Daling van de woonbonus wordt wel volledig gecompenseerd door lagere rente (waardoor de prijzen juist stabiel zijn gebleven in plaats van gedaald.

Vergelijk maar eens een lening op 20 jaar aan 3% VS 2% of een op 25 jaar aan 3,5% VS 2,5%.

TNTim schreef:Blijft wel dat wie de vorige jaren gokte op een sterke daling van de huizenmarkt en daarom de aankoop van zijn/haar huis jaren heeft uitgesteld enorm bedrogen uitkomt...

Niet mee eens.

Het omgekeerde is evenzeer perfect waar dat diegenen die de afgelopen 3 jaar eender welk (starterskrot)huis kochten om te kopen om enkele jaren later te verkopen met een mooie meerwaarde om vervolgens hun droomhuis te kopen enorm bedrogen uitkomen. Velen blijken vast te zitten in een "starters" woning.

Wat jij zegt geldt enkel wanneer je het als pure investering bekijkt. Wanneer je echter de factor "droom"huis mee beschouwt geldt dat niet zozeer.

Het is meer dan een simpel rekensommetjes

Net zoals vroeger is er volgens mij op dit moment zeker geen quick win te doen met de aankoop van een woning en verkoop binnen de 3-5 jaar.

Wij hebben ons appartement 9 jaar geleden gekocht en merken dat we elk jaar een stap dichter bij ons droomhuis komen.

Indien je 9 jaar geleden kon kopen was nog de ideale periode met de hervormde woonbonus die net was ingevoerd. De markt heeft nog bijna een verdubbeling van prijzen gezien sindsdien en toen was het vastgoed nog een stuk betaalbaarder dan nu. Dezelfde strategie toepassen in de loop van de voorbije 3 jaar leek (en lijkt mij nog steeds) echt niet haalbaar te zijn geweest.

Wij hebben wel getwijfeld tussen het kopen of huren van een appartement, maar in de huidige markt leek mij kopen enkel interessant als je er minstens 5 jaar (en liefst een stuk langer) in zou wonen en dat konden we niet zeker zeggen.

Voor langer dan 5 jaar in een appartement te wonen zouden we ook al een appartement willen dat ruimer is (eventuele gezinsuitbreiding) en een klein tuintje of degelijk terras heeft zodat je niet binnen zit opgesloten en dan kom je ook weer een stuk duurder uit.

Ook de extra zorgen die je hebt wanneer je ineens je droomhuis zou vinden leken mij een nadeel. Je moet dan ook snel je appartement kunnen verkopen voor een pandwissel te doen of werken met een overbruggingskrediet wat ook weer aanzienlijk wat kost.

Ik ben tevreden met onze keuze waarbij we alle flexibiliteit behouden en intussen proberen we nog goed te sparen.

JanusBananus schreef:Daling van de woonbonus wordt wel volledig gecompenseerd door lagere rente (waardoor de prijzen juist stabiel zijn gebleven in plaats van gedaald.

Vergelijk maar eens een lening op 20 jaar aan 3% VS 2% of een op 25 jaar aan 3,5% VS 2,5%.

Mensen die onder de vroegere woonbonus kochten, kunnen vandaag hun lening laten herzien naar een lagere intrestvoet. Zo had/heb je eigenlijk het beste van de twee kanten.

Wat je zegt over een startershuis volg ik toch niet helemaal. Als je nu een startershuis koopt, dan spaar je de huur uit, je hebt fiscale aftrek én je bent ingedekt tegen een nog verdere stijging van de huisprijzen. Als het echt om een startershuis gaat, dan kan je de lening gemakkelijk betalen + nog een hoop extra sparen. Hoe zou je dan vast komen te zitten met een 'startershuis'? Als de lening moeilijk is om dragen voor een huis, dan vermoed ik dat dat huis het maximaal haalbare is voor dat gezin.

Op het moment dat je kijkt voor een startershuis heb je normaliter nog niet veel bijeengespaard en een beperkte eigen inbreng, tenzij je tot je 35e thuis blijft wonen of je al een smak geld in je schoot krijgt geworpen. Ik heb het over de categorie van starters die het niet in de schoot krijgen geworpen en alles zelf dienen op te bouwen want zij lijken het vaakst in deze fabeltjes te tuimelen.

Aan de huidige prijzen dien je zelfs voor een startershuis nog een aanzienlijke som per maand af te betalen waardoor je spaarcapaciteit een zware knauw krijgt. Voor 750 euro per maand kan je 167.711 euro lenen aan 2,5% op 25 jaar. Ik wens iedereen veel geluk om voor dat bedrag een starterswoning te vinden er van uitgaand dat je als starter zelf een 30.000 euro hebt gespaard om alle kosten en registratierechten te betalen inclusief inboedel. Je mag gerust een afbetaling van 1000 euro naar voren schuiven, maar dan kan je bezwaarlijk nog spreken van een gemakkelijk te dragen lening waarbij je nog een hoop extra sparen kan.

Bovendien heb je een aantal eenmalige kosten (dossier- en notariskosten oa.) die je kwijt bent en betaal je de eerste jaren vooral intresten af. Bij een lening aan 2,5% op 25 jaar heb je na 5 jaar (10 jaar) slechts 15% (33%) afbetaald en niet 20% (40%) zoals velen redeneren. Na 5 jaar (10 jaar) afbetalen dien je dus nog steeds 85% (60%) van het geleende bedrag en in het geval van een starter van de waarde van het huis terug te betalen. De intresten ben je dus ook wel kwijt.

Predah schreef:Wij hebben ons appartement 9 jaar geleden gekocht en merken dat we elk jaar een stap dichter bij ons droomhuis komen.

Vergeet wel je dromen niet bij te stellen aan je leeftijd. Velen blijven in hun jeugddromen zitten, ze kopen iets in afwachting van 'hun droom' te realiseren. Eens ze dan hun starterswoning hebben verkocht en gaan voor hun 'droomwoning' blijkt meestal 5-10 jaar later dat die 'droom' te ruim was, kinderen het huis uit, 2 slaapkamers teveel, alles te ruim, teveel kuiswerk en onderhoud. En dan moet men weer 'de hort' op.
Ken genoeg 40'ers en 50'ers die in die situatie zitten en nu weer spijt hebben dat ze destijds voor 'hun droom' zijn gegaan, een droom die op het moment van aankoop nog weinig perspectieven bood.

Ik ben 34 en mijn vriendin 32. 1 kindje van 3.5 en de volgende op komst.
Als we volgend jaar ons droomhuis kunnen vinden, zullen we er nog wel 20 jaar in blijven wonen :-)

Het is jullie gegund. Maar velen gaan voor 'hun droomhuis' (of wat het was toen ze elkaar leerde kennen) en realiseren het pas als late dertigers of zelf mid-veertigers met adolescente kinderen. En dan zijn ze 5 jaar aan het afbetalen voor hun droomhuis en dan spreken de kinderen al om alleen te gaan wonen. En dan zit je daar, veel te groot gehuisvest.

@JanusBananus
Stel, zoals je zegt, een startkapitaal van 30.000€. Stel ook een starterswoning van 150.000€. Kenmerken van starterswoning voor mij: kleiner, geen immense ruimtes, rijhuis, mogelijks verouderde badkamer/keuken, mogelijks in een iets minder leuke buurt, maar toch nog een 5 a 10tal jaar goed bewoonbaar zonder grote kosten.
Bij de aankoop/lening komen er kosten bij: registratierechten klein beschrijf, SSV, leningsakte bij notaris, notariskosten voor aankoop, dossierkosten bij bank en meubilair om het toch wat aangenaam te maken. Op een huis van 150.000€ kan dit alles makkelijk onder 20.000€. Totale kost komt zo op 170.000€. Je hebt 30.000€ op zak en houdt een buffer aan van 10.000€ voor noodgevallen. Totaal te lenen: 150.000€.

Op 15 jaar aan 2% geeft dit 964€/maand. Elk jaar krijg je hierdoor met de nieuwe hypothecaire aftrek 2.216/jaar extra terug van de belastingen. (Per maand 184€. Berekend op een gemiddeld inkomen voor beide en gemeentebelastingen van 8%)
Werkelijke kost van lening valt zo terug op 780€. Mits extra kosten meegeteld zoals grondlasten e.d. zal dit eerder neigen naar 800€/maand.

Als je niets koopt, moet je ook wonen. Huurhuis zal ook minimum 600€/maand kosten. Bij een huis geef je dan 200€ extra/maand. Op vijf jaar geef je 200€ * 12 * 5 = 12.000€ extra om iets te kopen. Na vijf jaar heb je door een huis te kopen en de lening zoals hierboven beschreven te volgen 45.000€ aan kapitaal afgelost, had je niets gekocht dan had je 12.000€ extra gespaard. Samen met 20.000€ spaargeld dat je in de woning stak, komt dit op 32.000€. Dit in de veronderstelling dat je bovenop de maandelijkse hypotheek niets extra spaart en dit ook niet vervroegd in de lening steekt. Ook in de veronderstelling dat de waarde van het huis op 5 jaar 0% gestegen is en de huurprijs in 5 jaar 0% zal stijgen. (na 10 jaar heb je zonder iets te kopen 44.000€, kapitaal afgelost na 10 jaar: 95.000€)

Ik zou opteren voor een startershuis als het ultieme droomhuis voorlopig nog niet binnen bereik is.
(1.000€ als maandelijkse afbetaling klinkt inderdaad veel, maar is met een koppel tweeverdieners zonder gat in hand en zonder enorme tegenslagen eigenlijk redelijk makkelijk te dragen. Spreek uit ervaring...)

Is hier ook maar iemand die dit de laatste 3 jaar zelf heeft gedaan zonder ook maar enige steun (financieel, gratis wonen in appartement, familie die het huis grotendeels bouwt) van familie?

Janus, het kàn. Ik kreeg niks van thuis mee en spaarde als alleenstaande binnen de 3 jaar 75.000 bijeen. Groot stuk (2/3-70%) door inkomsten uit arbeid, ander stuk door interessante investeringen (geen gokwerk met turbo's en opties). Oké, ik moest niet huren op de privémarkt, ik bleef thuis wonen en dit kostte me 375 EUR per maand aan 'huur'. Dus niet gratis, maar ook niet zo duur als op de privémarkt.

Maar, ja, ik heb me daar inderdaad voor in het zweet moeten werken. Geen 38 uren week, maar een 75 uren week of nog meer. En dàt is het probleem met de huidige, onze, generatie. Werken is te lastig. En al zeker niet meer dan strikt noodzakelijk is. Nee, men klaagt liever dan dat men de koe bij de horens vat en er iets probeert van te maken.

@Janus
Wij hebben gratis gewoond terwijl we ons huis zochten en tijdens de verbouwing, elk ook ongeveer 25.000€ mee gekregen van thuis uit. Bij het verbouwen van onze woning ook heel wat manuele hulp gekregen van mijn schoonvader. Zonder hulp was het allesbehalve bij ons...

Zonder enige hulp is het niet onmogelijk, maar idd heel lastig.

Mocht deze hulp er niet geweest zijn dan hadden wij de piste van startershuis, groter huis, droomhuis gevolgd. Dit volgen we momenteel ook nog deels, binnen 6 jaar plannen we de afweging te maken of we in ons huidig huis blijven wonen of verhuizen naar een ander en (hopelijk) beter.

Als je verbouwt moet je ofwel zelf een (goede) handige harry zijn of dichte familie hebben die zelf veel zelf kunnen doen. Als je dat niet hebt, dan begin je er beter niet aan want werkuren kosten meer dan het materiaal.
Kleine starterswoning is allemaal goed en wel in theorie, maar als je er stielmannen moet op loslaten ben je klauwen vol geld kwijt en op het einde van de rit is je woning nog steeds een rijwoning... En gezien de kans dat je er nooit meer (financieel) uithaalt wat je er in gestoken hebt, bestaat het gevaar dat je starterswoning ook je eindwoning wordt. Waar op zich niks mis mee is.
Veel kleinere woningen (rijwoningen) zijn echt wel pareljes achter hun veelal lelijke voorgevel.

Dus Janus heeft op dat vlak wel een punt.

Akkoord met Frisse Freddy. Het concept 'starterswoning' lijkt me niks meer of minder dan een list van de vastgoedmakelaars