Frisse Freddy schreef:Met alle respect, maar als je van 4000 euro netto (geen rekening houdende met het feit dat ze wellicht bovendien allebei maaltijdcheques hebben en één van hen beiden een bedrijfswagen) amper 1200 euro kan sparen per maand dan is er toch iets grondig mis met je bestedingspatroon.

Oei, dan is er bij ons ook iets mis.
Netto iets meer dan 4000€, en toch maar 12.000€ of zo per jaar sparen, incl bonus - vakantiegeld - eindejaarspremie - terugtrekking van belastingen.

Maar, tel op: Hypotheek (1000€), gas + electriciteit (bijna 200€), telenet (iets meer dan 60€), 1 auto (andere bedrijfswagen) (ongeveer 250€ als we daarmee al toekomen), poetsvrouw (120€), water (30€) en onroerende voorheffing (bijna 1200 per jaar, dus 100€ per maand). Dat geeft al 1740€ aan vaste kosten. Dan nog ziekenfonds en die dingen, allez, zeker 1800€ vaste kosten

Blijft over: 4000 - 1800 = 2.200 €.

Maar elke week zeker 150€ (als we daarmee al toekomen) aan Colruyt, dan nog bakker, slager. En twee kinderen, die we liefst niet in lompen naar school sturen. En GSM van de vriendin ben ik nog vergeten. Jaja, 't gaat rap eens je begint te rekenen. En één keer per 3 weken (gemiddeld) op restaurant, ook makkelijk 150€ met z'n 4. We zijn niet zo'n grote reizigers, anders kon je nog eens 3000€ per jaar aan reisbudget bijtellen ook. (Denk dat wij toekomen met 1000€. Pretpark bv doen we altijd als we ergens één of meer gratis tickets gewonnen hebben.)

mouche schreef:@Jeffer,uiteraard alles in verhouding: kleinere inkomens , kleiner huis, grote inkomens, groot huis. Ik herinner me nog de tijd dat vrouwen mee begonnen te werken omdat er inderdaad twee inkomens nodig waren om een lening te kunnen af betalen. Vandaag is zelfs dat onvoldoende. Zonder hulp van de ouders lukt het niet meer! Wat is de volgende stap?

Waar prijzen van elektronica in de loop van de jaren sterk gedaald zijn en de inkomens van de laatste jaren ruim voldoende zijn om een 'goed' leven te kunnen leiden, is de enige uitzondering op de regel, de aanschaf van een woning, tenzij men een krot aankoopt waarin men dan nog heel veel tijd, kosten en stress moet insteken. Gevolg is dat vrouwen verplicht zijn, ten koste van de kinderen die ze dan in crèches moeten dumpen en naschoolse opvang, mee te gaan werken om zware hypotheken te kunnen af betalen.De keuze om een paar jaar te stoppen met werken tot de kinderen wat ouder zijn is utopie geworden, een verre droom. Is dat normaal?

Toch waren er 20-30 jaar geleden niet minder mensen die een huis bezaten en konden veel vrouwen thuis blijven als ze dat wensten.
Ik blijf erbij: huizen zijn abnormaal hoog geprijsd.Ze slorpen niet alleen een groot deel van het budget maar ook van de kwaliteit van het leven op. Tijd dat er daar een einde aan komt.

Je hebt gelijk dat beide ouders tegenwoordig moeten werken om iets deftig te kunnen kopen (met al het geregel dat erbij komt), maar ik vrees een beetje dat de vorige generatie uniek was dat ze konden doen wat ze deden op 1 loon

djtw: uw situatie is anders omdat je niet meer moet sparen voor een woning, maar je je huis reeds bezit (ok, je betaalt hypotheek af). De nood om echt zoveel mogelijk te sparen is dan toch minder. Je weet wat je nodig hebt in de maand, je weet wat je verdient, je hebt een vast spaarbedrag en de rest gebruik je om te leven en te genieten.

Als je huurt en je bent aan het sparen voor een woning (dan veronderstel ik dat iemand dan elke euro omdraait eer het uit te geven?) en je hebt samen 4000 euro netto, mch's, bedrijfswagen enzovoort. Dan vind ik 100 000 euro na 7 jaar erg pover.

Bwa, 'k ga "die van ons" toch nog eens onder de neus wrijven dat ze wat zuiniger moet zijn. 'k Zal zeggen dat de Freddy het gezegd heeft.

@ jeffer

De vorige generatie kon niet meer met één loon, dan vandaag. Het grote verschil is, dat de vorige generatie met weinig tevreden was,

Mocht de jonge generatie vandaag leven als wij, toen we jong waren, 30 jaar a 40 jaar geleden, ze zouden ook met minder toekomen.

Mijn vrouw en ik hadden geen TV, we hadden toch geen tijd om er naar te kijken. Neen, werken en werken, om vooruit te komen in het leven.

Vroeger, toen wij leenden voor ons eerste huis, aan een rentevoet van bijna 14 %.

Vandaag komen ze thuis van het werk, en liggen in hun zetel, wij kwamen thuis, en vertrokken weer, om bij te verdienen.

De traiteur en de verhuisfirma waar ik bijverdiende, bellen me nog op, ze vinden niemand, ofwel, met twee linkse handen, klagen is makkelijk, wij werkten bijna dag en nacht, en ik ben er ook niet dood van gegaan !

patrick1 schreef:@ jeffer

De vorige generatie kon niet meer met één loon, dan vandaag. Het grote verschil is, dat de vorige generatie met weinig tevreden was,

Mocht de jonge generatie vandaag leven als wij, toen we jong waren, 30 jaar a 40 jaar geleden, ze zouden ook met minder toekomen.

Mijn vrouw en ik hadden geen TV, we hadden toch geen tijd om er naar te kijken. Neen, werken en werken, om vooruit te komen in het leven.

Vroeger, toen wij leenden voor ons eerste huis, aan een rentevoet van bijna 14 %.

Vandaag komen ze thuis van het werk, en liggen in hun zetel, wij kwamen thuis, en vertrokken weer, om bij te verdienen.

De traiteur en de verhuisfirma waar ik bijverdiende, bellen me nog op, ze vinden niemand, ofwel, met twee linkse handen, klagen is makkelijk, wij werkten bijna dag en nacht, en ik ben er ook niet dood van gegaan !

Patrick1 met alle respect, maar om de huidige generatie over 1 kam te scheren gaat u net iets te ver. Wie wil werken vindt werk, that's my opinion. Ik ben er nu 34, werk al 14jaar in hetzelfde bedrijf. Op die 14 jaar heb ik 't bedrijf en de oudere werknemers heel goed leren kennen. Ik ben er begonnen als arbeider (operator) en nu sinds 4 maand bediende (ploegbaas), dit dankzij inzet en hard werken, geen reetlikkerij. Het stressniveau nu kan je zeker niet vergelijken met 20 jaar geleden, zelfs dat weten de oudere werknemers en gepensioneerden mij nog altijd te vertellen. Wat destijds kon zou je nu zeker niet moeten doen want je vliegt gegarandeerd buiten. Toen kon 't wel en dat gaf toen voor die werknemers een veel minder stressgevoel. Ik geef toe dat een groot deel van de jongeren die werkt 't leven heel gemakkelijk opvat. Zeker zij die niet (willen) werken, weten maar al te goed waar ze terecht kunnen. U voelde mij misschien al aankomen, nu ga ik de politieke toer op. Het is ook voornamelijk ook door de vorige generaties dat dit land in een 'puinhoop' is terecht gekomen. Ik kan er niet bij dat je hier als buitenlander toekomt en gratis geld en verblijf krijgt zonder daar ene klop te moeten voor doen. Ik heb delicate informatie in mijn bezit hoe sommige gemeenten 't geld uitdelen. Verder ga ik hier niet over uitwijden want dan ga ik off-topic.

patrick1 schreef:@ jeffer

De vorige generatie kon niet meer met één loon, dan vandaag. Het grote verschil is, dat de vorige generatie met weinig tevreden was,

Mocht de jonge generatie vandaag leven als wij, toen we jong waren, 30 jaar a 40 jaar geleden, ze zouden ook met minder toekomen.

Mijn vrouw en ik hadden geen TV, we hadden toch geen tijd om er naar te kijken. Neen, werken en werken, om vooruit te komen in het leven.

Vroeger, toen wij leenden voor ons eerste huis, aan een rentevoet van bijna 14 %.

Vandaag komen ze thuis van het werk, en liggen in hun zetel, wij kwamen thuis, en vertrokken weer, om bij te verdienen.

De traiteur en de verhuisfirma waar ik bijverdiende, bellen me nog op, ze vinden niemand, ofwel, met twee linkse handen, klagen is makkelijk, wij werkten bijna dag en nacht, en ik ben er ook niet dood van gegaan !

Dit vind ik te gemakkelijk gezegd en zoals anderen ook zeiden, teveel de huidige generatie over 1 kam scheren. Bovendien kon de vorige generatie wel vaak leven van 1 loon (vele voorbeelden in men kenissenkring en familie). Nu, wil je vooruit in het leven, moet je met 2 werken. De keuze is weg.

De vorige generatie klaagt dat de huidige te verwend is (en sommigen zijn dit ook), maar zouden ze zelf terug willen leven als 30 jaar geleden? Eerlijk?

Bovendien, als je vandaag carriere wil maken, moet je daar veel tegenover stellen: altijd bereikbaar zijn, frequent naar het buitenland (en geloof me dat dit nooit snoepreisjes zijn, maar dagen van 14 uur om daarna in een anoniem hotel te slapen), weekend wat mails lezen of bijblijven met huidige ontwikkelingen, dus geen tijd voor een bijjobke), op vakantie ook vaak gebeld worden, vele onbetaalde overuren (dat flexibel zijn weeral), enz...

De vorige generatie betaalde meer interest op hun lening, maar huizen waren goedkoper, er was int algemeen minder stress op hun werk, minder gevraagde flexibiliteit, minder reizen, ze gaan gemiddeld op hun 52ste ofzo op pensioen om dan nog bij te klussen (ik neem maar aan dat die traiteur en verhuizer in het wit was?). Vooruitzichten die de huidige generatie niet meer heeft.

Het is makkelijk om een generatie te veralgemenen en ik verwacht al reacties die zeggen dat in hun geval het anders was, maar ik wil maar zeggen, de huidige generatie moet ook hard knokken, wel in een andere context (yep er is meer luxe met reizen en elektronica enzo) en toch met andere vooruitzichten (dank u vorige generatie voor de staatschuld en pensioenlasten en eurocrisis en..., maar ook onderwijs, gezondheidszorg)

@Jeffer, ik kan je hierin alleen maar gelijk geven! Tenslotte zit niet iedereen in dezelfde situatie en zullen generatieverschillen altijd blijven bestaan omdat tijden nu eenmaal veranderen. En je zal altijd mensen hebben die hard werken, anderen die lui zijn en nog anderen die met hun gat in de boter gevallen zijn of pech hebben in het leven!

Als we dit alles nu even terzijde laten en puur objectief de huizenmarkt vandaag bekijkt...wat is dan de conclusie? Ik denk dat vandaag bijna iedereen het er over eens is. De markt is overgewaardeerd en de prijs moet naar beneden!

@mouche, ik denk dat het antwoord op de vraag, is vastgoed overgewaardeerd en wat moet de prijs ervan doen, afhangt aan wie je het vraagt:

* zij die willen kopen om er te wonen
* Zij die willen investeren
* Zij die willen verkopen
* Zij die net gekocht hebben
* ...

Mijn persoonlijke mening is: momenteel is het te duur om te investeren, maar als je uitkijkt om te kopen om te wonen, zal je lang kunnen wachten op een serieuze prijsdaling van goedgelegen en/of kwalitatief vastgoed. Ik denk dat er voor bepaalde regio's en typen vastgoed een correctie komt (oude krotten, jaren 70 villa's, mindere buurten of langs steenwegen,...). Maar een leuk huis, Gent Centrum, Antwerpen zuidrand, Rand Brussel?

Denkt de jeugd nu echt dat wij in onze jonge tijd niet de luxe van de rijkere klasse zagen, het klasse verschil was toen nog groter dan vandaag.

Ik sprak mijn baas 40 jaar lang aan met 'meneer'. Als 'meneer vond dat er overuren te draaien waren, of weekendwerk te doen, dan was dat zo. springen en knikken, zo was het in die tijd.

Waarom werkten wij met twee, en draaiden we overuren, om vooruit te komen.

Mijn kinderen hebben het nu makkelijker dan wij, kregen ieder een half huis, en een auto cadeau.

Als wij trouwden kreeg ik mijn trouwkostuum, en dat was het !

Een wasmachine hadden we niet, laat staan een droogkast, en al die luxe, maar goed,

onder iedere generatie heb je werkers die vooruit willen, en eeuwigdurende nietsnutten die nooit zullen werken, en de waarde van het geld niet beseffen, ze geven geld uit dat ze niet hebben, en nooit zullen hebben !

Waar prijzen van elektronica in de loop van de jaren sterk gedaald zijn en de inkomens van de laatste jaren ruim voldoende zijn om een 'goed' leven te kunnen leiden, is de enige uitzondering op de regel, de aanschaf van een woning, tenzij men een krot aankoopt waarin men dan nog heel veel tijd, kosten en stress moet insteken. Gevolg is dat vrouwen verplicht zijn, ten koste van de kinderen die ze dan in crèches moeten dumpen en naschoolse opvang, mee te gaan werken om zware hypotheken te kunnen af betalen.De keuze om een paar jaar te stoppen met werken tot de kinderen wat ouder zijn is utopie geworden, een verre droom. Is dat normaal?

Toch waren er 20-30 jaar geleden niet minder mensen die een huis bezaten en konden veel vrouwen thuis blijven als ze dat wensten

.


Met mijn huidig loon is dit onmogelijk en ik weiger uit principe ook mijn kinderen enkel kleren uit de kringwinkel te laten dragen. Ik ben een verstokte geldjood (dixit mijn vrouw) dus het is dus niet uit hoogmoed of zo maar met 1 inkomen is dit waanzin. In de huidige toestand is dit pure kansarmoede ! Liever mijn kinderen in de opvang droppen en zorgen dat ze ten minste later kunnen verder studeren dan ze dwingen om op hun 18 jaar zonder diploma te dwingen om te gaan werken. Ik maak er een karikatuur van, ok, maar dit is gewoon onmogelijk.

optibear schreef: Met mijn huidig loon is dit onmogelijk en ik weiger uit principe ook mijn kinderen enkel kleren uit de kringwinkel te laten dragen. Ik ben een verstokte geldjood (dixit mijn vrouw) dus het is dus niet uit hoogmoed of zo maar met 1 inkomen is dit waanzin. In de huidige toestand is dit pure kansarmoede ! Liever mijn kinderen in de opvang droppen en zorgen dat ze ten minste later kunnen verder studeren dan ze dwingen om op hun 18 jaar zonder diploma te dwingen om te gaan werken. Ik maak er een karikatuur van, ok, maar dit is gewoon onmogelijk.

Exact! Dat is ook wat ik hier wil stellen! Je hebt geen keuze meer. Je moet met beiden vaak voltijds gaan werken om aan de kosten uit te geraken en dat is een evolutie die ik alleen maar betreur. Als er iets beter was vroeger dan was het dat je die keuze nog kon maken. Vandaag is dat quasi onmogelijk als je je eigen huis(je) wil aanschaffen.

Ik wil er nog aan toevoegen dat een diploma van hogere opleiding vroeger wel die keuze kon geven, vandaag niet meer....

Bwa, 'k ga "die van ons" toch nog eens onder de neus wrijven dat ze wat zuiniger moet zijn. 'k Zal zeggen dat de Freddy het gezegd heeft.
djtw


+1


Een bedenking die ik me nu maak en die ik eigenlijk nog niet heb gehoord in de vergelijking generatie babyboomers - dertigers nu is het aspect kinderen. Mijn ouders zijn babyboomers en ik ben alleen. Diverse vrienden van mij zitten in dezelfde generatie. Ik heb al kind veel bij mijn grootouders gezeten doch de mijne (momenteel 2/ ben nog jong ) zit constant in de opvang. Tja, grootouders kunnen niet (o.a fysich te zwak). Dat maakt ook een verschil qua vergelijking vind ik overigens. 1 of drie naar de unief, dat is appels met konkommers vergelijken.

De vorige generatie kon niet meer met één loon, dan vandaag. Het grote verschil is, dat de vorige generatie met weinig tevreden was,

Klopt maar vroeger is nu ook niet de referentie, hoor! Ik moest nu weer spontaan iets denken van een paar jaar geleden. Typisch mijn vrees ik.

In de periode 2010-2011 heb ik dus verbouwd en ik wist al een paar jaar tevoren dat ik de woning waar ik toen al woonde, wou verbouwen. Het probleem was echter volgende. In het najaar van 2008 was de elektrische boiler van mijn douche kapot. Het was een obscuur merk waarvan de verdeler in België waarschijnlijk niet meer bestaat. Naam? Daarnaast (moet volledig zijn) had ik ook in mijn lompigheid 1 van de twee doucheknoppen van de kraan afgebroken. Echter met een tang kreeg ik ze wel nog open, dus ca va. Ik heb echter als gevolg hiervan anderhalf jaar met twee emmers water (waterkoker en boiler in keuken) gedoucht. Het gaat maar niet ideaal. Zeker als het in januari 2009 -20 graden 's nachts vriest. En toen zaten we ook nog met een jonge baby. Die hebben we maar in de living (in een badje) gewassen naast de mazoutkachel.

Het gaat inderdaad maar ik heb toch liever een goed bad en cv hoor.

Wel grappig hoe keer op keer die discussies tussen de generaties terug komen

Volgens mij is er bijzonder weinig verschil tussen de verschillende generaties op zich. Enkel de context wijzigt.
Zoals ik al in andere mail zei:
- ik vind het decadent dat mijn kinderen geld spenderen aan een i-Pjone
- mijn ouders vonden het decadent dat wij een 2de wagen kochten.
- Mijn grootouders vonden het decadent dat mijn ouders op reis gingen
- Mijn overgrootouders vonden het decadent dat mijn grootouders een telefoon in huis wilden ...
...

Iedere generatie vindt van zichzelf dat ze het niet voor niets gekregen hebben, en dat de volgende generatie verwend en lui is, en dat ze alles in de schoot krijgen geworpen. Patrick kan dan wel vinden dat 'de jeugd van tegenwoordig' teveel wilt. Zijn (groot)ouders dachten van hem wellicht precies hetzelfde. Over de hele geschiedenis van de mensheid vindt men in geschriften gelijklopende discussies: de jeugd van tegenwoordig deugt niet. Zelfs Plato was daar al van overtuigd!

Het is soms ook een kwestie van filosofie:
Je kan het 'eervol' vinden dat je tientallen jaren dag en nacht hebt gewerkt, altijd braaf 'ja meneer' hebt gezegd en bergen geld hebt bijeen gespaard. Je kan dat ook gewoon 'dom' vinden, en vinden dat je moet werken om te leven en niet omgekeerd.
Wie heeft er gelijk? Iedereen!
Wat voor de ene een 'goed leven' is, is voor de andere een hel. Patrick is tevreden en trots over hoe zijn leven heeft opgebouwd. Volledig terecht wat mij betreft. Maar mocht ik zo geleefd hebben, dan zou ik wellicht het gevoel hebben gehad dat ik een groot deel van mijn leven laten 'passeren' heb. Ik wil hier geenszins poneren dat mijn kijk naar de wereld 'waardevoller' zou zijn dan die van Patrick. Ik wil alleen maar stellen dat je je eigen kijk op de wereld niet zo maar kan extrapoleren naar alles en iedereen.

Nu los van het verschil tussen generaties: is vastgoed te duur?
Ik ben er alleszins van overtuigd dat ik nu niet meer op dezelfde manier een huis zou kunnen kopen als ik destijds heb gedaan. Zelfs voor jongeren met bescheiden verwachtingen, lijkt het mij niet evident om een woning te kopen. Echt grote prijsdalingen zie ik niet gebeuren, een stabilisatie wel.