ludo schreef: ↑14 juli 2018, 12:29 Heb ergens gelezen dat in spanje een huis nooit onbeheerd mag laten.( leeg en onbewoond ) Zoniet als het gekraakt wordt je ze er met geen stoken uit krijgt.

Ik geloof dat ik dat eens verteld heb. 2 appartementsgebouwen verder van waar ik zit was er een krakersgezin met kinderen ingetrokken. Kinderen verergeren de situatie, het duurde 3 jaar eer de rechtbank de uitzetting beval. Ongelooflijk hoe hard krakers beschermd worden in Spanje.

Het lijkt me geen kak maar motorolie.
Waarschijnlijk (?) de trap gebruikt als assteun voor een motorfiets en er is iets fout gegaan met het vaatje olie daarna.
Niet dat ik het ooit al zo geprobeerd heb maar ik heb een levendige verbeelding.
En ik heb nog niemand gezien die zo zwart kakt, zelfs niet na het innemen van actieve koolstof.

Wel weer een schrijnend voorbeeld van hoe mensen zich gedragen bij momenten.

wel ideaal die motorolie, om de volgende keer de nek te breken als men de trap afgaat
dan beter ineens een andere woning gaan huren

Schijnt ook als verf te kunnen dienen.. Ze zijn er aan begonnen, om hun huisje te verven, maar hebben de klus niet afgemaakt. Ze moesten misschien ineens weg.

Edit : net het artikel gelezen. Daar wordt wel degelijk gesproken van kak in de kelder.
In den donker naast de kattenbak gemikt zeker ? Dan wil ne mens al eens proper zijn.

inderdaad , wie weet was de huisbaas met hun voordeur gaan lopen …..


https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/07/05 ... e-krijgen/

Cronos schreef: ↑13 juli 2018, 17:29 Die begrijp ik niet echt. Partnerkeuze is voor mij een extra inkomen/ev. gedeelde kost, zeker geen lopende kost.

Ineens een grote auto nodig, appartement is niet goed genoeg, all inclusief vakantie, 5x per maand op restaurant. God wat heb ik een geluk met mijn betere ik.

Cronos schreef: ↑13 juli 2018, 17:29 Per maand? pp of per koppel?

per maand en voor ons koppel

Henkie1984 schreef: ↑16 juli 2018, 10:21 Ineens een grote auto nodig, appartement is niet goed genoeg, all inclusief vakantie, 5x per maand op restaurant. God wat heb ik een geluk met mijn betere ik.

Idd. Maar dat heeft niets met "geluk" te maken.
Een partner mag je hier nog altijd zelf kiezen. En bij een verkeerde keuze kan je de relatie ook zelf verbreken.
Je kan natuurlijk ook kiezen voor het verkeerde soort relatie of relatiestelsel maar het blijft een keuze en geen kwestie van "geluk" of "ongeluk". Je zelf laten leiden door de keuzes van anderen blijft nl. ook een keuze.

Henkie1984 schreef: ↑16 juli 2018, 10:21 per maand en voor ons koppel

Lijkt me, zeker met een dual income, een redelijk bedrag.

Cronos schreef: ↑16 juli 2018, 10:26 En bij een verkeerde keuze kan je de relatie ook zelf verbreken.
Je kan natuurlijk ook kiezen voor het verkeerde soort relatie of relatiestelsel maar het blijft een keuze en geen kjwestie van "geluk" of "ongeluk".

Ben het volmondig met u eens Cronos, weet alleen uit ervaring dat het hart en het brein twee aparte organen zijn. Soms wint het hart en soms het brein

Henkie1984 schreef: ↑16 juli 2018, 10:29

Cronos schreef: ↑16 juli 2018, 10:26 En bij een verkeerde keuze kan je de relatie ook zelf verbreken.
Je kan natuurlijk ook kiezen voor het verkeerde soort relatie of relatiestelsel maar het blijft een keuze en geen kjwestie van "geluk" of "ongeluk".

Ben het volmondig met u eens Cronos, weet alleen uit ervaring dat het hart en het brein twee aparte organen zijn. Soms wint het hart en soms het brein

En soms loopt ne man zijn lul ook wel eens achterna . woeha.

ludo schreef: ↑16 juli 2018, 10:32 En soms loopt ne man zijn lul ook wel eens achterna . woeha.

Maar dat is nog geen reden om zich daaraan onherroepelijk te laten binden.

Henkie1984 schreef: ↑16 juli 2018, 10:29 Soms wint het hart en soms het brein

Laat ons zeggen dat je door ervaring uiteindelijk de twee (hopelijk) perfect weet te combineren.
Eigenlijk is mijn ervaring dat hoe meer je in het begin je emoties volgt, je er uiteindelijk het minst emotioneel en financiële genoegdoening uithaalt. Hoe strikter je in het begin de ratio laat overheersen hoe meer emotionele en financiële genoegdoening je er uiteindelijk uithaalt.

Cronos, kies jij een partner om financiële genoegdoening te krijgen? Misschien ben ik wel een romanticus, maar als cupido zijn pijl afgeschoten had nog geen milliseconde stilgestaan bij de financiële draagkracht van mijn partner. Het is mijn persoonlijke mening dat echte liefde en "graag zien" zich niet in €-tekens laat vatten.

Dat is dan uw persoonlijke mening.
Ik hou me liever aan de wetenschappelijk bewezen biologische feiten dan te vertrouwen op de mythe van "cupido's pijlen".
Die blijkt er, praktisch gezien, nl. meer naast te schieten dan blijvend raak. Dat is ook een persoonlijke mening (maar wel met iets meer bewezen wetenschappelijke achtergrond).
Het belangrijkste is dat we beiden ons op termijn kunnen vinden in onze benadering (en uiteraard onze wederzijdse partners).
Voor mij is op termijn de combinatie van de twee de ideale mix. En uit ervaring heb ik ondervonden dat zulke besluiten zich best niet laten vangen in milliseconden. Uitzonderingen op de regel niet te na gesproken.
Waarbij ik niet wil zeggen dat ik ongevoelig ben voor de invloed van emotionele milliseconden. Maar onder die invloed ga ik geen lange termijn verbintenissen aan die onomkeerbaar zijn maar laat ze voor wat ze zijn: leuke opstoten van korte termijn zonder onomkeerbare blijvende gevolgen. Zoang beide partijen het daar maar over eens zijn is er niets aan de hand.

Als beide partijen financieel en emotioneel zelfstandig zijn zit de kans er in dat ze tezamen een grotere slaagkans hebben om een bindende emotionele band op te bouwen dan in het geval dat één partij volledig of gedeeltelijk afhankelijk is van de andere. Het bijkomend financieel gewin dat daar uit voortvloeit is een mogelijke bijkomende bonus.

Een relatie is een socio-economisch samenwerkingsverband. Een partnerschap. En het financiële aspect speelt zeker een rol. Daarom niet dat je met een arm meiske niet in zee kunt gaan, maar dat je wel vooraf alles goed laat vastleggen in een huwelijkscontract indien er een groot onevenwicht is.

En dan is het tijdens de initiële relatie dat men kan ontdekken of dat onevenwicht een probleem vormt, en of er een perceptie van de dame in kwestie opduikt die Cupido eerst voor u verborgen hield. En dan denken we bijvoorbeeld aan golddiggerkes. Of relaties waar citytripjes plots 'de norm' worden. Of dat men mee wil op een zakenreis van 10-14 dagen.

Is dat egoïstisch van mij? Misschien wel. Maar eerlijk gezegd toch liever zo dan gepluimd te worden vanaf de tegenpartij haar kans schoon ziet. Want puur op Cupido alleen durf ik toch niet te vertrouwen.

Ik haal meteen nog maar één van mijn zelf ontworpen theorieën boven :
Een relatie is het plezantste en het beste gedurende de eerste drie weken. Daarna gaat het alleen nog bergaf.

Meteen ook on topic : Hoe je meer kan besparen ? Gewoon geen relatie beginnen. Vaak is dat toch zo.

Als je een universitair diploma hebt, iemand vindt met soorgelijke achtergrond die niet bang is om te werken, bij te dragen aan de lasten die 'de gemeenschap' met zich meebrengt en het geld niet langs kieren en vensters buitengooit maak je kans op een omgekeerde ervaring. Ik denk dat dat eerder uitzondering dan regel is.

Tweede zelfgemaakte theorie : in een relatie kan je jezelf nog altijd troosten met het idee dat je ineens een abonnement hebt genomen op horizontale salsa.

De zaak even strikt rationeel bekeken :
Als je het prepaid moet aanschaffen ben je bij hoge consumptie zeker duurder af.
Je kan, puur financieel bekeken, elke wip in rekening brengen voor 50 of 100 euro. Als je dan met je relatie goedkoper af bent moet je je niet ongelukkig voelen.
Net als bij telefonie : als je een duur abonnement hebt en nooit belt is het geen voordelige keuze.
Of zoals een busabonnement : als je een abonnement voor een jaar aankoopt probeer je daarna dat abonnement zo goed mogelijk te laten renderen.