Francine Swiggers, voorzitter van het directiecmité van de Groep Arco, strategische aandeelhouder van Dexia, blijft in 'Visie' (het blad van de Christelijke Werknemersorganisaties, 27/3/9) maar herhalen dat 'door de moeilijkheden bij de banken veel particulieren in paniek zijn geraakt. Klanten wilden hun geld van hun spaarboekje halen, waardoor de liquiditeitsproblemen van de banken toenamen'.
Hetzelfde discours heb ik enkele maanden geleden ook gehoord van Wouter Beke (CD&V), voorzitter van de Kamercommissie voor Financiën, in 'Peeters & Pichal'.
Dit terwijl elke bevraging integendeel uitwijst dat er geen 'run on the bank' geweest is. Sommige mensen hebben hoogstens hun geld gespreid over meerdere banken (als ze dat al niet veel eerder gedaan hadden). De mensen die afkomen met dit argument geven ook nooit cijfers, noch een ander bewijs.
Dit argument wordt vervolgens wel gebruikt om een verplichte getrouwheidspremie op te dringen. Net of een premie van 0,5% mensen 'in paniek' ervan zou weerhouden hun geld af te halen. Dit is te belachelijk voor woorden.
Misschien dat er met de nieuwe spaarregeling wel meer geld door particulieren zal worden weggehaald bij banken, dan met de hele bankencrisis.

De financiële crisis is NIET ontstaan door te hoge rente op spaarrekeningen en ook niet door een 'run on the bank'.

Banken grijpen dit graag aan omdat dan de schuld NIET bij hen ligt maar bij de klant, de spaarder, de overheid, ... eender wie (maar niet bij hen).

De realiteit is echter anders: de financiële crisis is te wijten aan:
1. het door de banken beleggen van risicoloos geld (spaargeld) in risicovolle producten (toxische producten zoals "subprime" leningen).
2. het ondeelkundig toekennen van kredieten aan niet-solvabele kredietnemers.
En de oorzaak ligt in beide gevallen dus WEL bij de banken

mpeeters007 schreef: De financiële crisis is NIET ontstaan door te hoge rente op spaarrekeningen en ook niet door een 'run on the bank'.

Banken grijpen dit graag aan omdat dan de schuld NIET bij hen ligt maar bij de klant, de spaarder, de overheid, ... eender wie (maar niet bij hen).

De realiteit is echter anders: de financiële crisis is te wijten aan:
1. het door de banken beleggen van risicoloos geld (spaargeld) in risicovolle producten (toxische producten zoals "subprime" leningen).
2. het ondeelkundig toekennen van kredieten aan niet-solvabele kredietnemers.
En de oorzaak ligt in beide gevallen dus WEL bij de banken

Ter aanvulling nog enkele andere oorzaken van de crisis :

3. Het onoordeelkundig toekennen van ratings door rating agencies, waarbij herverpakte (rommel)kredieten werden verkocht als zijnde papier van zeer hoge kwaliteit. Op dit vlak hebben de rating agencies dus behoorlijk wat boter op hun hoofd !!

4. Het ontstellend gebrek aan kennis van vele bankiers die massaal herverpakte rommelkredieten kochten en verkochten. De verhalen dat de meeste bankiers hun eigen producten nauwelijks nog kenden zijn genoegzaam bekend...

5. Terwijl sommigen de spaarders bij o.a. Kaupthing als geldwolven en speculanten beschouwen, waren het daarentegen vele grote banken die de afgelopen jaren gedreven en gestuwd werden door een steeds grotere geldhonger. Elk jaar opnieuw moest er meer en meer winst gemaakt worden. De ene wou niet onder doen voor de andere, met alle gevolgen vandien...
Wie zijn er dan de ware geldwolven !?!?

kiwi schreef: Francine Swiggers, voorzitter van het directiecmité van de Groep Arco, strategische aandeelhouder van Dexia, blijft in 'Visie' (het blad van de Christelijke Werknemersorganisaties, 27/3/9) maar herhalen dat 'door de moeilijkheden bij de banken veel particulieren in paniek zijn geraakt. Klanten wilden hun geld van hun spaarboekje halen, waardoor de liquiditeitsproblemen van de banken toenamen'.
Hetzelfde discours heb ik enkele maanden geleden ook gehoord van Wouter Beke (CD&V), voorzitter van de Kamercommissie voor Financiën, in 'Peeters & Pichal'.
Dit terwijl elke bevraging integendeel uitwijst dat er geen 'run on the bank' geweest is. Sommige mensen hebben hoogstens hun geld gespreid over meerdere banken (als ze dat al niet veel eerder gedaan hadden). De mensen die afkomen met dit argument geven ook nooit cijfers, noch een ander bewijs.
Dit argument wordt vervolgens wel gebruikt om een verplichte getrouwheidspremie op te dringen. Net of een premie van 0,5% mensen 'in paniek' ervan zou weerhouden hun geld af te halen. Dit is te belachelijk voor woorden.
Misschien dat er met de nieuwe spaarregeling wel meer geld door particulieren zal worden weggehaald bij banken, dan met de hele bankencrisis.

Voor mensen die het hele verhaal een beetje volgen en die een beetje inzicht hebben in deze materie is het wel zonneklaar dat de hele regeling die vanaf 1 april wordt ingevoerd gewoon een meesterlijke zet is van de grootbanken (vertegenwoordigd door Febelfin) om de concurrentie van de kleine prijsbrekers (die hen het laatste jaar steeds meer pijn begonnen te doen) te beknotten. Vandaar ook het afschaffen van de symbolische premies en het invoeren van een verplichte getrouwheidspremie om het snel versluizen van geld een heel stuk onaantrekkelijker te maken.

Uiteraard kon dit zo niet verkocht worden aan het publiek, dus moesten ze een beetje beginnen zeveren over meer transparantie, etc. Zogezegd allemaal in het voordeel van de klanten... 
En er op die manier maar op rekenen dat de meesten zo naïef zijn om deze lulkoek (want dat is het !) te slikken.

Dit alles gebeurde uiteraard onder het toeziend en goedkeurend oog van Mr. Reynders.
Maar dit heerschap heeft de afgelopen jaren zijn onkunde in diverse dossiers natuurlijk al meermaals bewezen. Maar zelf vindt hij dit uiteraard allemaal "geen probleem". Zolang hij zelf maar minister van Financiën kan blijven en stilletjes kan blijven dromen van de Wetstraat 16.
Maar dat laatste Mr. Reynders, zal voor u wellicht een eeuwige droom blijven. Indien we tenminste zelf van een regelrechte nachtmerrie bespaard willen blijven... 

Vickske schreef:

mpeeters007 schreef: De financiële crisis is NIET ontstaan door te hoge rente op spaarrekeningen en ook niet door een 'run on the bank'.

Banken grijpen dit graag aan omdat dan de schuld NIET bij hen ligt maar bij de klant, de spaarder, de overheid, ... eender wie (maar niet bij hen).

De realiteit is echter anders: de financiële crisis is te wijten aan:
1. het door de banken beleggen van risicoloos geld (spaargeld) in risicovolle producten (toxische producten zoals "subprime" leningen).
2. het ondeelkundig toekennen van kredieten aan niet-solvabele kredietnemers.
En de oorzaak ligt in beide gevallen dus WEL bij de banken

Ter aanvulling nog enkele andere oorzaken van de crisis :

3. Het onoordeelkundig toekennen van ratings door rating agencies, waarbij herverpakte (rommel)kredieten werden verkocht als zijnde papier van zeer hoge kwaliteit. Op dit vlak hebben de rating agencies dus behoorlijk wat boter op hun hoofd !!

4. Het ontstellend gebrek aan kennis van vele bankiers die massaal herverpakte rommelkredieten kochten en verkochten. De verhalen dat de meeste bankiers hun eigen producten nauwelijks nog kenden zijn genoegzaam bekend...

5. Terwijl sommigen de spaarders bij o.a. Kaupthing als geldwolven en speculanten beschouwen, waren het daarentegen vele grote banken die de afgelopen jaren gedreven en gestuwd werden door een steeds grotere geldhonger. Elk jaar opnieuw moest er meer en meer winst gemaakt worden. De ene wou niet onder doen voor de andere, met alle gevolgen vandien...
Wie zijn er dan de ware geldwolven !?!?

Mag ik daar een 6 punt aan toevoegen:
6. De uit de hand gelopen olieprijzen...want ook oliemaatschapijen gaan over lijken

pol schreef:

Vickske schreef:

Ter aanvulling nog enkele andere oorzaken van de crisis :

3. Het onoordeelkundig toekennen van ratings door rating agencies, waarbij herverpakte (rommel)kredieten werden verkocht als zijnde papier van zeer hoge kwaliteit. Op dit vlak hebben de rating agencies dus behoorlijk wat boter op hun hoofd !!

4. Het ontstellend gebrek aan kennis van vele bankiers die massaal herverpakte rommelkredieten kochten en verkochten. De verhalen dat de meeste bankiers hun eigen producten nauwelijks nog kenden zijn genoegzaam bekend...

5. Terwijl sommigen de spaarders bij o.a. Kaupthing als geldwolven en speculanten beschouwen, waren het daarentegen vele grote banken die de afgelopen jaren gedreven en gestuwd werden door een steeds grotere geldhonger. Elk jaar opnieuw moest er meer en meer winst gemaakt worden. De ene wou niet onder doen voor de andere, met alle gevolgen vandien...
Wie zijn er dan de ware geldwolven !?!?

Mag ik daar een 6 punt aan toevoegen:
6. De uit de hand gelopen olieprijzen...want ook oliemaatschapijen gaan over lijken

Nu we toch bezig zijn... 
7. Ook onze goede vriend Greenspan gaat hier niet volledig vrijuit. Enkele jaren geleden werd de rente door de Fed op een moment dat het economisch vrij goed ging immers veel te lang zéér laag gehouden (op 1%), waardoor er een excessieve kredietverlening op gang kwam. Dit laatste is meteen één van de grootste oorzaken van de zeepbel die op de Amerikaanse huizenmarkt is ontstaan.

Ik ben een absoluut voorstander van een verplichte invoering van een getrouwheidspremie:

- Doordat de modaliteiten van de premie nu bij KB vastliggen is er eindelijk transparantie.
- In Nederland is er een wirwar van voorwaarden voor spaarrekeningen.  Soms moet het geld een kwartaal op de rekening staan, soms mag het saldo niet lager zijn dat een bepaald bedrag, etc...
- België is steeds een voorbeeld geweest voor de rest van Europa.  Hoogstwaarschijnlijk andere landen ons voorbeeld volgen.
- Door de internetevolutie kan men het spaargeld elke dag van rekening veranderen.  Dit is niet de bedoeling van spaarrekeningen.  Voor dagelijks opvraagbaar geld zijn er de zichtrekeningen. Door de getrouwheidspremie te verplichten blijft het voor de banken interessant om internetspaarrekeningen aan te bieden. 
- Banken kunnen nu interessantere percentages geven omdat door de verplichte getrouwheidspremie ze stabielere spaargelden kunnen aantrekken.
- Door het nieuwe KB is duidelijk dat men de vrijstelling op de roerende voorheffing op Belgische spaarboekjes behoudt, hoewel deze vrijstelling onder druk komt te staan van Europa.

Banken zijn vrij om hoogrentende zichtrekeningen op de markt te brengen.  Een zichtrekening is een werkrekening waar het geld dagelijks opvraagbaar is.  Hier moet dan wel 15% onroerende voorheffing op worden betaald. 

De getrouwheidspremie heeft niet als doel om liquiditeitsrampen te voorkomen zoals er geweest zijn bij bv. Fortis.

Mr. Reynders heeft voor het nieuwe KB overleg gepleegd met heel de banksector.  De grootbanken hebben hierin inderdaad een belangerijke stem.  Dergelijke aanpak is veel beter dan die van Bos in Nederland.  Rabobank ( dé grootste privébank in Nederland) ligt geregeld in de clinch met Rabobank.  Dit is in deze tijden geen gezonde situatie.

Stier schreef: Ik ben een absoluut voorstander van een verplichte invoering van een getrouwheidspremie:

- Doordat de modaliteiten van de premie nu bij KB vastliggen is er eindelijk transparantie.
- In Nederland is er een wirwar van voorwaarden voor spaarrekeningen.  Soms moet het geld een kwartaal op de rekening staan, soms mag het saldo niet lager zijn dat een bepaald bedrag, etc...
- België is steeds een voorbeeld geweest voor de rest van Europa.  Hoogstwaarschijnlijk andere landen ons voorbeeld volgen.
- Door de internetevolutie kan men het spaargeld elke dag van rekening veranderen.  Dit is niet de bedoeling van spaarrekeningen.  Voor dagelijks opvraagbaar geld zijn er de zichtrekeningen. Door de getrouwheidspremie te verplichten blijft het voor de banken interessant om internetspaarrekeningen aan te bieden. 
- Banken kunnen nu interessantere percentages geven omdat door de verplichte getrouwheidspremie ze stabielere spaargelden kunnen aantrekken.
- Door het nieuwe KB is duidelijk dat men de vrijstelling op de roerende voorheffing op Belgische spaarboekjes behoudt, hoewel deze vrijstelling onder druk komt te staan van Europa.

Banken zijn vrij om hoogrentende zichtrekeningen op de markt te brengen.  Een zichtrekening is een werkrekening waar het geld dagelijks opvraagbaar is.  Hier moet dan wel 15% onroerende voorheffing op worden betaald. 

De getrouwheidspremie heeft niet als doel om liquiditeitsrampen te voorkomen zoals er geweest zijn bij bv. Fortis.

Mr. Reynders heeft voor het nieuwe KB overleg gepleegd met heel de banksector.  De grootbanken hebben hierin inderdaad een belangerijke stem.  Dergelijke aanpak is veel beter dan die van Bos in Nederland.  Rabobank ( dé grootste privébank in Nederland) ligt geregeld in de clinch met Rabobank.  Dit is in deze tijden geen gezonde situatie.

Ik volg gedeeltelijk je redenering, Stier. Maar waarom moet bijvoorbeeld de getrouwheidspremie wel gegarandeerd blijven na de storting (als er geen opname volgt binnen de 12 maanden) en de basisrente totaal niet !?

En waarom is er niet gezorgd voor een overgangsregeling, waardoor de contractuele verplichtingen van sommige banken (zoals die van De Boeren) konden nagekomen worden !?

En zo kan ik nog wel even doorgaan...

Het is toch overduidelijk dat de grootbanken in de nieuwe regeling enkele serieuze slagen hebben thuis gehaald. En denk jij dat ze eerst aan hun eigen belang denken of aan dat van hun klanten !?

Er zitten enkele goede zaken in de nieuwe regeling, maar daarnaast blijven er ook vele hiaten en valkuilen zitten voor de spaarders...
Indien ze met de nieuwe wetgeving écht transparantie nastreefden, dan hadden ze beter het voorstel van Rabobank aangenomen. Dan pas zou er écht duidelijkheid gekomen zijn voor de spaarders !

@Stier
In dat argument van die interessantere rentes voor stabielere spaargelden kan ook ik inkomen indien dat ook de werkelijkheid zou zijn voor de gemiddelde bank, maar dat bleek (voor de nieuwe spaarregeling bekend werd) eerder te kloppen bij banken met lagere ratings. Uitzonderingen waren DB en BMPB.
In de praktijk blijkt bovendien dat je om allerlei redenen vaak achter de premie vist:
- onvoldoende transparantie van banken met betrekking tot de doorlopen getrouwheidsperiode per storting (zie o.a.het antwoord van Rabobank op mijn vraag terzake). Het nieuwe berekeningssysteem voor de premie is rechtvaardiger, maar ook veel complexer.
- dringend geld nodig voor een grote uitgave die je niet kan plannen;
- bank die in moeilijkheden raakt;
- net bij DB moet je dan meemaken dat halverwege de rit, hetzelfde KB dat de getrouwheidspremie verplicht, net geen overgang voorziet voor rentevoeten die nochtans gedurende 12 maanden gegarandeerd werden.
- de basisrente kan op elk moment gewijzigd (lees verlaagd) worden, ondertussen zit je wel vast voor je getrouwheidspremie. Dit is niet ernstig.

Voor bedragen die je voor een bepaalde periode vastlegt, bestaat er een ander soort rekeningen nl. "termijnrekeningen".

Als je de basisrente garandeert gedurende een bepaalde termijn dan heb je defacto een termijnrekening.  Op een termijnrekening is onroerende voorheffing verschuldigt.  Pleiten voor de afschaffing van onroerende voorheffing is in Europa niet haalbaar.

Nogmaals, ik vind het KB interessant omdat het preventieve manier wil streven naar het behoud van de vrijstelling van de onroerende voorheffing op spaarboekjes.

Het is zinloos om in het KB een overgangsperiode in te stellen voor de lopende promoties.  Banken kunnen zeer eenvoudig een bonusbedrag storten op een spaarboekje.  Dit kunnen ze doen om de klanten hun vergoeding te geven die ze onder de promotie zijn beloofd.  Een voorbeeld van het storten van een bonusbedrag is bv. de 10 € actie van Rabobank.be.

Volgens mij is de schatkistbeheerder van Rabobank.be heimelijk een groot voorstander van de verplichte premie.  Rabobank heeft hier Rabobank.be op de markt gezet toen er nog geen interbancair wantrouwen was.  Door lagere kosten konden ze meer rente bieden.  Banken in mindere papieren ( Dexia, Fortis, ING, ... ) hebben nu een hogere vergoeding over voor direct opvraagbaar geld dan de 'AAA' Rabobank die nog steeds geen overheidsteun nodig heeft gehad. Rabobank.be geeft nu 2% + 0.5% op spaarboekjes en 1.33% op 12 maanden termijnrekening.  Ze verwachten dus dat de klanten hun centen gemiddeld langer dan 12 maanden bij hun laten staan.  Door de verplichte premie gaan de klanten ook minder geneigd zijn om bij tariefverlagingen massaal te vertrekken.  Hierdoor kunnen ze een hogere rente bieden omdat de langetermijnrente meer wordt vergoed.

Eigenlijk zou het tof zijn als de Belgen massaal hun rekening bij Rabobank.be opzeggen om meer rente te krijgen bij hun nationale grootbank.  Dan zijn alle partijen tevreden.  De spaarders krijgen meer rente en Rabobank.be moet geen effort meer doen om lage-kosten-maatschappij te blijven spelen.

Daar een getrouwheidspremie toch als nut voor de banken heeft dat het geld voor een langere periode onaangeroerd blijft, komt het daarbij in pricipe toch in het vaarwater van de termijnrekening.
Beter enkel de basisrente, veel duidelijker.
Wie zijn geld voor langere termijn kan missen, neemt dan maar een termijnrekening.

Veel mensen zullen zo ook minder snel " bedrogen " worden door bepaalde niche- banken die tijdelijk heel gunstige voorwaarden geven op spaarrekeningen, zodat je toch maar geen termijnrekening opent en dan enkele maanden later de rentes serieus verlagen.

Het stoort me persoonlijk dat banken, als bv. rabobank.be, die de markt inkwamen als rentekampioenen, die door hun gezonde kostenstructuur meer konden bieden, enkele jaren later liever hun rating laten zien dan een deftige rente te geven.

ik ken te weinig van financiele instelling, maar die verplichte aangroeipremie vind ik zinloos. Ik zie eerder 4 categoriën van geld:

Geld dat alle dagen wordt gebruikt: zichtrekening
wat meer geld geld waar je eventueel moet aankunnen wegens aankoop/accident/ ...: spaarrekening
Geld dat je tijdje zeker kan missen: Termijnrekening
Geld dat je zeker kan missen en waar je risico wil nemen: beleggen

Waarom moet men voor een spaarrekening afkomen met ingewikkelde formulies waar je dan niet weet hoeveel geld je ongeveer mag verwachten? Banken bestaan al véle jaren. Ze zullen zelf wel een idee hebben hoeveel spaargeld gemiddeld blijft staan op een spaarrekeing en hoeveel er wordt afgehaald. Ze zijn dus zeker in staat een competitieve rente te geven op dergelijke rekeningen waar ze zelf voordeel uit halen. Die aangroeipremie is gewoon om zand in de ogen te strooien.

Van mij mogen die aangroeipremies eventueel blijven bestaan, maar ze mogen niet verplicht worden. En in dat geval kies ik zeker voor een bank met de hoogste basisrente. En een bank met een hoge basisrente weet evengoed dat het spaargeld daar lang blijft staan, ook al heeft die bank geen aangroeipremie.

Stier schreef: Als je de basisrente garandeert gedurende een bepaalde termijn dan heb je defacto een termijnrekening.  Op een termijnrekening is onroerende voorheffing verschuldigt.  Pleiten voor de afschaffing van onroerende voorheffing is in Europa niet haalbaar.

Onzin, door het niet garanderen van de basisrente kunnen de banken nu klanten lokken met aantrekkelijke voowaarden en nadien, eenmaal de vis aan de haak, de basisrente laten dalen. De klant/spaarder kan toch niet weg want dan verliest hij zijn getrouwheidspremie.

Beter was geweest om de basisrente ook te garanderen gedurende een periode van bvb. minimum één jaar. Trouwens, een spaarrekening met gegarandeerde basisrente is GEEN termijnrekening. In het verleden werden ook basisrentes gegarandeerd bij spaarrekeningen. Een termijnrekening verschilt enkel van een spaarrekening doordat je (in principe) niet vervroegd je geld kan opvragen. En inzake fiscaliteit natuurlijk.

Men heeft nu met het KB een aantal zaken willen aanpakken ten nadele van de spaarder en ten voordele van de grootbanken. 

mpeeters007 schreef:

Stier schreef: Als je de basisrente garandeert gedurende een bepaalde termijn dan heb je defacto een termijnrekening.  Op een termijnrekening is onroerende voorheffing verschuldigt.  Pleiten voor de afschaffing van onroerende voorheffing is in Europa niet haalbaar.

Onzin, door het niet garanderen van de basisrente kunnen de banken nu klanten lokken met aantrekkelijke voowaarden en nadien, eenmaal de vis aan de haak, de basisrente laten dalen. De klant/spaarder kan toch niet weg want dan verliest hij zijn getrouwheidspremie.

Dit is helemaal geen onzin.  De promoties van DB waren defacto termijnrekeningen.  Men kon inderdaad de centen voortijdig opvragen maar niet zonder penaliteit.  Men verliest namelijk de getrouwheidspremie.  Net zoals bij een termijnrekening lag de basisrente vast gedurende een periode van 12 maanden voor bepaalde stortingen die tussen bepaalde datums lagen. 

Banken kunnen nu niet langer gelden lokken met een aanlokkelijke basisrente zonder bestaande klanten dezelfde basisrente te geven. 

Beter was geweest om de basisrente ook te garanderen gedurende een periode van bvb. minimum één jaar. Trouwens, een spaarrekening met gegarandeerde basisrente is GEEN termijnrekening. In het verleden werden ook basisrentes gegarandeerd bij spaarrekeningen. Een termijnrekening verschilt enkel van een spaarrekening doordat je (in principe) niet vervroegd je geld kan opvragen. En inzake fiscaliteit natuurlijk.

Als men verplicht de basisrente te garanderen gedurende een periode van 12 maanden op het moment van storting zit men weer met een ontransparant product.  Nu geldt de basisrente tenminste voor alle gelden.  Bovendien gaat de

Nu ligt enkel de getrouwheidspremie vast op moment van storting.  Dit laat banken toe om binnen beperkingen promoties te maken om nieuw geld aan te lokken.

Men heeft nu met het KB een aantal zaken willen aanpakken ten nadele van de spaarder en ten voordele van de grootbanken. 

Waarom zou het in godsnaam ten nadele van de spaarder zijn ?  Als het in het voordeel is van de grootbanken dan is dit een geweldige evolutie.  Het tekort van onze begroting is voor een groot deel te wijten aan het wegvallen van de belastingen op de megawinsten van onze grootbanken.

Stier schreef:

mpeeters007 schreef:

Onzin, door het niet garanderen van de basisrente kunnen de banken nu klanten lokken met aantrekkelijke voowaarden en nadien, eenmaal de vis aan de haak, de basisrente laten dalen. De klant/spaarder kan toch niet weg want dan verliest hij zijn getrouwheidspremie.

Dit is helemaal geen onzin.  De promoties van DB waren defacto termijnrekeningen.  Men kon inderdaad de centen voortijdig opvragen maar niet zonder penaliteit.  Men verliest namelijk de getrouwheidspremie.  Net zoals bij een termijnrekening lag de basisrente vast gedurende een periode van 12 maanden voor bepaalde stortingen die tussen bepaalde datums lagen. 

Banken kunnen nu niet langer gelden lokken met een aanlokkelijke basisrente zonder bestaande klanten dezelfde basisrente te geven. 

Beter was geweest om de basisrente ook te garanderen gedurende een periode van bvb. minimum één jaar. Trouwens, een spaarrekening met gegarandeerde basisrente is GEEN termijnrekening. In het verleden werden ook basisrentes gegarandeerd bij spaarrekeningen. Een termijnrekening verschilt enkel van een spaarrekening doordat je (in principe) niet vervroegd je geld kan opvragen. En inzake fiscaliteit natuurlijk.

Als men verplicht de basisrente te garanderen gedurende een periode van 12 maanden op het moment van storting zit men weer met een ontransparant product.  Nu geldt de basisrente tenminste voor alle gelden.  Bovendien gaat de

Nu ligt enkel de getrouwheidspremie vast op moment van storting.  Dit laat banken toe om binnen beperkingen promoties te maken om nieuw geld aan te lokken.

Men heeft nu met het KB een aantal zaken willen aanpakken ten nadele van de spaarder en ten voordele van de grootbanken. 

Waarom zou het in godsnaam ten nadele van de spaarder zijn ?  Als het in het voordeel is van de grootbanken dan is dit een geweldige evolutie.  Het tekort van onze begroting is voor een groot deel te wijten aan het wegvallen van de belastingen op de megawinsten van onze grootbanken.

Waar is de transparantie waarover jij spreekt als de banken in de nieuwe regeling  klanten kunnen lokken met een aantrekkelijke basisrente,daarna deze rente laten dalen en de klanten "gijzelen" via de getrouwheidspremie.

Dan was het nog beter geweest om ENKEL EN ALLEEN een basisrente te geven. Op die manier kan een klant dan ook onmiddellijk van bank veranderen als hij niet tevreden is met de vergoeding die hij ontvangt.

Bovenstaande paragraaf is ook meteen een antwoord op je opmerkingen ivm de flexibiliteit van spaarrekeningen (onderscheid met termijnrekeningen) en ook ivm het nadeel voor de spaarder van de nieuwe regeling. Trouwens, je betoog om de grootbanken megawinsten te laten maken om via belastingen de begroting in evenwicht te brengen is toch een grapje hoop ik? HAHAHAHA  (want die winsten maken ze wel ten laste van de klant/spaarder).