga weten als ze dalen wie het er het best tegen kan!

Alles heel subjectief natuurlijk en heel uniek, want iedereen doet het anders.
Maar zoals ik schreef, ik zal het zelf wel ondervinden en er zelf moeten mee omgaan en nergens gaan klagen.

Ik zit nu in spaarmodus voor later dit jaar wat actiever te worden.
Ook in dit geval is het TINA

jens_dev schreef: ↑29 februari 2020, 17:32

ignition schreef: ↑29 februari 2020, 10:42 Heb jij dan de indruk dat de meesten weten wat ze doen Jens? Laat staan beginnende beleggers.

Nee, en ik heb al vaak genoeg gezegd dat 95% van de mensen beter af is met een tracker. Maar bon, daar vroeg de TS niet naar. De stelling klopt volgens mij ook niet; daarom heb ik ze verbeterd.

TS schijnt te denken dat het eenvoudig is om outperformers te selecteren (en onder die voorwaarde vindt hij extra schommelingen niet erg).

Om voor TS enkele zaken in perspectief te plaatsen: weet dat slechts 11% van de fortune 500 bedrijven uit 1955 vandaag nog op die lijst staan. De kans is dus reëel dat je door aan zeer beperkte stockpicking te doen je geen enkele van die 11% stocks in portefeuille hebt. Je stelling gaat dus enkel op als je een zeer goede stock picker bent.

Ik sluit me aan bij jens_dev en denk dat dat voor (minimum) 95% van beleggers niet het geval is.

Edit: diversificatie is belangrijk omdat je op die manier het bedrijfsrisico overstijgt. Zelfs al is je analyse en inschatting over een bepaald bedrijf perfect, dan nog kunnen er externe factoren aan de basis liggen van de ondergang van dat bedrijf.

Stockpicking in plaats van diversificatie lijkt mij zeker doenbaar als men een sector zeer grondig kent. Dat kan bijv. beroepsmatig zijn waarbij men bepaalde tendenzen aan de bron ziet ontstaan en niet volledig aan het einde van de informatie-ketting als die tendenzen de media halen. In zulk een gevallen lijkt stockpicking een manier waarop men de markt kan verslaan.

Eerst en vooral moet je diversificatie definiëren...
Ga je een portfolio van pakweg 200K spreiden over 2 aandelen, 10 aandelen, 30 aandelen of een paar honderd aandelen?

2 of 10 lijkt me enorm risicovol. Als je in een paar sectoren de verkeerde kiest zal je zeker slecht presteren.
Zelfs als je een sector enorm goed kent, dan nog kan je niet voorspellen wat er met een bedrijf gebeurt op een termijn van 10 jaar. Denk aan Kodak, Dexia, ...
Destijds gezien als een goede huisvaderaandeel, maar dan toch een dikke misser. En beide bedrijven maakten gezonde tot zeer gezonde winstmarges en hadden alles voor een goede toekomst tot....

Mijn model van spreiding is ca 50% in individuele aandelen, ca 20 posities, en de rest in fondsen/trackers.
Ik voel me daar goed bij.

Ik lees hier soms ook in de commentaren: all-in in aandeel xyz.
Tja... als dat de volgende L&H is, dan kan je eerst een paar maanden of jaren feest vieren, en daarna is het bokes met choco. Het getuigt gewoon van een gebrek aan realiteitszin en risicomanagment.

Blackbelt schreef: ↑2 maart 2020, 15:49 Eerst en vooral moet je diversificatie definiëren...
Ga je een portfolio van pakweg 200K spreiden over 2 aandelen, 10 aandelen, 30 aandelen of een paar honderd aandelen?

Het bedrijfsrisico daalt exp met het aantal aandelen. Vanaf 30 is een groot deel geelimineerd. Vanaf 60 nagenoeg alles. Dit toegepast op een groep van aandelen met dezelfde beta.
Bron: A random walk down wallstreet

60-100 aandelen, kan je dan niet gewoon beter 1 tot 3 trackers kopen en er vanaf zijn? Hoe kan je zoveel aandelen efficient managen?

MoreOrLess schreef: ↑2 maart 2020, 15:01 Stockpicking in plaats van diversificatie lijkt mij zeker doenbaar als men een sector zeer grondig kent. Dat kan bijv. beroepsmatig zijn waarbij men bepaalde tendenzen aan de bron ziet ontstaan en niet volledig aan het einde van de informatie-ketting als die tendenzen de media halen. In zulk een gevallen lijkt stockpicking een manier waarop men de markt kan verslaan.

In een beurstransactie zijn beide partijen ervan overtuigd dat ze een goede deal sluiten.
Als individuele belegger is er een grote kans dat de tegenpartij een professionele belegger is.

Wie zal er beter geïnformeerd zijn: jij als individuele belegger "die de sector (beroepsmatig) zeer grondig kent" of de professionele belegger die een hele reeks analysten voor hem heeft werken en die deze week misschien nog met verschillende CEO op de golfbaan stond.

Er zijn beleggers die hun eigen bedrijf/sector onderwegen als deel van hun risicospreiding. Zij vermijden om te beleggen in hun eigen bedrijf omdat ze er via loon en carriere al voldoende risico in nemen. Als het slecht gaat met de sector zullen ze dan niet en hun job en hun beleggingen verliezen in een keer.

B7H4long schreef: ↑3 maart 2020, 08:26 Wie zal er beter geïnformeerd zijn: jij als individuele belegger "die de sector (beroepsmatig) zeer grondig kent" of de professionele belegger die een hele reeks analysten voor hem heeft werken en die deze week misschien nog met verschillende CEO op de golfbaan stond.

Die professionele belegger werkt in the end ook maar voor een individuele belegger, bv. als fondsbeheerder. Als die eindklant beslist om zijn fondsen te dumpen, moet ook de fondsbeheerder liquideren. Dus verkoop door een professionele belegger is niet per definitie een rationele overweging.