Frisse Freddy, ik vind het verwarrend dat je eerst zo hard van leer trekt tegen de jonge mensen om nadien begrip op te brengen voor de reactie van Poldermol.

Frisse Freddy schreef:k snap echt niet hoe jonge mensen de dag van vandaag blijkbaar al te vaak geen eigen middelen hebben. Eén van de redenen is volgens mij dat men al te snel op eigen benen wil staan. Men is afgestudeerd en terug naar huis keren zien ze niet zitten (want tegenwoordig zitten ze meer en meer op kot/studio dan dat ze pendelen tussen hogeschool/unief en thuis).
Als ze dan na het afstuderen iets huren is het geen wonder dat ze niet veel overhouden van hun loon en dat niet veel kunnen sparen.
Maar ja, tegenwoordig schudden ze meewarig het hoofd als je na het afstuderen nog enkele jaren thuis blijft wonen.

Frisse Freddy schreef:

Poldermol schreef: Dat zal hier niet het geval zijn Er werd duidelijk te kennen gegeven dat er niets geschonken of ge-co-tekend wordt van hypotheken e.d.

In zo een geval is het wel niet makkelijk dan

Uit de post waarvan ik het eerste stuk citeer lijkt het nochtans alsof je alles zelf zonder hulp hebt verwezenlijkt door zelf "het wit uit de ogen gespaard" te hebben? Klopt het dan niet dat je alles zonder hulp hebt bereikt?

Frisse Freddy schreef:

JanusBananus schreef: Wat denk je trouwens dat het startersloon van iemand met hogere studies?

Pakt 2500 bruto met maaltijdcheques (afhankelijk van diploma): iets van 1600 netto met maaltijdcheques.
Laat ons zeggen dat je de maaltijdcheques afgeeft thuis (ouders die meer durven vragen heb ik toch m'n vragen bij).
Spaar daarvan 1400 per maand = 17 000 per jaar, met uw 13e maand en vakantiegeld bij zit je aan 20 000 euro per jaar.

Als uw vriendin hetzelfde doet, heb je 40 000 euro per jaar met twee mensen. Doe dat eens 3 of 4 jaar?

Goede inschatting van het startersloon. Mijn ouders durven jammergenoeg meer te vragen en de enige mogelijkheid om van 200 euro per maand te kunnen leven is zonder auto dus die heb ik dan ook niet. Vele uren op bus en trein en een aardige beperking op gebied van vrije tijd... Hebben jij en je vriendin het ook 3-4 jaar zonder auto gedaan? Of toevallig thuis toch een extra autotje thuis die zoonlief kosteloos kon gebruiken?

patrick1 schreef:Ik verdiende wel gemiddeld drie maandweddes, mijn vrouw twee maandweddes. Zo kom je vooruit, vijf maandweddes verdienen met twee mensen.

reppiepeppie schreef:Janus, ik heb es een jaar 3 officieel aangegeven jobs gedaan, een fulltime weekend, een part time in de week en een volledig inkomen als zelfstandige.
Ik ben daar wijselijk mee gestopt toen ik de belastings aanslag te weten kwam en dus de verdienste netto per uur. Dat waren Zalando uurlonen.
Ik vermoed dat Patricks 5 jobs en zijn voorbeeldjes van het koppel dat ie kent niet zo wit zullen (geweest) zijn.

In elk geval, mocht ik dit tot mijn 45ste doen, ik zou zeker niet 'binnen' zijn. Wel 1 voordeel van veel werken: geen tijd om geld uit te geven

patrick1 schreef:reppiepeppie

Inderdaad waren wit, maar ik optimaliseerde wel mijn belastingen, anders werk je inderdaad voor vadertje Staat.

Ik geloof niet dat je in het wit met 2 personen 5 maandweddes kan verdienen en de post van reppiepeppie toont aan dat anderen dit ook op zijn minst "straf" vinden. Naast gewoon het logische rekenwerk doet ook het feit dat je laatste post direct volgde op 2 posts waarin je zwart werk lijkt te verdedigen mij hieraan twijfelen. Ik geloof het gewoon niet.

Om vijf witte maandweddes te verdienen moet je minstens 7-8 witte jobs uitoefenen, omdat je sowieso in de 50% belastingsschaal terechtkomt. Ik kan ervan meespreken (edit: niet van 5-7-8 jobs, maar van het cumuleren van twee)

Poldermol schreef:Om vijf witte maandweddes te verdienen moet je minstens 7-8 witte jobs uitoefenen, omdat je sowieso in de 50% belastingsschaal terechtkomt. Ik kan ervan meespreken

Komaan Patrick, toon ons je belastingbrieven van toen! Oude mensen zijn erom gekend om alles zorgvuldig bij te houden en dat is de enige manier om volledig uitsluitsel te verkrijgen en je gelijk aan te tonen. Het is van zolang geleden dat het er toch niet meer toe doet het verborgen te houden voor de medemens!

JanusBananus schreef: De reportage laat mevrouw Muriël Van Eeckhout, vastgoedmakelaar, aan het woord en zij zegt tussen 7'07" en 7'24" het volgende:

"Vanavond zijn er 6 koppels op af gekomen en dat zien we wel vaker gebeuren bij deze prijsklasse. (EUHM) Vooral dan bij degenen die instapklaar zijn. Dat zijn de echt gegeerde panden. Ja je moet weten, de gemiddelde mens, wat kunnen die aan? Welke lening? Dat zit allemaal rond die prijsklasse. Dus die komen allemaal, die happen allemaal toe."
Vlak erna komt trouwens het volgende door de mannelijke stem: Vergeleken met onze inkomens zijn huizen nergens ter wereld duurder dan in België.

Het is vlak erna dat de mijn quote volgt Janus (over de dertigers zonder centen)

JanusBananus schreef:Begin de jaren '80 had jij dus voor een maand vakantiewerk omgerekend 3.075 EUR verdiend?! In prijzen van vandaag met een gemiddelde inflatie van:... bla-bla-bla Komaan Spruit? Hoe verwacht jij nu nog enige geloofwaardigheid te kunnen genieten?
Dan hebben we de bron van Spruit zijn rijkdom gevonden: hij had jaarlijks een studentenjob die in termen van vandaag minstens 5.569,94 euro opbracht... Jammer voor ons dat zo'n jobs vandaag de dag niet meer bestaan, maar we zullen er ons bij moeten neerleggen: niets gekregen van mammie en pappie en geen studentenjob die een directeursloon betaalt -> geen vastgoed voor jou!

Trek het toch niet in tot in het belachelijke man. Het was gewoon een vakantiejob die dik betaalde en iedereen stond te springen om nog 'n extra uur te doen (ook al was je stikkapot). Bij m'n eerste job was het bruto vééél minder! Nog niet eens de helft!

Janus schreef:Dat was slechts één van de vele studentenjobs. Ik heb daarnaast onder andere ook slechte gevulde 50 liter biervaten van de band gesleurd en geplaatst op paletten dus als je wil opbieden in termen van kilo's win ik Nochtans zoals overal dat ik ooit gehoord heb (van eender wie) "een marktcomform" loon. Pech! Of jij misschien geluk? Neen, dat zal het wel niet zijn! Jij zal waarschijnlijk 3-4 keer zo hard gewerkt hebben. Ja, dat moet het zijn!

Kan ik eraan doen dat ik in een goed betaalde sector kunnen werken heb als jobstudent die bovendien nog eens goed betaalde ook en kans gaf tot heel goed betaald overwerk? En dat jij in de tuinbouw of de voedingssector hebt gewerkt (marktconform)? Merk ik enige frustratie nog na al die tijd?

Spruitekop schreef:Twintigers zijn inderdaad slachtoffer van de vorige generatie, het grootste deel van die generatie is elk jaar goed op reis geweest (ik ging 'n dagje naar Breskens, Cadzand of Terneuzen) of en heeft te weinig opzij gezet voor hun kinderen. (iets wat we ook zien in ons algemeen economisch beleid dat geleid was door die generatie) Nu waren het nog uitzonderingen die uit keken voor de uitgaven en de pleziertjes en wat opzij hebben gezet voor hun kinderen. De babyboom-generatie heeft de lat van het "welvaartsniveau" heel hoog getild. Zo hoog dat als de volgende generatie datzelfde niveau wil handhaven dit moeilijk kan zonder hulp of maximale eigen inzet.

JanusBananus schreef:Uw generatie heeft geleefd ten koste van mijn generatie! In plaats van te zeggen dat het onze eigen schuld is zou je u spontaan tegen elke twintiger die je op straat tegenkomt moeten excuseren en zeggen "Sorry! Sorry, dat mijn generatie zichzelf heeft verrijkt ten koste van u!"

Aan de twintigers: M'n excuses dat ik in gans m'n loopbaan al 20 dagen heb genoten van stempelgeld en een half jaar interimjobs heb moeten doen (tot stront wegspuiten in slachthuizen toe) omdat geen enkele werkgever mij de kans gaf om te beginnen omdat ik nog een jaar legerdienst moest vervullen aan 85 Bef/dag. Bovendien zal ik daardoor nog 'n jaar langer moeten werken om van een volledig pensioen te kunnen genieten omdat de politiekers nu nog beslissen dat het jaar dienstplicht niet gaat meetellen als "jaren dienst" terwijl het toch maar aan 85 Bef/dag was en mij een veelvoud heeft gekost omdat het eten niet te vreten was. Nu goed?

Even nog op deze repliceren:

patrick1 schreef:Maak arbeid goedkoper, en het zwartwerk verdwijnt grotendeels.

Interessante denkpiste! Maar klopt dit ook in de praktijk? Laten we even de logische redenering toepassen op een simpel voorbeeld op middelbaar niveau:

Mr. Werkhard vindt dat hij zelf heel hard werkt en vele uren in zijn job steekt, maar desondanks toch geen duurdere auto of mooier huis dan de buurmensen in zijn straat kan kopen. Mr. Werkhard werkt daarom deels in het zwart waardoor hij maandelijks op 1.000 euro geen belastingen moet betalen. Aangezien het hoogste belastingpercentage 50% is "bespaart" Mr. Werkhard hierdoor elke maand 500 euro die hij extra op zijn spaarboek ziet bijkomen.

De overheid ziet echter in dat de belastingdruk te hoog is en verlaagt het hoogste tarief tot 30%. De burgers betalen zo maar liefst 40% minder belastingen. De "besparing" die Mr. Werkhard aanvankelijk had worden hierdoor gereduceerd tot 300 euro. Mr. Werkhard weet echter dat hij ermee wegkomt en niet gepakt zal worden en/of de mogelijke straf zeer laag zal zijn.

Zal Mr. Werkhard ondanks de enorme belastingverlaging stoppen met zijn zwartwerk? (Motiveer je antwoord)

Spruitekop schreef:

JanusBananus schreef:Begin de jaren '80 had jij dus voor een maand vakantiewerk omgerekend 3.075 EUR verdiend?! In prijzen van vandaag met een gemiddelde inflatie van:... bla-bla-bla Komaan Spruit? Hoe verwacht jij nu nog enige geloofwaardigheid te kunnen genieten?
Dan hebben we de bron van Spruit zijn rijkdom gevonden: hij had jaarlijks een studentenjob die in termen van vandaag minstens 5.569,94 euro opbracht... Jammer voor ons dat zo'n jobs vandaag de dag niet meer bestaan, maar we zullen er ons bij moeten neerleggen: niets gekregen van mammie en pappie en geen studentenjob die een directeursloon betaalt -> geen vastgoed voor jou!

Trek het toch niet in tot in het belachelijke man. Het was gewoon een vakantiejob die dik betaalde en iedereen stond te springen om nog 'n extra uur te doen (ook al was je stikkapot). Bij m'n eerste job was het bruto vééél minder! Nog niet eens de helft!

Ik heb gewoon moeite met het serieus nemen van uw beweringen. Nochtans berustte mijn pleidooi enkel op door u gegeven cijfers die ik dan nog veel te voordelig voor u heb omgerekend naar hedendaagse termen. Ik wou louter aantonen dat uw bewering nogal onrealistisch overkomt en je reactie geeft mij de indruk dat dit enigszins gelukt is.

Spruitekop schreef:Kan ik eraan doen dat ik in een goed betaalde sector kunnen werken heb als jobstudent die bovendien nog eens goed betaalde ook en kans gaf tot heel goed betaald overwerk? En dat jij in de tuinbouw of de voedingssector hebt gewerkt (marktconform)? Merk ik enige frustratie nog na al die tijd?

Absoluut geen frustratie betreffende uw job. Wel enorme frustratie betreffende uw houding ten opzichte van mijn generatie en een sterke zin voor rechtvaardigheid. Vandaar dan ook dat ik met onderstaand excuus geen genoegen kan nemen...

Spruitekop schreef:Aan de twintigers: M'n excuses dat ik in gans m'n loopbaan al 20 dagen heb genoten van stempelgeld en een half jaar interimjobs heb moeten doen (tot stront wegspuiten in slachthuizen toe) omdat geen enkele werkgever mij de kans gaf om te beginnen omdat ik nog een jaar legerdienst moest vervullen aan 85 Bef/dag. Bovendien zal ik daardoor nog 'n jaar langer moeten werken om van een volledig pensioen te kunnen genieten omdat de politiekers nu nog beslissen dat het jaar dienstplicht niet gaat meetellen als "jaren dienst" terwijl het toch maar aan 85 Bef/dag was en mij een veelvoud heeft gekost omdat het eten niet te vreten was. Nu goed?

... Maar toch enige troost heb kunnen vinden in uw toegeving op pagina 237 van deze thread om 17:49 waarin je zegt dat twintigers inderdaad het slachtoffer zijn van de vorige generatie. Ik zal dat moment dan ook voor altijd in mijn hart dragen.

Jazeker!
Mr. Werkhard zal z'n uren in het wit doen, dit zorgt er voor dat Mr. Werkhard nu met al z'n centen kan buiten komen, een hoger verlofgeld heeft, hogere 13de maand, hoger pensioen en bovendien geen risico meer loopt om "gepakt" te worden. Bovendien zal Mr. Werkhard mogelijk een lagere hypotheekrente kunnen bedingen gezien hij een mooiere loonbrief kan voorleggen en een hogere eigen inbreng kan verantwoorden.

JanusBananus schreef:... Maar toch enige troost heb kunnen vinden in uw toegeving op pagina 217 van deze thread om 17:49 waarin je zegt dat twintigers inderdaad het slachtoffer zijn van de vorige generatie. Ik zal dat moment dan ook voor altijd in mijn hart dragen.

Misschien kan je het inkaderen en aan je ouders geven. Ik heb m'n centen alvast niet vergooid en zeker niet in het buitenland door uitstapjes (We namen onze frigobox mee naar Zeeuws-Vlaanderen met Belgische producten)

Janus schreef:Absoluut geen frustratie betreffende uw job. Wel enorme frustratie betreffende uw houding ten opzichte van mijn generatie en een sterke zin voor rechtvaardigheid. Vandaar dan ook dat ik met onderstaand excuus geen genoegen kan nemen...

Zeg me wat ik in uw ogen fout deed met gewoon elke dag te gaan werken en te sparen...

Spruitekop schreef:Zeg me wat ik in uw ogen fout deed met gewoon elke dag te gaan werken en te sparen...

Absoluut niets. Hetgeen ik problematisch vind is dat u jongeren die exact hetzelfde doen, maar door macroeconomische omstandigheden en door de voorafname die uw generatie op mijn generatie heeft genomen, vertelt dat dit hun eigen schuld is en ze harder moeten werken en dat u vroeger harder werkte dan hen.

Ik zou graag met dezelfde middelen (samen starten vanaf 0 euro) op hetzelfde tijdstip (vroeger of nu) aan het leven begonnen zijn als u om te kijken wie op het einde van de rit het meest heeft verdiend of het minst heeft uitgegeven. Enkel dan zouden uw persoonlijke verdiensten werkelijk tot uiting komen en vergeleken kunnen worden. Jammer dat we dat nooit zullen weten

Inderdaad. Dat gaan we nooit weten, we gaan d'er allemaal vanuit dat we ons uiterste best doen.
We beschuldigen de vorige generatie (40'ers) maar ook de generatie daarvoor (60'ers - babyboomers) hadden de meeste groeimarge. We kunnen de generaties zien in de breedte (alle 40'ers) of alle (60'ers) maar ook sequentieel.

Ik zie het als een estafetteloop.
Geef alle estafettelopers op de OS een laxeermiddel en ze lopen op die OS allemaal slecht (de breedte=slechte spelen) maar je kan ook hebben dat enkel de Belgische delegatie een laxeermiddel kreeg en dan loopt enkel de Belgische ploeg slecht. Of: de eerste loper van de Belgische ploeg kreeg een laxeermiddel. In het laatste geval zullen de 3 laatste lopers enkel hun achterstand kunnen ophalen als ze harder werken dan hun directe concurrenten van de andere teams, hoe groot de frustratie ook mag zijn en ook al hebben ze geen aandeel in dit mogelijk slecht resultaat, ze hebben problemen. Moeten ze de lopers van de andere teams verwijten maken? Neen!

Het is een combinatie: de generatie 60'ers( ... die opgegroeid zijn met politici als VDBoeynants, Maertens of Tindemans), de generatie '40-ers (opgegroeid met Dehaene, De Croo Sr, Verhofstadt) of de 20'ers (Rutten, De Croo Jr, Di Rupo, Beke, Miss Freya), ... dat is de breedte, ze bepalen het politiek voor allemaal. Gooien ze met geld dan gooien ze voor allemaal.
Maar je hebt het ook op een lager niveau: je grootouders (langs beide kanten), je ouders en schoonouders, en jezelf. Elke schakel in de ketting die het financieel verpest voor de volgende generatie gaat net als in de politiek ter verantwoording moeten geroepen worden als schuldige.

Dus bekijk het: wie is de schuldige en zoek het uit. Zit het in je eigen team of is het globaal. Zit het in je eigen team: zeg het aan de verantwoordelijke in jouw team (als ze nog leven) roep hen ter verantwoording dat ze "slechter gelopen" hebben dan de tegenstand, zit het globaal: Rep je dan naar Brussel en maak het kenbaar.

JanusBananus schreef:
Je bent vergeten het inkomen van je vader te vermelden teneinde ons een zo accuraat mogelijk beeld te geven van hetgeen je wil aantonen met je voorbeeld. Voor de volledigheid: het wedde van je moeder betrof eveneens één volledige wedde?

Trouwens uit heel die post geef je enkel commentaar op "maar 1/4e van hun gezamelijk inkomen aan de lening willen geven". Serieus? Al de rest heb je niets op te zeggen? Geeft mij de indruk dat je er (deels) mee instemt als je niet eens poogt het te weerleggen. Ben je het ermee eens?

Ik ken het loon van mijn vader destijds niet, maar véél meer dan m'n moeder zal het niet geweest zijn: Beiden waren full time onderwijzers. Alleen is m'n pa 4 jaar ouder, dus 4 jaar meer anciënniteit op dat moment, dus iets hoger loon vermoed ik. Bovendien was m'n pa vastbenoemd en deed m'n ma nog interimjobkes (zwangerschapsvervanging hier, dan weer daar,...)

En, zoals ik hier al eerder schreef: we zijn de eerste 10 jaar van mijn leven niet op reis geweest. BEHALVE: in de grote vakantie waren mijn ouders "vrijwilligers" op jeugdkampen: zij moesten er de ganse dag werken (kinderen begeleiden, koken,...) maar wij hadden op die manier een gratis 10-daagse in de Ardennen of in Luxemburg.
Daarnaast gaf m'n vader ook bijles en in het weekend nog turnles, en deed hij alle mogelijke naschoolse zaken waarvoor collega's de neus optrokken: voorschoolse opvang, middagtoezicht, avondopvang.

We hadden geen videorecorder, eerste pc toen ik 11 was, één auto (een fokking Peugeot 205 voor een gezin van 4), etc.

Sparen is voor de gewone werkman een combinatie van verschillende parameters, veelal zijn: gezondheid, hard werk en zichzelf veel ontzeggen de belangrijkste parameters. Zoals ik al aangaf, we hadden ook maar laat 'n auto. Vader ging met de fiets naar het werk (11 km enkel) m'n ma had 'n brommer (21 km enkel), beiden door weer en wind er door. Ik kan me de dagen nog levendig herinneren dat mijn ma met kapotte knieën en handen thuis kwam. Als er een fietspad lag dan was het rotslecht, vol met putten die niet meer zichtbaar waren als ze onder water stonden.
Het waren offers die loonden en zorgden dat je met hetzelfde loon een groter kapitaal had opgebouwd wat hun prioriteit was: een eigen woning. Maar jezelf zaken ontzeggen en hard werken en daarna een voorsprong hebben op je leeftijdsgenoten wordt dan eigenlijk gezien als 'n misdaad.

Ik ben nu 50+. Toen ik destijds afstudeerde, midden de jaren 80, was er NIETS. Gewoonweg niets. Als je een lange arm had, kon je hopen op een tijdelijk job in een nepstatuut, d.w.z. een job die niet werd meegerekend voor je pensioen, geen ancienniteit opleverde, een zeer tijdelijk karakter had, natuurlijk amper verdiende (dat was trouwens bijzaak), of beter nog: een job waarbij je je dopgeld behield en als voornaamste voordeel had dat je niet van de dop kon gegooid worden. Dat was het als je een lange arm had, want die jobs lagen niet voor het rapen.

Wie geen aanspraak kon maken op deze wonderjobs, kon zich elke ochtend naar het doplokaal begeven en de lange rij vervoegen. Natuurlijk elke ochtend op een ietwat ander uur (dat de dag voordien werd aangekondigd), in de strijd tegen zwartwerk).

Sommige gelukkigen konden eerst nog een jaartje legerdienst doen, dan had je een bezigheid en dat stond beter op je CV dan een extra jaar werkloosheid.

(En als je iets wou veranderen... het gaf niet op wie je stemde, het werd toch altijd Wilfried M. .)

Toen ik (op mijn 40ste) ging lenen voor mijn huis, stond de rente heel wat hoger dan nu. Wij hebben een herziening gehad, maar heel veel heeft dat niet opgebracht (de rente is nadien nog veel lager gegaan). Dat voordeel (de lage rente van de generatie nu, en de rente van vroegere generaties die hun afbetalingen zagen vervliegen door de inflatie) hadden we ook niet.

Tot pakweg vijf jaar geleden was de jobmarkt in goede conditie.Tegenwoordig is het weer moeilijker. De wereld is klein geworden, en dat betekent niet alleen meer flexibiliteit, maar ook veel meer concurrentie uit andere regio's (voor de werknemers in de privé, maar ook voor de handel, via Internet e.d.). Maar ik wil bij wijze van spreken de situatie toen onmiddellijk ruilen voor de situatie nu. Als jongemens welteverstaan, want als +50 wordt er blijkbaar weeral niet meer geantwoord op je sollicitaties. De geschiedenis herhaalt zich.

Maar mogen we echt klagen? Wij hebben bv. de oorlogen niet meegemaakt.

Ik kan Raoul volledig bijtreden. Zelfde generatie zeker. In 81 afgestudeerd en het was volop crisis. Niemand vond toen werk. Geen stagepaats te vinden. 6 maanden gedopt, iedere dag op een ander uur om een stempelke aanschuiven om een werkloosheidsuitkering te bekomen. 10 maanden gewacht voor opgeroepen te worden voor dienstplicht. Ondertussen niemand dit me wilt aannemen om 2 jaar stage te doen. Leeftijdsgenoten vonden ook geen werk. tenzij nepstatuten BTK, TW en DAC. Ze waren blij met een jobje in het BTK (Bijzonder Tijdelijk Kader) of als TW (Terwerk gestelde werkloze) en jaar na jaar met de schrik zitten dat uw ge uw job kwijt zijt. al mijn kennissen van toen zijn pas 5 à 8 jaar later begonnen met trouwen, huis bouwen en kinderen kopen, soms voorbijgestoken door de pas afgestudeerden van dan. Die krisis duurde ongeveer 10 jaar. Nadien lening voor een huis, blij met een rentevoet van 9%, ja, we kwamen van rentes van 12 -13%. En nu we 50 of 55+ zijn horen we zeggen dat we dik hebben meegeprofiteerd. Als kind heb ik meegeprofiteerd, maar niet als jong volwassene.
De jongeren van nu hebben het echt niet gemakkelijk, maar zeg niet dat alle 50+ het altijd gemakkelik hebben gehad.
Daarom besef ik nu goed dat jongeren moeilijk aan de bak kunnen. En dat anderen die in het zwart werken of zwart werk creeren onze sociale zekerheid ontwrichten, en de dupe hiervan zijn oa terug de jongeren.
enfin heeft allemaal niet veel met vastgoed te maken.

Het grappige is dat iedereen in deze discussie eigenlijk wel gelijk heeft.

De huizenprijzen zijn veel sterker gestegen dan de inkomens, maar ook eisen van de kopers.
In 'onzen tijd' (wat voel ik mij oud als ik dat zeg ...) was het niet ongewoon om een oud krot te kopen, hiervan één kamer in orde te zetten, en dan enkele jaren te kamperen in je huis terwijl je beetje bij beetje de woning opknapt.
Wij hadden geen zelfs geen WC binnen en geen badkamer toen we in ons huisje introkken. Ik ken ook verschillende koppels die eerst een ruime garage bouwden, en daar in gingen wonen, om jarenlang zelf hun huis te bouwen. Niet elk huwelijk heeft dat overleefd ...
Ik denk niet dat je nog veel mensen gaat vinden die zichzelf jarenlang zo weinig comfort willen gunnen.

Dit is geen verwijt naar de jongere generatie. Mijn eisen waren ook hoger dan die van mijn ouders, die op hun beurt ook veel meer eisen stelden dan hun ouders. Maar het nuanceert wel een beetje het beeld alsof het vroeger allemaal zo simpel was.
Er is echt wel een hemelsbreed verschil tussen 3 (4, 5,..) jaar in een garage wonen waarbij elk vrij uurtje naar de werf gaat, en het aankopen van een instapklaar huis.
Hier staan trouwens genoeg huizen te koop van 150.000 € en minder. Die raken moeilijk of niet verkocht. Uiteraard zijn dat 'krotten', net zoals wij indertijd een krot hebben gekocht, aan een prijs die in verhouding is met de inflatie. Beetje bij beetje hebben wij het verbeterd tot meer hedendaagse normen. Je kan dus als jongere even 'gemakkelijk' een huis bekomen als wij dat deden...

Ik ben het niet eens met de veralgemeningen die hier kwistig worden rond gesmeten. Veel jongeren slagen er wel in om een huisje te kopen. Uiteraard beschikken zij over meer luxe, maar ik dan even goed over mijn generatie zeggen tov de generatie van mijn ouders. En in mijn tijd kreeg je misschien makkelijker een lening, maar hoorde je toch ook vaak verhalen van mensen die zich hadden 'overbouwd', zoals dat dan werd genoemd.

Mieren en krekels heb je in elke generatie.

Eigenlijk is het totaal zinloos om de comfortniveaus tussen de verschillende generaties te vergelijken, en hier dan allerlei conclusies ui te trekken over de 'verwendheid' van deze of gene generatie. Je kan zo blijven teruggaan in de tijd, en mijn overgrootouders vonden het wellicht buitenissig decadent dat je je te buiten wil gaan aan extreme luxe, zoals een aansluiting van elektriciteit en elke dag vlees op tafel!!!