boonpwnz schreef: ↑4 februari 2018, 17:26
Ik leg automatisch altijd mezelf beperkingen op. Met iemand samen leven zal me nooit lukken daarvoor ben ik veel te wispelturig....

Jouw verhaal doet mij denken aan iemand uit mijn schoonfamilie, iemand die zijn job had, single en appartement huurt.
Altijd goed ervan geprofiteerd, reisjes, restaurant, nieuwe wagen zodra de vorige afbetaald was enz... gewoon goed geleefd zonder zich druk te maken.

Nu is hij enkele jaren op pensioen en de klap is erg hard gevallen voor hem, inkomen aanzienlijk gedaald (had geen pensioensparen gedaan) enkele periodes zonder werk enz... En hij beseft nu pas dat hij buiten zijn meubels niets heeft, geen buffer, geen eigendom enz... Het beetje dat hij vroeger overhield om van te leven is volledig weggevallen, nu is de pret ervan af en zit hij met depressie en drank.

Zie dus dat je tegen het pensioen toch wat hebt, op z'n minst een eigen appartement zodat je dan geen huur meer moet betalen en uiteindelijk dezelfde levensstijl kan houden.

Krekel schreef: ↑4 februari 2018, 17:56 Zie dus dat je tegen het pensioen toch wat hebt, op z'n minst een eigen appartement zodat je dan geen huur meer moet betalen en uiteindelijk dezelfde levensstijl kan houden.

Dat is qua pensioensparen de beste 'buffer' denkbaar, toch? Investeer in een huis of een appartement, zodat je geen (of weinig) uitgaven in de categorie 'dak boven mijn hoofd' meer hebt tegen het einde van je carrière. In principe zit je dan redelijk safe, denk ik. Toch voor wat betreft de jaren waarin je nog zelfstandig kunt wonen. Kom je in een rusthuis terecht, da's weer een ander verhaal. In uiterste nood kan je nog altijd tegen een sociaal tarief in een OCMW-rusthuis worden opgenomen. Maar eerlijk: ik heb als student tijdens de zomers in zo'n OCMW-rusthuis gewerkt, en ik wens het mijn ergste vijand niet toe dat die daar z'n oude dag moet slijten. Voor de zorg op je oude dag kan je best ook op een of andere manier een buffer aanleggen (bestaan daar verzekeringen voor? Want met fiscaal pensioensparen alleen kom je er volgens mij niet). Wie na het pensioen ook nog huur moet betalen, die dreigt het inderdaad héél erg moeilijk te krijgen, vrees ik.

Overigens is het ook tijdens je actieve leven misschien wel beter om een lening te hebben dan huur te betalen, want dan heb je de optie om een schuldsaldoverzekering te nemen die niet alleen het resterende kapitaal terugbetaalt mocht je overlijden (vooral een voordeel voor de bank), maar ook een rente uitkeert bij langdurige arbeidsongeschiktheid, waardoor de facto je inkomensverlies extra gecompenseerd wordt (vooral een voordeel voor jou: je kan waarschijnlijk op je vertrouwde stek blijven, zonder dat je de volledige last van je lening moet blijven dragen).

De Vlaamse overheid biedt bovendien een (helaas voor mij als Brusselaar niet bruikbare) gratis verzekering gewaarborgd wonen aan. In het kort: als je minstens 12 maanden werkt, kan je bij het afsluiten van een hypothecaire lening voor 10 jaar een verzekering aangaan die gedurende maximum 3 jaar een maandelijkse premie (begrensd op 500 euro) uitkeert wanneer je volledig werkloos of arbeidsongeschikt wordt.

[.
Ik let al erg veel op wat ik koop in de supermarkt en maak me zorgen om mijn buffer maar al is die 1 miljoen euro groot dat zal mij nooit geruststellen dus moet ik er gewoon van uitgaan dat mijn buffer groot genoeg is om alles te dekken en dat kan ik dus iets meer zekerheid maar ik blijf toch in de onzekerheid leven.
[/quote]

Sorry maar ik begrijp helemaal niets van deze zin..........

Ohh het is allemaal tegen ik ofzo?

Als ik zeg dat ik laag huur is dat zo en ik kan zelfs als ik werkloos val sowieso die huur betalen en nog deftig leven zelfs al heb ik gene buffer.

Ja ik kan voor een eigen huis gaan maar dan moet ik zolang de lening loopt zeker zijn dat ik werk heb + dat de lening sowieso 200 euro hoger dan nu valt(en ja dan heb ik het nog niet over de kosten aan het huis zelf). Ja je hebt geen huurkosten na die periode maar om nu echt 20 of 25 jaar te besparen en keuzes moeten maken en veel kosten hebben en dan nog meer dan 200 euro dat ik nu kan sparen dan uitgeven? Nee dat is het niet waard. Ja bij men pensioen is een eigen huis beter maar ik moet nog zeker 50 jaar leven voor ik in pensioen kan dus tegen dan wat gaat het dan zijn?

Ik hou het leven liever simpel. Ik geef ook niet teveel uit he... Ik heb wel een spaarbuffer van zeker 18k euro en ik ben nog maar 22 dus die kan alleen maar groeien.

Wat ik bedoel met dat van die zin.

Dat ik al let op wat ik uitgeef in de supermarkt en dat ik qua eten niet erg veel uitgeef ongeveer 200 per maand.
Als die buffer 1 miljoen euro zou bedragen zou ik me nog steeds niet zeker voelen zelfs al is dat erg veel. Daarom zorg ik gewoon dat mijn buffer groot genoeg dat ik toch alle kosten kan dragen en dat het toch beetje zekerheid Geeft al blijf ik desondanks in onzekerheid leven.

Allemaal tegen ik ? Bijlange niet. Gewoon uw zinsbouw een beetje verzorgen en af en toe leestekens gebruiken. Dat maakt het voor de lezer aangenamer en makkelijker te begrijpen.

Ok, maar ik hoop dat het nu duidelijk is wat ik bedoel

't Was helemaal niet persoonlijk bedoeld, boonpwnz.

Ik denk trouwens dat je je weinig zorgen moet maken als je op je 22ste al een kapitaal van 18k bijeen hebt gespaard, alleenstaand bent en dat voorlopig wilt blijven, en bovendien nog eens zuinig leeft ook ;-).

Wel ja heb totaal 21k als buffer maar ik hou 3000 als volatiel dus 18k is sowieso een buffer voor onverwachte etc. Deze maand zal deze buffer niet aangroeien omdat december en januari een dure maand waren maar vanaf maart zal dit terug wel het geval zijn. Dan groeit men buffer meestal met 350-550 per maand en soms meer aan.

Ik doe men best en ook vanaf volgende maand heb ik eigenlijk buiten mijn gsm en stofzuiger niets meer op de planning staan tot het einde van het jaar om echt te vernieuwen.

En mijn reis is al betaald geweest in januari.(reisje van 4 dagen dus ook niet zo duur en het is eigen land)

Voor iemand van 22 is dit zeker niet slecht.

Ik heb zelf ook nogal veel cash. Dat is deels omdat ik zelfstandig ben en een grote buffer wil hebben om zonder gedoe de btw-voorschotten, sociale bijdragen,... op tijd te betalen.

Maar voor de rest ben ik de cash wel gespreid aan het afbouwen richting beleggingen. En als de rentes op termijnrekeningen stijgen boven de 2% netto ga ik daar ook weer geleidelijk aan in stappen.

Ik heb geen hyp lening meer en voor de rest heel lage kosten momenteel, zal wel stijgen als de kleine ouder wordt.

Maar moest ik mijn auto verkopen, jaarlijkse besparing van +/- 1000€/jaar (ik rij nu al heel weinig), dan hoef ik mits de huidige levensstijl te aanhouden maar weinig meer te werken.

Woz schreef: ↑4 februari 2018, 20:28 Voor iemand van 22 is dit zeker niet slecht.


Maar moest ik mijn auto verkopen, jaarlijkse besparing van +/- 1000€/jaar (ik rij nu al heel weinig), dan hoef ik mits de huidige levensstijl te aanhouden maar weinig meer te werken.

Moet wel eerlijk zeggen dat ik wel 7000 vanuit ouders meegekregen heb maar ik denk dat die 7000 euro al met mijn verhuis en aankopen al lang eruit zijn.

Mooie besparing Ik ben nog nooit aan een auto begonnen en zal dat zolang ik hem niet nodig heb ook nooit doen. Het is een hele geruststelling dat ik naar die kost niet moet kijken.

PS de enigste reden waarom ik momenteel zou een huis kopen is om dichter bij men werk te wonen maar voor de rest kan het me nu allemaal niet zoveel schelen

Ik heb momenteel een buffer van +/- 185 maandlonen. 1/4 in cash op de momenteel hoogstrentende spaarrekening , de rest in fondsen en obligaties. Ik voel me relatief veilig.

boonpwnz schreef: ↑4 februari 2018, 17:51 Ik kan dat gewoon niet voorspellen daarom ga ik ervan uit dat het zo blijft.

Dat is pas verontrustend.

Krekel schreef: ↑4 februari 2018, 17:56 Nu is hij enkele jaren op pensioen en de klap is erg hard gevallen voor hem, inkomen aanzienlijk gedaald (had geen pensioensparen gedaan)

Als hij het van dat wettelijk pensioensparen zou moeten gehad hebben zou hij ook niet ver gesprongen zijn. De inleg is veel te laag. Pensioensparen is een leuk extraatje na je werkperiode. Meer niet. Je gaat er zeker je levenstijl niet mee kunnen aanhouden. Geen huur meer moeten betalen (en zo weinig mogelijk in de periode daarvoor) is idd veel belangrijker. Je bouwt een eigen vermogen op (waarde van het onroerend goed) en je spaart tegelijkertijd uitgaven uit. Twee keer winst.

boonpwnz schreef: ↑4 februari 2018, 18:50 Ja ik kan voor een eigen huis gaan maar dan moet ik zolang de lening loopt zeker zijn dat ik werk heb + dat de lening sowieso 200 euro hoger dan nu valt(en ja dan heb ik het nog niet over de kosten aan het huis zelf). Ja je hebt geen huurkosten na die periode maar om nu echt 20 of 25 jaar te besparen en keuzes moeten maken en veel kosten hebben en dan nog meer dan 200 euro dat ik nu kan sparen dan uitgeven? Nee dat is het niet waard. Ja bij men pensioen is een eigen huis beter maar ik moet nog zeker 50 jaar leven voor ik in pensioen kan dus tegen dan wat gaat het dan zijn?

Als je een eigen goed zou kopen in de orde van grootte dat je nu huurt, gecombineerd met de historisch lage rentestand, je eigen vergaarde startkapitaal en gecombineerd met de fiscale voordelen is de kans zeer groot dat je afbetalingsdruk niet groter is dan je huurgelden die je tot het einde der dagen dient te betalen. Je lening is dan nog eens beschermd tegen inflatie, je huur onderhevig aan inflatie. Zo langer je lening loopt hoe groter in de tijd het verschil zal worden tussen huurkost en afbetaling eigen bezit (in het nadeel van het eerste).
Je laat je leven blijkbaar ook liever afhangen van allerlei variabelen die je niet in de hand hebt (en er dus maar van uitgaat dat die nooit zullen wijzigen). Je kan beter inzetten op de dingen die je wel in de hand hebt en deze naar je hand zetten.
Uiteraard heeft iedereen zijn visie en is iedereen vrij te doen en laten wat hij wil. Zolang hij maar bereid is er zelf de gevolgen van te dragen.

Volledig eens met Cronos ! Wat is trouwens goedkoop huren ? 250 euro per maand ?